Posts Tagged ‘Historian’

[EN/PLN] The World of Lore: Monstrous Creatures / The world of LORE. Potworne Istoty (Mordheim Flagellant #2)

Posted on May 13th, 2018 under , , , , , , , . Posted by

Hello to all visitors!The main impulse to create today’s entry was “The World of Lore: Monstrous Creatures” book by Aaron Mahnke, author and host of the best-selling LORE podcast.The book appears like a medieval grimoire, a book in which all the known …

[ENG/PL] Anno Domini 1666. Game inboxing. For miniatures, tabletop games, history and literature lovers / Anno Domini 1666 inboxing gry. Dla miłośników figurek, planszówek, historii i literatury.

Posted on May 5th, 2018 under , , , , . Posted by

Hello everyone, very warmly!Another weekend came and time for a new entry on DwarfCrypt. Today, courtesy of the WARGAMER command group, I invite you to unpack the box for a new game, prepared for  Kickstarter and Wspieram.To  (15 May!) With a…

[ENG/PL] Burke and Hare. Guests you do not want to meet in a dark alley / Burke i Hare. Goście, których nie chcielibyście spotkać w ciemnej uliczce (WestWind Production)

Posted on April 13th, 2018 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!Friday 13th is a beautiful date to return to the topic of two serial killers from the nineteenth century Edinburgh.The duo deserve a light facelift, better pictures and rewritten text. Models come from the  Empire of the dead g…

[ENG/PL] Wild West Stories: Jean Baptiste, the Gravedigger / Historie Dzikiego Zachodu: Grabarz Jean Baptiste (Artizan Designs)

Posted on April 8th, 2018 under , , , . Posted by

Hello everyone!Today, I invite you to the first entry on DwarfCrypt about climates of the Wild West. From time to time, let me introduce the well-known to you, famous gunslingers, infamous bank robberies, or look at stories with an element of thri…

[ENG/PL] How a merchant for a purse became lighter in past Cracow! / O tym jak w dawnym Krakowie kupiec o sakiewkę stawał się lżejszy! (Anno Domini 1666 Merchant and the Thief)

Posted on April 1st, 2018 under , , , , . Posted by

“Rain has washed us, laundered us,and the sun has dried us black.  Worse—ravens plucked our eyes hollowand picked our beards and brows.  Never ever have we sat down, butthis way, and that way, at the wind’sgood pleasure ceaselessly …

[ENG/PL] About Don Quixote of la Mancha / O Don Kichocie z La Manchy ​z Anna Fit- Kulturalny Blog (Mordheim Freelance Knight)

Posted on March 18th, 2018 under , , , . Posted by

“… And never, never stop dreaming, but watch carefully what you dream about…” – The Ingenious Nobleman Sir Quixote of La ManchaHello everyone!Today, a unique entry about one of the most expressive characters in the history of literature – Don Qui…

[ENG/PL] Sacco di Roma / The Sack of Rome / Złupienie Rzymu (1527)

Posted on February 27th, 2018 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!And invite you to the next dose of less known facts from history plus the first two completely new painted metal Landknechts models, about the history of which I wrote in THIS place.I also think seriously about the use of the soldiers pr…

[ENG/PL] Milady de Winter ( Wargamer’s Hot & Dangerous: Eloise )

Posted on February 15th, 2018 under , , , , , , . Posted by

“Woman was created for our destruction, and it is the cause of all our woes …”As one of the heroes of the “Three Musketeers” novel by Alexander Dumas used to say.And in this climate, I invite All Visitors to the presentation of a painted miniature f…

[ENG/PL] Gangs of Rome: Daily life in Ancient Rome #1 / Gangi Rzymu: Codzienne życie w Starożytnym Rzymie #1

Posted on February 9th, 2018 under , , , , , , . Posted by

Hello all!Today, I invite everyone to the first of the cycle of expeditions through the streets of ancient Rome.The main reason for taking up this topic is the recent premiere of the Gangs of Rome game.       Inspired by the history…

[ENG/PL] Flagellants and extreme worship of God / Flagelanci i ekstremalne wielbienie Boga (Mordheim Flagellants)

Posted on February 4th, 2018 under , , , , , , , . Posted by

“Oh, full of scorpions is my mind…”Hello everyone!I return to one of my favourite Witch Hunters project today. In previous parts, you had the opportunity to follow my story of the Witch Hunters Institution (Sigmar’s Order), you met Johann Van Hal an…

[ENG/PL] The true story of Halfdan the Black (Hálfdan Svarti) / Prawdziwa historia Halfdana Czarnego (Halvdan Svarte) [Footsore Miniatures Erik Oaksplitter]

Posted on January 24th, 2018 under , , , , , , , , . Posted by

“My mother told meSomeday I would buyA galley with good oarsSail to distant shoresStand upon the prowNoble barq I steerSteady course for the havenHew many foe-men, hew many foe-men”Good morning!Staying in historical and Tv series Vikings climate invite…

[ENG/PL] About a woman who didn’t bend to the Vikings / O kobiecie, co wikingom się nie kłaniała (Wargamer’s Hot & Dangerous: Lagertha, the Shieldmaiden)

Posted on January 20th, 2018 under , , , , , , , . Posted by

“… this hard-hitting woman found more pleasure in the lone ruling of the kingdom than by sharing a fortune with her husband.”Hello everyone, very warmly!Today’s entry will be devoted to one of the most interesting figures of female warriors, with the…

[ENG/PL] Two brothers who… conquered Britain. History of Hengist and Horsa / O dwóch takich co… podbili Brytanię. Historia Hengista i Horsa (Footsore Miniatures)

Posted on January 2nd, 2018 under , , , , , , , . Posted by

Good morning in the first post in 2018!I am starting a new year of blogging with two brothers, Hengist and Horsa, whom you can find in the offer of one of my favorite producers Footsore Miniatures.Two of the legendary Saxon heroes will be perfect for m…

[ENG/PL] Landsknecht Dopplesoldiers / Landsknechci – Podwójnożołdacy (Artizan Designs)

Posted on December 30th, 2017 under , , , . Posted by

Good morning!Hello everyone in the bonus entry in the 2017. It’s true that a few days ago I published an annual summary on DwarfCrypt, but the time of the colorful carnival and the read article about Landsknechts inspired me to fine-tune few figures an…

[ENG/PL] Crescent and The Cross: Moors: Berber Spearmen #1 / Berberyjscy włócznicy #1 (Artizan Designs)

Posted on December 23rd, 2017 under , , , , , , , . Posted by

مرحبا بالجميع!I have not painted anything for my Moors forces for a very long time, and the foursome presented today have spent too much time unpainted on the shelf.So what was it to do? I painted, or more strictly, I finished it, because they already …

[ENG/PL] The thing about Centurions / Rzecz o Centurionach (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on December 6th, 2017 under , , , , , , . Posted by

“He had forty-five scars on the body, all at the front, but no one behind”
– Plinius, Natural History, 7.101


Good morning!


It is true that today there was to be another entry related to the Victrix models, however, painting the Auxiliaries kit goes very smoothly, and I think it’s nice, that’s why I want to introduce you today to the Centurion function in ancient Rome.
Of course, the model comes from Victrix Ltd and was one of the possible commanders of the Auxiliaries box. In my humble opinion, the figures from this set beat every competition.
The performance, as I mentioned in “in box“, is masterful.

Centurion, from Latin. Centurio was a lower officer in ancient Rome, the commander of centurias – the smallest tactical unit of a legion, or a centurion, because at first centuria was 100 soldiers (later much less).
        In the time of the republic centurions were chosen by soldiers themselves, and during the empire he was appointed by the legate. Centurions most often were the most experienced and well-deserved soldiers in the legion. Centurions were also hierarchical depending on which centurion in the legion they commanded. The main centurion of the legion was the commander of the I centurii I cohort – Primus Pilus. The second centuria was commanded by the princeps, the third centuria: the hastatus, the 4th centuria; princeps posterior, V
centuria; hastatus posterior.

        In fact, centurions during the battle had the main responsibility for the course of the fight, because they directly implemented the intentions of the command.

        The centurion described today comes from the Earlu Empire Roman Auxiliaries unit (history of this unit in THIS place). Auxiliaries were commanded by Roman officers, which was supposed to be certainty in action. Despite the appearance of a real bad ass, he does not yet have any signs for “courage, valor and bloody wounds” (characteristic rings on the armor).





” Miał czterdzieści pięć blizn na ciele, wszystkie na przodzie, lecz ani jednej z tyłu”.
– Pliniusz, Historia Naturalna, 7.101


Dzień dobry!

Co prawda miał być dziś inny wpis związany z modelami Victrixa, jednakże malowanie zestawu Auxiliaries idzie mi bardzo sprawnie, i chyba ładnie, dlatego pragnę Wam dziś przybliżyć funkcję Centuriona w starożytnym Rzymie.
Model pochodzi oczywiście od Victrix Ltd i był jednym z możliwych do złożenia dowódców boxu Auxiliaries.
Moim skromnym zdaniem, figurki z tego zestawu biją na głowę wszelką konkurencje.

Wykonanie, co wspominałem w “in boxie“, jest mistrzowskie, pełne wyraźnych detali i różnorodnych części.


Centurion, z łac. Centurio, był w starożytnym Rzymie niższym oficerem, dowódcą centurii – najmniejszej jednostki taktycznej legionu, inaczej setnik, gdyż początkowo centuria liczyła 100 żołnierzy (później znacznie mniej).
       W czasach republiki centuriona wybierali sami żołnierze, a w czasach cesarstwa mianowany był przez legata. Najczęściej centurionami zostawali najbardziej doświadczeni i zasłużeni żołnierze w legionie. Centurioni również byli zhierarchizowani w zależności od tego, którą centurią w legionie dowodzili. Głównym centurionem legionu był dowódca I centurii I kohorty – Primus Pilus . II centurią dowodził princeps, III centurią : hastatus, IV centurią; princeps posterior, V
centurią ; hastatus posterior.

        W zasadzie na centurionach podczas bitwy spoczywała główna odpowiedzialność za przebieg walki, gdyż to oni bezpośrednio realizowali zamierzenia dowództwa.

       Opisywany dziś centurion pochodzi z rzymskich oddziałów pomocniczych Auxiliaries (dokładna historia TU). Auxiliaries dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu. Pomimo wyglądu prawdziwego bad ass’a, nie posiada jeszcze żadnych oznaczeń za “odwagę, dzielność oraz rany krwawe” (charakterystyczne kółka na pancerzu).

1. Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries inbox || 2. Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries || 3.Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries Centurion





Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂
 Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂

[ENG/PL] The thing about Centurions / Rzecz o Centurionach (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on December 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“He had forty-five scars on the body, all at the front, but no one behind”- Plinius, Natural History, 7.101Good morning!It is true that today there was to be another entry related to the Victrix models, however, painting the Auxiliaries kit goes very s…

[ENG/PL] Theokoles, Shadow of Death / Theokoles, Cień Śmierci (Rotten Factory NROR model)

Posted on December 1st, 2017 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!


DwarfCrypt strives to cooperate, review and enjoy painting unique models, which, whether it’s a sculpture or historical compatibility and an idea for its presentation delights.

That’s why I am introducing you to Rotten Factory.
The company designing and producing high quality miniatures for players, collectors and painters. The main goal is to produce models with a focus on quality and specific climate.
What is more, Rotten Factory also deals with sculpting miniatures and making conceptarts.
Thanks to the Paweł’s kindness, the main originator and sculptor, I present the first of the models, which I have a great pleasure to paint

The main features of the NROR model:

  • Made of excellent quality resin,
  • Height 32 mm,
  • It consists of two parts (body + hand with a sword),
  • No base

All who regularly visit DwarfCrypt blog know that I would not be myself if I did not enrich the entry with history. The first impression that came to my mind after opening the blister with a figurine is a gladiator. Big, dangerous with progressive mutation or other skin condition.
As a history buff, Theokoles stood before me, one of the opponents of the legendary Trak in the Spartacus. Blood and Sand serries.
        Although the series is historical, however, many threads, side stories or just opponents have the characteristics of fantasy, so today’s model fits here like a glove!

I invite you to a meeting with Theokoles, Shadow of Death..


      Theokoles is a huge Greek albino gladiator with deathly pale skin and reddish eyes. His skin is covered with scars, supporting Varro’s rumour that he has been cut 1000 times; in particular his face, across which there are two deep gashes, alongside his torso and arms. He has a tattoo on one shoulder, which was given to him by a band of pirates he served with for a time. Theokoles’ albinism accounts for his pale skin, red eyes and photophobia, which allowed Crixus to easily blind him with reflected sunlight. He fights wearing very little armor, only adorning a balteus and wields two swords. His swords are much larger than standard gladii, a benefit to his massive size.

       Theokoles is a gladiator who cares for glory and fame above all else, even after winning a thousand fortunes throughout all his battles in the arena. He enjoys toying or teasing his opponents to amuse the crowd, apparently showing lack of true skill in a first bit, before moving in as the powerful warrior he really is. He also appears to have a high resistance to pain, being able to withstand grievous, even fatal, wounds and continue to fight as if there was nothing holding him back. Despite this, however, Theokoles possesses a kind heart, not being able to stand hearing or seeing women in pain or despair. Ultimately, his love for the arena comes from the fact that he was never accepted anywhere else, and that it was the arena where he flourished.

Blood and Sand

Theokoles is mentioned a few times in the series, spoken of in fear and awe. Kerza and Varro tell of how he was cut over a thousand times and that only one had managed to survive in a battle against him. Spartacus, however, doesn’t believe in the stories about him, which causes the other gladiators to further scoff him.
Solonius procures the retired Theokoles to outdo Batiatus. He is set to fight against Batiatus’ gladiators, Crixus and Spartacus, as only one gladiator would not be enough. As the games approach, Oenomaus trains the pair, overwhelming them with a similar intensity that will pale for what they will face in there arena. Oenomaus tells them of his own fight with the Shadow of Death, revealing his wounds, and telling them that only by fighting as one will they stand a chance.

       Spartacus and Crixus enter the arena on the day of the games, with anticipation as their legendary opponent appears before them. Theokoles enters the arena with many spectators cheering in both awe and amazement at the legend himself. Spartacus and Crixus quickly charge against their opponent, fighting as one and manage to overcome the great giant. Theokoles falls with major wounds, the crowd cheers and Spartacus and Crixus celebrate as their victory came swift from their combined effort. However, the crowd stops cheering as Theokoles rises again, having been toying with them the entire time, and shouts out Crixus’ famous line “Capua! Shall I begin?” as a taunt before the three resume the battle. Their combined assault fails as Crixus refuses to fight with Spartacus and Theokoles manages to seriously wound Crixus.

      Before going to finish Crixus off, Spartacus shouts at Theokoles to gain his attention. Spartacus, taking advantage of Crixus’ shield to propel himself into the air, delivers a fierce strike. Spartacus initially fights well on his own, but Theokoles quickly begins gaining the upper hand, easily pushing back the Thracian. Not giving up yet, Crixus grabs a helmet lying nearby and reflects the light into Theokoles’ face, blinding him momentarily. Spartacus uses the moment to his advantage, circles behind Theokoles and cripples him to his knees and repeatedly strikes him before finishing him by decapitation.

From Paweł Jakub Górecki, Rotten Factory


https://rottenfactory.eu
https://web.facebook.com/ROTTEN.FACTORY.MINIATURES/





Witam wszystkim ogromnie serdecznie!


DwarfCrypt stara się współpracować, recenzować i cieszyć się z malowania wyjątkowych modeli, których, czy to rzeźba czy historyczna zgodność i pomysł na jej przedstawienie, zachwyca

Dlatego też przedstawiam Wam Rotten FactoryTo firma projektująca i produkująca wysokiej jakości miniatury dla graczy, kolekcjonerów i malarzy. 
Głównym celem Rotten Factory jest produkcja modeli z naciskiem na jakość i specyficzny klimat.
Dzięki uprzejmości Pawła, głównego pomysłodawcy i rzeźbiarza, przedstawiam pierwszy z modeli, który mam dużą przyjemność malować. 

Główne cechy modelu NROR:

  • Wykonany z doskonałej jakości żywicy,
  • Wysokość 32 mm,
  • Składa się dwóch części (korpus + ręka z mieczem),
  • Podstawka we własnym zakresie.



       Wszyscy, którzy regularnie odwiedzają DwarfCrypt, wiedzą, że nie byłbym sobą, gdybym nie wzbogacił wpisu historią. Pierwszym wrażeniem, które przyszło mi do głowy po otwarciu blistra z figurką to gladiator. Duży, niebezpieczny z postępującą mutacją, czy innym schorzeniem skóry.
Jako miłośnik historii przed oczami stanął mi Theokoles, jeden z przeciwników legendarnego Traka w serialu Spartakus. Krew i Piach.
       Serial co prawda jest historyczny, jednakże wiele wątków, pobocznych historii czy właśnie przeciwników ma znamiona fantastyki, dlatego dzisiejszy model pasuje tu jak ulał!
Zapraszam na spotkanie z Theokolesem, Cieniem Śmierci.

       Serialowy Theokoles to ogromny grecki gladiator albinos o bladej skórze i czerwonych oczach. Jego skóra jest pokryta bliznami, jak mówi Varro- został przecięty 1000 razy. Gladiator cierpi na światłowstręt, dzięki czemu Crixos w ostatnich minutach życia łatwo oślepił go odbitym światłem słonecznym. Theokoles walczy w małej zbroi i dzierży dwa miecze.

Grek przede wszystkim walczy o sławę na arenie, nawet za cenę złota i błyskotek.
Lubi droczyć się ze swoimi przeciwnikami. Rozbawia przy tym tłum, poprzez markowanie swoich umiejętności nieporadnością i leniwym poruszaniem się po arenie. 

Theokoles ma również dużą odporność na ból i jest w stanie wytrzymać ciężkie, a nawet śmiertelne dla innych rany i nadal walczyć. Mimo to, Theokoles posiada dobre serce, nie jest w stanie patrzeć na krzywdę u słabych i bezbronnych. Jego miłość do areny wynika z faktu, że nigdy nie został zaakceptowany w takim stopniu jak właśnie wśród wiwatów tłumu i jęków innych gladiatorów.

Ostatecznie ginie w epickiej walce przeciwko dwom gladiatorom ze szkoły Batiatusa- Kriksosowi i Spartakusowi.

raw state / stan surowy

 comparison of the scale with the Scibor’s dwarf and GW Poxwalkers / porównanie skali z krasnoludem Scibora i Poxwalkerem GW
Crixon & Spartacus

[ENG/PL] Theokoles, Shadow of Death / Theokoles, Cień Śmierci (Rotten Factory NROR model)

Posted on December 1st, 2017 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!DwarfCrypt strives to cooperate, review and enjoy painting unique models, which, whether it’s a sculpture or historical compatibility and an idea for its presentation delights.That’s why I am introducing you to Rotten Factory.The company…

[ENG/PL] The story of Ná Fianna / Historia wojowników Fianna (Footsore Miniatures Irish Fianna with Axes)

Posted on November 26th, 2017 under , , , , , . Posted by




Good morning!



The old-Irish atmosphere will probably be hosted on DwarfCrypt. The main reason for this is the beautiful miniatures I have the pleasure to paint and the extraordinary stories that I read about the Green Island in the early Middle Ages.

Today, the first two models of Fianna’s unit, and what was this strangely-sounding non-Irish warrior group you will find from the article below.
Figures come from FOOTSORE MINIATURES from their line of miniatures from the early medieval period of Ireland. I hope you like it!.

To help with this entry, I asked an Irishman, history and miniatures lover. What was Fianna? I invite you to journey with Ronan Duggan into the world of history, interspersed with myths, to the mighty and brave Ireland!
       From the Dark Ages of tumultuous Irish History, before the Normans held dominion over much of the land, there existed on the Island of Ireland an order of warrior poets known as Ná Fianna, which roughly translates as “the wilderness/ wild ones”.


       Historically, a fian was made up of a small group of young nobles, both men and women, perhaps all members of the same clan, who had not yet inherited property, and therefore existed outside of normal society. Collectively, these small groups were known as the Fianna. A warrior of the Fianna was called a fhéinní, and a female member of the Fianna was known as a banfhéinní. The number of banfhéinní likely diminished greatly with the rise of the Christian Church in Ireland.  A Fianna leader would be recognised by the title Rifhéinní, which quite literally means King of the Fianna

The Rífhéinní were in turn beholden to the High Kings of Ireland who would call on the skills of the Fianna in times of war and conflict. In Irish myth the greatest Fianna leader of them all was Fionn mac Cumhaill, a courageous hunter-warrior credited with superhuman feats of combat and daring. It remains a mystery if there was a real man behind the myth. 

       There is some debate by historians about how many individuals constituted a fian; some say the ideal number was 9, as 3, and multiples of 3, were considered a sacred number in early Irish culture. According to some sources, there were 27 (3×9), but the number could swell dramatically into an army of seven battalions, each one three thousand strong when the situation demanded it, such as in times of war or invasion. 


In his 17th Century publication, the History of Ireland, Geoffrey Keating claims that in the winter, the Fianna were housed and provided for by the nobility, in return providing force of arms, but that during the summer months between the Irish seasons of Bealtaine and Samhain, they would live a nomadic life out in the wild, relying on hunting for food. In the Dark Ages of Irish history the land was covered in all manner of wild game and quarry, including wolves, wild boar and deer. The Fianna were expert hunters of these animals and likely wore their skins and adorned themselves with trophies.


       Each individual Fianna warrior was skilled in the arts of war, being highly proficient with spear, axe and sword (although it seems throwing and thrusting spears were likely their main armament for centuries). 

Also, in the early days of the Fianna, it is unlikely they wore any form of armour, preferring instead to be light and agile with light fabrics and animal skins. Joining the Fianna was not an easy task and Irish mythology speaks of very stringent entry requirements, which were not limited to martial skill. 

Firstly, they had to be well educated, with the ability to recite and compose poetry (hence the warrior poet epitaph).  In order to prove their physical capability, they were set many difficult tests of running, leaping and fighting. One example of a Fianna entry challenge involved the applicant young warrior being buried up to his or her knees with only a stick in hand for defence. Then he or she would be attacked by up to nine men wielding spears and if any wound was received the applicant would be denied entry to the ranks of the Fianna (likely because they were killed in the attempt). 

Another entry challenge involved braiding the applicant’s hair and then setting him or her loose in the forest; with only a head-start as long as the breadth of a tree trunk. He or she would be chased by a group of warriors, and if capture was avoided without so much as a braid of hair being unravelled, he or she would accepted. Such accounts may be partly myth, but certainly martial prowess would have been a central feature of these ancient warriors.  

According to ancient Irish myth, which was likely influenced by historical accounts, the Fianna lived by the following mantra, or code of honour: 


“Truth in our hearts, 

Strength in our arms,
Honesty in our speech.”

As the centuries passed and the Norsemen came and changed the face of Ireland, through conquest and integration, the nature and character of the Fianna changed and much was lost of the ancient traditions. It seems that the heyday of the Fianna was in the early Medieval period (5th to the 10th Centuries). That being said, the legendary Irish fighting force learned much from the Northern invaders and weapons and armour changed and the Fianna likely adapted to foreign battle techniques and learned to wield the large double handed Dane Axes that had proven so effective for the Vikings.


      It seems likely that some remnant of the great warrior poet movement survived to the days of the last High King of Ireland, Brian Boru, and participated in the great Battle of Clontarf (1014), which saw a mainly native Irish Army, led by Boru, defeat a combined Norse-Gael/ Leinster force. 


       155 years later, the Normans, striking from Wales and Britain, invaded and began the long occupation of Ireland by foreign forces. For the most part, native Irish forces were crushed or driven west by the newcomers. It is likely that some remnant of the Fianna survived this onslaught and pursued guerrilla style tactics to harass the new occupiers, but as an effective fighting force they became all but extinct in the face of the heavily armoured and advanced Norman knights and their system of castle building. Ireland would never be the same and the Fianna would pass into myth and legend.*

*thanks Ronan for a great part of Fianna history!

Dzień dobry!



Klimaty staro-irlandzkie zagoszczą chyba na stałe na DwarfCrypt. Główną tego przyczyną są piękne figurki, które mam przyjemność malować oraz niezwykłe historie, które czytam na temat Zielonej Wyspy w epoce wczesnego średniowiecza.

Dziś dwa pierwsze modele oddziału Fianna, a czym była ta dziwnie brzmiąca dla nie-Irlandczyków grupa wojowników dowiedziecie się z artykułu poniżej.
Figurki pochodzą od FOOTSORE MINIATURES z ich linii figurek z okresu wczesnośredniowiecznej Irlandii. Mam nadzieję, że Wam się spodobają.


Do pomocy przy dzisiejszym wpisie poprosiłem człowieka o irlandzkim sercu, miłośnika historii i figurek bitewnych. Czym byli Fianna? Zapraszam na podróż z Ronanem Dugganem w świat historii, przeplatanej z mitami, do walecznej Irlandii !

       Od wczesnośredniowiecznej “ciemne wieki”, burzliwej historii Irlandii, zanim Normanowie opanowali większość ziem, istniała na zielonej wyspie specyficzna grupa poetów-wojowników znanych jako Ná Fianna, którą tłumaczy się jako “dzicz / dzicy”. 

       Historycznie, grupa ta składała się z młodych szlachciców, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, być może wszystkich członków jednego klanu, którzy jeszcze nie odziedziczyli własności i istnieli przez to poza normalnym społeczeństwem.
Te małe grupy były powszechnie znane jako Fianna. Wojownik Fianna nazywał się fhéinní, a żeński członek Fianna był znany jako banfhéinní. Liczba banfhéinní prawdopodobnie zmniejszyła się znacznie wraz z wejściem chrześcijaństwa w Irlandii. 
Przywódca Fianna otrzymywał tytuł rifhéinní, co dosłownie oznacza “Król Fianna”.
Rifhéinní byli z kolei pod opieką Wysokich Królów Irlandii, którzy w czasach wojny i konfliktu korzystali z umiejętności Fianna. 

W irlandzkiej mitologii, największym przywódcą Fianna byl Fionn mac Cumhaill, odważny wojownik-myśliwy, któremu przypisywano nadludzkie czyny i wielką odwagę. Pozostaje tajemnicą, czy za mitem kryje się prawdziwy człowiek.

       Niektórzy historycy debatują nad tym, ile osób składało się na Fianna; niektórzy twierdzą, że idealna liczba to 9, jako 3, a wielokrotności 3, były uważane za świętą liczbę we wczesnej kulturze irlandzkiej. Według niektórych źródeł było ich 27 (3 × 9), ale liczba ta mogła gwałtownie wzrosnąć do armii siedmiu batalionów, z których każdy składałby się z siły trzech tysiący, gdy wymagała tego sytuacja, na przykład w czasie wojny lub inwazji.

W swojej publikacji “History of Ireland” Geoffrey Keating twierdzi, że zimą Fianna byli kwaterowani i utrzymywani przez szlachtę, w zamian za dostarczanie broni, ale w miesiącach letnich między Bealtaine i Samhain prowadzili koczowniczy tryb życia i polowali na wolności.

       Każdy pojedynczy wojownik Fianna był wprawny w sztuce wojennej, posługiwał się biegle włócznią, toporem i mieczem (choć wydaje się, że rzucanie i pchnięcie włócznią było prawdopodobnie ich głównym uzbrojeniem przez stulecia). Również w pierwszym okresie istnienia  Fianny jest mało prawdopodobne, aby nosili jakąkolwiek zbroję, preferując zamiast tego lekkość i zwinność ruchów. 

Dołączenie do Fianna nie było łatwym zadaniem, a irlandzka mitologia mówi o bardzo surowych wymaganiach wstępnych, które nie ograniczały się tylko do umiejętności walki. 

Po pierwsze musieli być dobrze wykształceni, potrafili recytować i tworzyć poezję (stąd poeta- wojownik). Aby udowodnić swoją fizyczną zdolność, postawiono im wiele trudnych prób- biegania, skakania i walki. Jednym z przykładów próby wejścia do Fianna było zakopanie młodego wojownika-kandydata po kolana z kijem w ręku w celu obrony.
Następnie zostaje on zaatakowany przez dziewięciu mężczyzn dzierżących włócznie, i jeśli zostanie draśnięty, zostaje pozbawiony wstępu w szeregi grupy (prawdopodobnie dlatego też, że zostanie śmiertelnie zabity podczas próby 😉 ). 

Kolejne wyzwanie polegało na splataniu włosów kandydata, a następnie “rozluźnieniu ich” na  szerokość pnia drzewa do którego zostali przywiązani. Byli wówczas ścigany przez grupę wojowników i próbowali uniknięcia schwytania. Takie relacje mogły być częściowo mitem, ale na pewno walka była główną cechą tych starożytnych wojowników. 

Według starożytnej irlandzkiej legendy, na którą prawdopodobnie miały wpływ historyczne relacje, Fianna żyła według następującej mantry, czyli kodu honorowego:

“Prawda w naszych sercach,

Siła w naszych ramionach,
Szczerość w naszej mowie. “

       Wieki mijały, aż przybyli Normanowie i zmienili oblicze Irlandii. Zmieniła się natura i charakter Fianna, a wiele z ich starożytnych tradycji zostało utraconych i zapomnianych.
Wydaje się, że rozkwit Fianna można datować na wczesnym średniowieczu (od V do XI wieku). Mimo to legendarne irlandzkie siły bojowe wiele się nauczyły od północnych najeźdźców.
Broń i zbroja uległy zmianie, a i Fianna najprawdopodobniej nałożyła w końcu kolczugi i wzięła duże, dwuręczne duńskie topory, które okazały się wielce skuteczne na Wikingów. 


Całkiem możliwe, że niektórzy członkowie wielkiego poetyckiego ruchu wojowników przetrwali do czasów ostatniego Wielkiego Króla Irlandii, Briana Boru, i wzięli udział w Wielkiej Bitwie pod Clontarf (1014). Więcej o tej epickiej bitwie W TYM MIEJSCU.


       155 lat później Normanowie, uderzyli z Walii i Wielkiej Brytanii, najeżdżając i rozpoczynając długą okupację Irlandii. 

W przeważającej części, rodzime siły irlandzkie zostały zmiażdżone lub przepędzone na zachód przez nowo przybyłych. Prawdopodobnie część Fianna przetrwała tę napaść, ale jako skuteczna siła bojowa wymarły całkowicie w obliczu ciężkozbrojnych i zaawansowanych rycerzy normańskich i ich systemu budowania zamków. Irlandia nigdy nie będzie już taka sama, a Fianna przejdzie do mitu i legendy.

1. The Battle of Clontarf / Cath Chluain Tarbh / Bitwa pod Clontarf  || 2. The story of Murchad mac Briain / Historia Murchada, syna Briana Śmiałego

Brian Boru incoming / nadchodzi…


Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂

[ENG/PL] The story of Ná Fianna / Historia wojowników Fianna (Footsore Miniatures Irish Fianna with Axes #1)

Posted on November 26th, 2017 under , , , , , , . Posted by

Good morning!The old-Irish atmosphere will probably be hosted on DwarfCrypt. The main reason for this is the beautiful miniatures I have the pleasure to paint and the extraordinary stories that I read about the Green Island in the early Middle Ages.Tod…

[ENG/PL] On the edge of the Roman Empire / Na obrzeżach Imperium (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on November 17th, 2017 under , , , , , , . Posted by



During the reduced pace of world conquest by Rome, was developed new defensive tactics fixed boundaries. Auxiliaries were patrolling their borders and fighting local outbreaks of rebellion. Only when the situation became more serious for the game went stationed in the provinces, Roman legions …



Hello everyone!


After the recent “inbox” of the Imperial Roman Auxiliaries from Victrix Ltd I invite you to delve into the subject of auxiliary units in the early Roman Empire.
Today I used the Victrix Ltd models available under this link.
I admit that painting them was a great pleasure and the details (which I mentioned in the REVIEW of the set) are proof of the entry of historical models to a higher level.

It is also worth mentioning that Victrix Ltd has introduced an interesting novelty to the Auxiliaries, namely the skin wolf for ordinary soldiers – which is not a groundless idea as it has a column of Emperor Trajan (see below). I liked it so much that I decided to present my models too.



History.

         In an interesting period of I-II AD, when the Roman army were completely professional,  Auxilia (“support”) were no longer forcibly recruited from peoples conquered by the Romans.
Now, auxiliaries (of the provincial population, not of Roman citizenship) were paid 3 times less as the legionnaire, but with uniformed military equipment (national armaments, for example- gallic if there was an auxiliary army at the legion, plus Roman armaments).
The tactics of fighting and organization of the camp life were also fully “Romes”

In the auxiliary units most of the population was Gauls, Iberian (Spanish) and Germanic, which formed the formation:

  • light infantry (whose representatives in the form of painted models today)
  • slingers and archers,
  • Lightly riders (Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding, as well as the Gallic auxiliary units)
  • heavy riders,
  • Light riders with infantry support.


Todays miniature’s soldier were formed in history in cohorts and centurions of a size close to the Roman legions. They were commanded by Roman officers, which was supposed to provide certainty in action.
This also prevented rebellions and the passage of the enemy – although a somewhat looser approach was required by the Romans. They were allied troops, not legionaries. The auxiliaries were also less numerous than their Roman counterparts.

A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliary had to be stationed away from theyre native country, where recruited so that in the event of rebellion would not support the kinsmen.

The service at the side of the legions ended with receiving Roman citizenship, cashing in and giving the land to these ex-barbarians.

       The Romans would never have achieved so much without the auxiliary forces. When we read about a battle or campaign involving one or two Roman legions, add thousands of auxiliaries to infantry and riders. The Germans were the most numerous, whose belligerent manner of life made good soldiers. After that, the more Germans in the auxiliaries, the less against Romans on the battlefield. In addition to the auxiliary units, the Celtic Gauls were also often hired by the Romans, who, after dominating the Romans, suffered from the constant attacks of the Germanic tribes.

The following figures depict typical auxiliaries in chainmail, with oval shield, light spear (lancae) and sword- gladius.


A drawing showing the auxiliary soldiers in wolf cloaks. The original is on the Trajan’s column
Rysunek ukazujący żołnierzy wojsk pomocniczych w wilczych skórach. Oryginał znajduje się na kolumnie Trajana
And reconstruction group / I grupa rekonstrukcyjna

W czasie zmniejszonego tempa podboju świata przez Rzym, opracowana została nowa taktyka obronna ustalonych granic. Oddziałom Auxiliaries przypadło patrolowanie granic oraz zwalczanie lokalnych ognisk buntu. Dopiero, gdy sytuacja stawała się poważniejsza do gry wchodziły stacjonujące w prowincjach legiony rzymskie…



Witam wszystkich serdecznie!


Po niedawnym “inboxie ” zestawu Imperial Roman Auxiliaries od Victrix Ltd zapraszam do zagłębienia się w temat jednostek wojsk pomocniczych we wczesnym okresie Cesarstwa Rzymskiego. 

Do dzisiejszego wpisu wykorzystałem modele Victrix Ltd dostępne pod TYM LINKIEM.
Przyznam się, że malowanie ich było niezwykłą przyjemnością a detale (o których wspominałem w RECENZJI zestawu) stanowią dowód na wejścia modeli historycznych na wyższy poziom.


Warto także dodać, iż Victrix Ltd wprowadził ciekawą nowość do oddziałów Auxiliaries, mianowicie wilcze skóry dla zwykłych żołnierzy- co nie jest pomysłem bezpodstawnym, gdyż ma kolumnie cesarza Trajana (rysunek poniżej) widzimy właśnie tak ubranych wojowników.  Spodobało mi się to tak bardzo, że postanowiłem tak właśnie przedstawić moje modele.

Historia.

       W interesującym mnie okresie I-II wieku naszej ery, po całkowitym uzawodowieniu armii rzymskiej wojska Auxilia („wsparcie”) nie były już przymusowo rekrutowane z ludów podbitych przez Rzymian.
Teraz zaciągano wojska pomocnicze (wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego) za trzykrotnie mniejszy żołd niż legionisty, za to z ujednoliconym wyposażeniem wojskowym (narodowe uzbrojenie np. Galijskie jeśli tam było powoływane wojsko pomocnicze przy legionie, plus elementy uzbrojenia rzymskiego).
Taktyka walki i organizacji życia obozowego także przyjęta została w pełni zawodowa- rzymska.

W oddziałach pomocniczych najwięcej było ludności Galijskiej, Iberyjskiej (Hiszpańskiej) oraz Germańskiej, które tworzyły formacje:

  • piechoty lekkozbrojnej (której przedstawicieli w postaci pomalowanych modeli dziś przedstawiam),
  • procarzy i łuczników,
  • jazdę lekko zbrojną (Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze)
  • jazdę ciężko zbrojną,
  • lekko jazdę z piechotą.

Opisywane dziś oddziały piesze tworzyły kohorty i centurie o liczebności zbliżonej do legionów rzymskich. Dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu.
Zapobiegało to także buntom i przejściem na stronę przeciwnika- choć do tego także trzeba było nieco luźniejszego podejścia przez Rzymian. Bądź co bądź były to oddziały sojusznicze a nie legioniści. Kohorty i Centurie piechoty były także mniej liczniejsze od ich rzymskich odpowiedników.

Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców

Służba u boku legionów kończyła się otrzymaniem obywatelstwa rzymskiego, odprawą pieniężna i nadaniem ziemi dla byłego barbarzyńcy. 

       Rzymianie nigdy nie osiągnęli by tak wiele, gdyby nie wojska pomocnicze. Kiedy czytamy o jakieś bitwie czy kampanii, gdzie brał udział jeden czy dwa legiony rzymskiej, należy dodać do tego wielotysięczne kohorty auxiliaries piechoty i jazdy. Najliczniejsi byli Germanie, których wojowniczy tryb życia czynił dobrymi żołnierzami. Po za tym, im więcej Germanów w wojskach pomocniczych, tym mniej naprzeciw Rzymian na polu bitwy. Do oddziałów pomocniczych często najmowali się również Celtyccy Galowie, którzy po zdominowaniu przez Rzymian cierpieli od nieustannych napadów plemion Germańskich. 

Poniższe figurki przedstawiają typowego żołnierza auxiliaries w kolczudzez owalną tarczą, z lekką włócznią (lancae) oraz mieczem gladius.

Comparison with Warlord Games / Porównanie z modelami Warlord Games 

Coś do poczytania:

[ENG/PL] On the edge of the Roman Empire / Na obrzeżach Imperium (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on November 17th, 2017 under , , , , , , . Posted by



During the reduced pace of world conquest by Rome, was developed new defensive tactics fixed boundaries. Auxiliaries were patrolling their borders and fighting local outbreaks of rebellion. Only when the situation became more serious for the game went stationed in the provinces, Roman legions …



Hello everyone!


After the recent “inbox” of the Imperial Roman Auxiliaries from Victrix Ltd I invite you to delve into the subject of auxiliary units in the early Roman Empire.
Today I used the Victrix Ltd models available under this link.
I admit that painting them was a great pleasure and the details (which I mentioned in the REVIEW of the set) are proof of the entry of historical models to a higher level.

It is also worth mentioning that Victrix Ltd has introduced an interesting novelty to the Auxiliaries, namely the skin wolf for ordinary soldiers – which is not a groundless idea as it has a column of Emperor Trajan (see below). I liked it so much that I decided to present my models too.



History.

         In an interesting period of I-II AD, when the Roman army were completely professional,  Auxilia (“support”) were no longer forcibly recruited from peoples conquered by the Romans.
Now, auxiliaries (of the provincial population, not of Roman citizenship) were paid 3 times less as the legionnaire, but with uniformed military equipment (national armaments, for example- gallic if there was an auxiliary army at the legion, plus Roman armaments).
The tactics of fighting and organization of the camp life were also fully “Romes”

In the auxiliary units most of the population was Gauls, Iberian (Spanish) and Germanic, which formed the formation:

  • light infantry (whose representatives in the form of painted models today)
  • slingers and archers,
  • Lightly riders (Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding, as well as the Gallic auxiliary units)
  • heavy riders,
  • Light riders with infantry support.


Todays miniature’s soldier were formed in history in cohorts and centurions of a size close to the Roman legions. They were commanded by Roman officers, which was supposed to provide certainty in action.
This also prevented rebellions and the passage of the enemy – although a somewhat looser approach was required by the Romans. They were allied troops, not legionaries. The auxiliaries were also less numerous than their Roman counterparts.

A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliary had to be stationed away from theyre native country, where recruited so that in the event of rebellion would not support the kinsmen.

The service at the side of the legions ended with receiving Roman citizenship, cashing in and giving the land to these ex-barbarians.

       The Romans would never have achieved so much without the auxiliary forces. When we read about a battle or campaign involving one or two Roman legions, add thousands of auxiliaries to infantry and riders. The Germans were the most numerous, whose belligerent manner of life made good soldiers. After that, the more Germans in the auxiliaries, the less against Romans on the battlefield. In addition to the auxiliary units, the Celtic Gauls were also often hired by the Romans, who, after dominating the Romans, suffered from the constant attacks of the Germanic tribes.

The following figures depict typical auxiliaries in chainmail, with oval shield, light spear (lancae) and sword- gladius.


A drawing showing the auxiliary soldiers in wolf cloaks. The original is on the Trajan’s column
Rysunek ukazujący żołnierzy wojsk pomocniczych w wilczych skórach. Oryginał znajduje się na kolumnie Trajana
And reconstruction group / I grupa rekonstrukcyjna

W czasie zmniejszonego tempa podboju świata przez Rzym, opracowana została nowa taktyka obronna ustalonych granic. Oddziałom Auxiliaries przypadło patrolowanie granic oraz zwalczanie lokalnych ognisk buntu. Dopiero, gdy sytuacja stawała się poważniejsza do gry wchodziły stacjonujące w prowincjach legiony rzymskie…



Witam wszystkich serdecznie!


Po niedawnym “inboxie ” zestawu Imperial Roman Auxiliaries od Victrix Ltd zapraszam do zagłębienia się w temat jednostek wojsk pomocniczych we wczesnym okresie Cesarstwa Rzymskiego. 

Do dzisiejszego wpisu wykorzystałem modele Victrix Ltd dostępne pod TYM LINKIEM.
Przyznam się, że malowanie ich było niezwykłą przyjemnością a detale (o których wspominałem w RECENZJI zestawu) stanowią dowód na wejścia modeli historycznych na wyższy poziom.


Warto także dodać, iż Victrix Ltd wprowadził ciekawą nowość do oddziałów Auxiliaries, mianowicie wilcze skóry dla zwykłych żołnierzy- co nie jest pomysłem bezpodstawnym, gdyż ma kolumnie cesarza Trajana (rysunek poniżej) widzimy właśnie tak ubranych wojowników.  Spodobało mi się to tak bardzo, że postanowiłem tak właśnie przedstawić moje modele.

Historia.

       W interesującym mnie okresie I-II wieku naszej ery, po całkowitym uzawodowieniu armii rzymskiej wojska Auxilia („wsparcie”) nie były już przymusowo rekrutowane z ludów podbitych przez Rzymian.
Teraz zaciągano wojska pomocnicze (wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego) za trzykrotnie mniejszy żołd niż legionisty, za to z ujednoliconym wyposażeniem wojskowym (narodowe uzbrojenie np. Galijskie jeśli tam było powoływane wojsko pomocnicze przy legionie, plus elementy uzbrojenia rzymskiego).
Taktyka walki i organizacji życia obozowego także przyjęta została w pełni zawodowa- rzymska.

W oddziałach pomocniczych najwięcej było ludności Galijskiej, Iberyjskiej (Hiszpańskiej) oraz Germańskiej, które tworzyły formacje:

  • piechoty lekkozbrojnej (której przedstawicieli w postaci pomalowanych modeli dziś przedstawiam),
  • procarzy i łuczników,
  • jazdę lekko zbrojną (Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze)
  • jazdę ciężko zbrojną,
  • lekko jazdę z piechotą.

Opisywane dziś oddziały piesze tworzyły kohorty i centurie o liczebności zbliżonej do legionów rzymskich. Dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu.
Zapobiegało to także buntom i przejściem na stronę przeciwnika- choć do tego także trzeba było nieco luźniejszego podejścia przez Rzymian. Bądź co bądź były to oddziały sojusznicze a nie legioniści. Kohorty i Centurie piechoty były także mniej liczniejsze od ich rzymskich odpowiedników.

Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców

Służba u boku legionów kończyła się otrzymaniem obywatelstwa rzymskiego, odprawą pieniężna i nadaniem ziemi dla byłego barbarzyńcy. 

       Rzymianie nigdy nie osiągnęli by tak wiele, gdyby nie wojska pomocnicze. Kiedy czytamy o jakieś bitwie czy kampanii, gdzie brał udział jeden czy dwa legiony rzymskiej, należy dodać do tego wielotysięczne kohorty auxiliaries piechoty i jazdy. Najliczniejsi byli Germanie, których wojowniczy tryb życia czynił dobrymi żołnierzami. Po za tym, im więcej Germanów w wojskach pomocniczych, tym mniej naprzeciw Rzymian na polu bitwy. Do oddziałów pomocniczych często najmowali się również Celtyccy Galowie, którzy po zdominowaniu przez Rzymian cierpieli od nieustannych napadów plemion Germańskich. 

Poniższe figurki przedstawiają typowego żołnierza auxiliaries w kolczudzez owalną tarczą, z lekką włócznią (lancae) oraz mieczem gladius.

Comparison with Warlord Games / Porównanie z modelami Warlord Games 

Coś do poczytania:

[ENG/PL] Recuperanda est patria! / Nie złotem, lecz żelazem odkupimy ojczyznę! (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries inbox)

Posted on November 11th, 2017 under , , , , , . Posted by


Hello my friends!

        From the last entry of the ancient Romans is passing the year. It’s been a long time, and in DwarfCrypt you could watch and read many posts about other interesting historical times.
Today, courtesy of Victrix Limited, I am returning to one of my favorite periods in the history of the world and reviewing the Early Imperial Roman Auxiliaries, the supported forces of the early Roman Empire.


       My review set consists of two frames with figurines, of which I made (photos below) 6 soldiers, including Centurion, Music (Cornicern) and Bannerer (Signifer).
To also not be gray and sad, one of the Romans I have already painted.



Finished trio–> http://www.dwarfcrypt.pl/2017/11/engpl-on-edge-of-roman-empire-na.html 




Witam wszystkich serdecznie!

       Od ostatniego wpisu na temat starożytnych Rzymian mija równo rok. To długi okres, ale i na łamach DwarfCrypt mogliście Szanowni oglądać i czytać wiele wpisów traktujących o innych równie ciekawych czasach historycznych. Dziś, dzięki uprzejmości Victrix Limited, powracam do jednego z moich ulubionych okresów w dziejach świata i recenzji zestawu Early Imperial Roman Auxiliaries, czyli wojsk pomocniczych wczesnego Cesarstwa Rzymskiego.

       Mój zestaw recenzencki składa się z dwóch ramek z figurkami, z których złożyłem (zdjęcia poniżej) 6 żołnierzy, w tym Centuriona, Muzyka (Cornicern) i Sztandarowego (Signifer).
Aby również nie było szaro i smutno, jednego z Rzymian pomalowałem już.


Main Features:

  • 24 miniatures in each set,
  • Very highly detailed miniatures with superb chainmail detail achieved by digital sculpting,
  • Includes multiple head and arm options,
  • Includes upright spear, levelled spear, gladius arms, javelin arms,
  • Command includes officer, musician, standard bearer and Optio,
  • Command sprue also includes wolfskin and bearskin- options for auxiliary and pretorian troops,
  • Standard helmet and reinforced helmet options,
  • Additional arm holding flaming torches and several heads includes,
  • Full range of LittleBigMenStudios shield transfers available for these miniatures,
  • Great value, cheaper than metal sets and more highly detailed
  • Price below this link


Główne cechy produktu:

  • 24 figurki w opakowaniu,
  • Bardzo szczegółowe figurki, o doskonałych detalach np. na kolczugach, uzyskane dzięki cyfrowemu rzeźbieniu,
  • Zestaw obejmuje wiele opcji głów i ramion,
  • Obejmuje pionowo i poziomo trzymane włócznie, ręce z gladiusami oraz ręce z oszczepami,
  • Dowództwo zawiera oficera, muzyka, standardowego oraz Optio,
  • Ramka z dowództwem zawiera również skóry wilcze i niedźwiedzie dla żołnierzy auxiliaries i Pretorian,
  • Standardowe hełmy oraz wzmocnione opcje hełmów,
  • Dodatkowe ręce z płonącą pochodnią oraz trzymające odcięte głowy,
  • Pełna oferta kalkomanii na tarcze od LittleBigMenStudios,
  • Świetna jakość- tańsze niż zestawy metalowe i bardziej szczegółowe od nich.
  • Cena pod TYM linkiem


From the official Victrix fan page / Z oficjalnego fan page’u Victrix:

Porównanie z modelami Warlord Games / Comparison with Warlord Games




Overall impression:

  • Excellent quality of figures, much better than competing thumbnails,
  • Very great opportunity for a variety of assemblies (competitive set gives you the opportunity to deposit only 2-3 other soldiers)
  • Fantastic accessories like: burning torch or cut off heads,
  • Wolf coats, seen in auxiliary soldiers on Trajan’s Column (more about this in the next entry).
  • Marching poses, that personally I prefer more than battle poses (but it’s a matter of taste).


Ogólne wrażenie:

  • Doskonała jakość figurek, o wiele lepsza od wykonania konkurencyjnych miniaturek,
  • Bardzo duża możliwość na różnorodne złożenie figurek (konkurencyjny zestaw daje możliwość na złożenie 2-3 innych żołnierzy),
  • Fantastyczne dodatki jak: płonąca pochodnia czy odcięte głowy,
  • Wilcze płaszcze, widoczne u wojsk pomocniczych na Kolumnie Trajana (więcej o tym w następnym wpisie),
  • Maszerujące pozy, które osobiście bardziej preferuję od poz bitewnych (ale to kwestia gustu).




And some history.

The auxiliaries were a support units in the Roman army. In the Republic times auxiliaries were formed by allied armies, and their main task was to support the Roman legions (eg Thracians, Celts).

Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding as well as Gallic auxiliaries.

From the days of Octavian August the auxiliary units next to the legions became the second primary formation of the Roman land forces. Like the Roman legionnaire, the auxiliary troops received relatively uniform equipment and armor (worse, than the legionnaire, of course).
With the conquest of the world by Rome, the auxilia were recruited exclusively from the provincial population, not of Roman citizenship. The soldier of the auxiliaries was usually granted Roman citizenship after the termination of service, which became the rule since Claudius. A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliaries were stationed far away from their home country, where they were recruited so that in the event of rebellion they would not support the kinsmen. There were also people from quite distant places. Vespasian deprived the troops of the native commanders, and in their place introduced the Roman equinoxes. These steps have been very effective.


I trochę historii.
Auxilia („wsparcie”) były wojskami pomocniczymi w armii rzymskiej. W okresie republiki auxilia stanowione były przez armie sojuszników, a ich głównym zadaniem było wspieranie legionów rzymskich (np. Trakowie, Celtowie).
Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze.

Od czasów Oktawiana Augusta oddziały pomocnicze obok legionów stały się drugą podstawową formacją rzymskich sił lądowych. Podobnie jak rzymski legionista, żołnierz oddziałów pomocniczych otrzymał stosunkowo ujednolicone wyposażenie i uzbrojenie (oczywiście gorsze od legionisty).
Wraz z podbojem świata przez Rzym, auxilia rekrutowane były wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego. Żołnierz służący w auxiliach otrzymywał zwykle po zakończeniu służby obywatelstwo rzymskie, co stało się regułą od czasów Klaudiusza. Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców. Mieszano także ludność z dość odległych miejscowości. Wespazjan pozbawił oddziały rodzimych dowódców, a na ich miejsce wprowadził rzymskich ekwitów. Kroki te okazały się bardzo skuteczne.

Porównanie z modelami Warlord Games / Comparison with Warlord Games
Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂

Recuperanda est patria! / Nie złotem, lecz żelazem odkupimy ojczyznę! (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries inbox)

Posted on November 11th, 2017 under , , , , . Posted by


Hello my friends!

        From the last entry of the ancient Romans is passing the year. It’s been a long time, and in DwarfCrypt you could watch and read many posts about other interesting historical times.
Today, courtesy of Victrix Limited, I am returning to one of my favorite periods in the history of the world and reviewing the Early Imperial Roman Auxiliaries, the supported forces of the early Roman Empire.


       My review set consists of two frames with figurines, of which I made (photos below) 6 soldiers, including Centurion, Music (Cornicern) and Bannerer (Signifer).
To also not be gray and sad, one of the Romans I have already painted.




Witam wszystkich serdecznie!

       Od ostatniego wpisu na temat starożytnych Rzymian mija równo rok. To długi okres, ale i na łamach DwarfCrypt mogliście Szanowni oglądać i czytać wiele wpisów traktujących o innych równie ciekawych czasach historycznych. Dziś, dzięki uprzejmości Victrix Limited, powracam do jednego z moich ulubionych okresów w dziejach świata i recenzji zestawu Early Imperial Roman Auxiliaries, czyli wojsk pomocniczych wczesnego Cesarstwa Rzymskiego.

       Mój zestaw recenzencki składa się z dwóch ramek z figurkami, z których złożyłem (zdjęcia poniżej) 6 żołnierzy, w tym Centuriona, Muzyka (Cornicern) i Sztandarowego (Signifer).
Aby również nie było szaro i smutno, jednego z Rzymian pomalowałem już.


Main Features:

  • 24 miniatures in each set,
  • Very highly detailed miniatures with superb chainmail detail achieved by digital sculpting,
  • Includes multiple head and arm options,
  • Includes upright spear, levelled spear, gladius arms, javelin arms,
  • Command includes officer, musician, standard bearer and Optio,
  • Command sprue also includes wolfskin and bearskin- options for auxiliary and pretorian troops,
  • Standard helmet and reinforced helmet options,
  • Additional arm holding flaming torches and several heads includes,
  • Full range of LittleBigMenStudios shield transfers available for these miniatures,
  • Great value, cheaper than metal sets and more highly detailed
  • Price below this link


Główne cechy produktu:

  • 24 figurki w opakowaniu,
  • Bardzo szczegółowe figurki, o doskonałych detalach np. na kolczugach, uzyskane dzięki cyfrowemu rzeźbieniu,
  • Zestaw obejmuje wiele opcji głów i ramion,
  • Obejmuje pionowo i poziomo trzymane włócznie, ręce z gladiusami oraz ręce z oszczepami,
  • Dowództwo zawiera oficera, muzyka, standardowego oraz Optio,
  • Ramka z dowództwem zawiera również skóry wilcze i niedźwiedzie dla żołnierzy auxiliaries i Pretorian,
  • Standardowe hełmy oraz wzmocnione opcje hełmów,
  • Dodatkowe ręce z płonącą pochodnią oraz trzymające odcięte głowy,
  • Pełna oferta kalkomanii na tarcze od LittleBigMenStudios,
  • Świetna jakość- tańsze niż zestawy metalowe i bardziej szczegółowe od nich.
  • Cena pod TYM linkiem


From the official Victrix fan page / Z oficjalnego fan page’u Victrix:

Porównanie z modelami Warlord Games / Comparison with Warlord Games




Overall impression:

  • Excellent quality of figures, much better than competing thumbnails,
  • Very great opportunity for a variety of assemblies (competitive set gives you the opportunity to deposit only 2-3 other soldiers)
  • Fantastic accessories like: burning torch or cut off heads,
  • Wolf coats, seen in auxiliary soldiers on Trajan’s Column (more about this in the next entry).
  • Marching poses, that personally I prefer more than battle poses (but it’s a matter of taste).


Ogólne wrażenie:

  • Doskonała jakość figurek, o wiele lepsza od wykonania konkurencyjnych miniaturek,
  • Bardzo duża możliwość na różnorodne złożenie figurek (konkurencyjny zestaw daje możliwość na złożenie 2-3 innych żołnierzy),
  • Fantastyczne dodatki jak: płonąca pochodnia czy odcięte głowy,
  • Wilcze płaszcze, widoczne u wojsk pomocniczych na Kolumnie Trajana (więcej o tym w następnym wpisie),
  • Maszerujące pozy, które osobiście bardziej preferuję od poz bitewnych (ale to kwestia gustu).




And some history.

The auxiliaries were a upport units in the Roman army. In the Republic times auxiliaries were formed by allied armies, and their main task was to support the Roman legions (eg Thracians, Celts).

Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding as well as Gallic auxiliaries.

From the days of Octavian August the auxiliary units next to the legions became the second primary formation of the Roman land forces. Like the Roman legionnaire, the auxiliary troops received relatively uniform equipment and armor (worse, than the legionnaire, of course).
With the conquest of the world by Rome, the auxilia were recruited exclusively from the provincial population, not of Roman citizenship. The soldier of the auxiliaries was usually granted Roman citizenship after the termination of service, which became the rule since Claudius. A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliaries were stationed far away from their home country, where they were recruited so that in the event of rebellion they would not support the kinsmen. There were also people from quite distant places. Vespasian deprived the troops of the native commanders, and in their place introduced the Roman equinoxes. These steps have been very effective.


I trochę historii.
Auxilia („wsparcie”) były wojskami pomocniczymi w armii rzymskiej. W okresie republiki auxilia stanowione były przez armie sojuszników, a ich głównym zadaniem było wspieranie legionów rzymskich (np. Trakowie, Celtowie).
Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze.

Od czasów Oktawiana Augusta oddziały pomocnicze obok legionów stały się drugą podstawową formacją rzymskich sił lądowych. Podobnie jak rzymski legionista, żołnierz oddziałów pomocniczych otrzymał stosunkowo ujednolicone wyposażenie i uzbrojenie (oczywiście gorsze od legionisty).
Wraz z podbojem świata przez Rzym, auxilia rekrutowane były wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego. Żołnierz służący w auxiliach otrzymywał zwykle po zakończeniu służby obywatelstwo rzymskie, co stało się regułą od czasów Klaudiusza. Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców. Mieszano także ludność z dość odległych miejscowości. Wespazjan pozbawił oddziały rodzimych dowódców, a na ich miejsce wprowadził rzymskich ekwitów. Kroki te okazały się bardzo skuteczne.

Porównanie z modelami Warlord Games / Comparison with Warlord Games






Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂 

Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂