Posts Tagged ‘Lion Rampant’

Deep Thoughts: Lion Rampant

Posted on October 21st, 2017 under , . Posted by

Sometimes its nice to play a game that has been sitting on your bookshelf (in this case a virtual one) for a while and you just haven’t had a chance to get around to trying out. Last weekend, my buddy Ron and I dusted off some medieval-type figures and…

[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Świętowit statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborgu (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Sventevith statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborga (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

Sardine Wars

Posted on September 10th, 2017 under , , , , . Posted by

The Furness Wargamers are on the verge of starting another Campaign game. The game is based in Crusader times and on the Island of Sardinia with the waning of the Byzantinian influence on the isle. Despite the place not having much in the way of recorded Crusader history in this time period, things are being padded out to give room for some action.

Sardinia Campaign Map


Rule set of choice is ‘Lion Rampant‘, which the club used for a successful round robin tournament earlier in the year. The campaign rules have been put together by Matt and include basic off the board siege rules.

The two sides are Norman Crusaders and Arabs, but with individual leaders out to carve their own domains (so much like the real life Crusades). Income to build armies comes from both capturing land and towns and also from defeating opponents in battle.

Given that I already have a force of Leper Knights from the tournament I’ll be playing on the Crusaders side.

The campaign is due to start this coming Tuesday and no one has any idea how long the campaign will last for.

Sardine Wars

Posted on September 10th, 2017 under , , , , . Posted by

The Furness Wargamers are on the verge of starting another Campaign game. The game is based in Crusader times and on the Island of Sardinia with the waning of the Byzantinian influence on the isle. Despite the place not having much in the way of recorded Crusader history in this time period, things are being padded out to give room for some action.

Sardinia Campaign Map


Rule set of choice is ‘Lion Rampant‘, which the club used for a successful round robin tournament earlier in the year. The campaign rules have been put together by Matt and include basic off the board siege rules.

The two sides are Norman Crusaders and Arabs, but with individual leaders out to carve their own domains (so much like the real life Crusades). Income to build armies comes from both capturing land and towns and also from defeating opponents in battle.

Given that I already have a force of Leper Knights from the tournament I’ll be playing on the Crusaders side.

The campaign is due to start this coming Tuesday and no one has any idea how long the campaign will last for.

Replica of Anglo-Saxon Helmet excavated in 1848

Posted on September 9th, 2017 under , , . Posted by

More views of our newly completed reimagining and recreation of the princely 7th century Mercian / Anglo-Saxon helmet from Benty Grange, Derbyshire, excavated in 1848 and now brought back to life. #HelmOfMercia
These photos show the structure of the helm, which is formed by the moulding and riveting of ox-horn plates over the internal iron framework. The joins of these segments are then hidden by the addition of horn strips, running directly above the iron framework, held in place by rivets capped with double-axe head dished silver caps (in this case sterling silver).
This structure was identified early on by the man who excavated the barrow, evidenced by the length of the rivets, and preserved “herringbone texture” of the horn in the iron corrosion products.
Additional lines of expanded corrosion (which occurs where the iron of the bands expands between two horn plates) on the front of the iron remains, and additional rivets on the lower edge of the headband suggest that horn did indeed extend down below the headband, likely forming a cap-shape more reminiscent of this helmet’s most immediate cousins: the boar crested helmet from Wollaston, Northamptonshire, and the helmet from Coppergate, York. Following these designs, it follows that the Benty Grange helmet may have indeed had cheekpieces and neckguard fashioned entirely from organic materials, perhaps making use of the numerous small buckles found in association with the helmet remains. The cheekguards here are each fashioned entirely from a single piece of horn, edged with leather, and attached with leather hinges (like those on the Sutton Hoo helmet). The neckguard is an entirely organic- leather and horn- emulation of the neckguard from the Sutton Hoo helm, and corresponds to the designs on the silver pressblech foils shown.
Almost all exposed horn edges have been edged with thin leather stitched in place with linen thread, to protect them from delamination.
This helm is the culmination of 5 years work and collaboration by members of the Thegns team and close colleagues. Reinterpretation and design by Æd, iron work by members Æd and Alex Thompson, horn work principally by colleague Tony Lewis and Æd, jewelled elements by members Æd and Andrew Thompson, and leatherwork and neckpiece by member Andrew Thompson.

More on the Thegans of Merica

Posted on August 24th, 2017 under , . Posted by

Looks like I have been painted my Saxon’s wrong.   The picture below show the clothing and sword sheath…  Back to the drawing board so to speak.  If you haven’t yet, you to need to check out their site.Looks at the detail of the sword …

More on the Thegans of Merica

Posted on August 24th, 2017 under , . Posted by

Looks like I have been painted my Saxon’s wrong.   The picture below show the clothing and sword sheath…  Back to the drawing board so to speak.  If you haven’t yet, you to need to check out their site.Looks at the detail of the sword …

[ENG/PL] Crusade from the other side / Krucjaty okiem drugiej strony (Gripping Beast Islamic Priest)

Posted on August 22nd, 2017 under , , , , , , , , , , , . Posted by




“If God will bless us to expel our enemies from Jerusalem, victory will be ours! What kind of prayers will we give him if he decides to support us?”



Hello everyone!

I am inviting today for a trip to the Middle East from times before and during the crusade. This time we will look at Cruseders opponents. For this occasion I also prepared a model of Islamic priest from Gripping Beast (thanks guys!)
Below traditionally some pictures, also comparable with other models of the Crusade periods.

But first, a little history.
Arabs were known in the original sense as “nomads”. They are a group of Semitic peoples living from the ancient Arabian Peninsula.

The first mention of the Arabs appears in the Bible already about 1000 r. b.c., and in the chronicles of the Assyrian circa 7th century b.c. – for about 1600 years they lived mostly in the Arabian Peninsula, so that in the 7th century a.c. Begin to expand and mix with the people living in their occupied areas, which have undergone much Arabization. The most common religion among the Arabs is Sunni Islam, but there are also many Shiites (mostly in Iraq, Yemen, Syria and Lebanon) and Christians (mainly in Lebanon, Syria and Egypt).


It is often said that the Arabs are not one nation but a cultural community. This view is due to the fact that most Arabs are descendants of the conquered peoples during the Arab conquests (among them the Aramaic, the Egyptians, the Vandals, the Berbers, the Middle East and the inhabited inhabitants of North Africa).

Soon after Muhammad’s death, Arabs under the rule of the caliphs conquered vast regions – all of North Africa, the Levant, Mesopotamia, Persia, Turkmenistan, parts of Anatolia, Spain, Sicily and Sardinia. They spread their culture, script and language to all these areas. Islam as the religion of the state and the law governed the entire social life, but there were many significant movements trying to shake these rules. They have taken over many elements of foreign cultures – especially Byzantine, Persian and Indian, and local Christian communities. Christian Arabs and Arab-speaking Jews have established their own cultures within Arab culture. At the same time there were antagonisms between agriculture and urban nomadic Arab culture.

The Caliphate’s state (quite early in the 10th century) has fallen into many parts that still divide. At the end of the Middle Ages, Arab culture declined, as a result of Turkish and Mongol invasions and the development of movements seeking closer religious domination over all aspects of life. The Arabs were mostly under Turkish rule for centuries. After liberation, most of the regions inhabited by Arabs have undergone European colonization, especially French and English.

Arab troops can be found in the Moors army in Spain (conquest and reconquest) and as defenders of the Holy Land against the Crusaders (the Crusades).


The Middle Ages were also the period of the greatest flourishing of Arab culture. The Arabs have managed to assimilate, develop and reconcile with Islam the majority of the Hellenistic culture’s dominance in the areas conquered by them. At the same time they have absorbed many achievements of Indian culture. They have developed a highly developed philosophy and logic and rich literature (often based on Bedouin forms). They also started learning – especially alchemy, mathematics (through Arabs Europeans borrowed Indian so-called Arabic numerals) and medicine. They have inherited the legacy of Plato and Aristotle, which, among other things, has made it back to Western Europe.

The development of painting and sculpture was hampered by religious factors. Islam believes that any attempt at artistic representation of human and animal figures is a form of waning from the work of Allah and leading to idolatry. Sharia texts also consider sinful music, but this ban was never universally respected. Arabic music was strongly influenced by two ancient cultures: Persian and Akkadian. The Arabs are famous for their beautiful architecture, geometric and floral motifs, and the calligraphy of their world.

Through Islamic universalism, Arab culture has strongly influenced the cultures of North Africa, the Middle East, Central Asia and the Caucasus.






“Jeśli Bóg nam pobłogosławi, by wypędzić naszych wrogów z Jerozolimy, zwycięstwo będzie nasze! Jakimi modlitwami mu się odwdzięczymy jeśli zdecyduje się nas wesprzeć?”


Witam wszystkich serdecznie!


Zapraszam dziś na podróż na Bliski Wschód okresu z przed i w trakcje krucjat. Tym razem przyjrzymy się nieco przeciwnikom Krzyżowców. Na tę okazję przygotowałem także model islamskiego kapłana od Gripping Beast (dzięki chłopaki!).
Poniżej tradycyjnie kilka zdjęć, również porównawczych z innymi modelami z okresu Wypraw Krzyżowych.

Ale najpierw trochę historii.
Arabowie znani byli w pierwotnym znaczeniu jako “koczownicy”. Są grupą ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski.
Pierwsze wzmianki o Arabach pojawiają się w Biblii już ok. 1000 r. p.n.e., a w kronikach asyryjskich ok. VII wieku p.n.e. – przez ok. 1600 lat zamieszkiwali głównie rejon Półwyspu Arabskiego, aby w VII wieku n.e. rozpocząć ekspansję i zmieszać się z ludnością mieszkającą na zajętych przez nich terenach, która uległa w znacznej części arabizacji. Najczęstszym wyznaniem wśród Arabów jest islam sunnicki, ale jest również wielu szyitów (głównie w Iraku, Jemenie, Syrii i Libanie) oraz chrześcijan (głównie w Libanie, Syrii i Egipcie).

Często uznaje się Arabów nie za jeden naród, ale za wspólnotę kulturową. Pogląd ten jest spowodowany tym, że większość Arabów jest potomkami ludów podbitych w trakcie arabskich podbojów (m.in. Aramejczyków, Egipcjan, Wandalów, Berberów, zhellenizowanych mieszkańców Bliskiego Wschodu i zromanizowanych mieszkańców północnej Afryki).

Wkrótce po śmierci Mahometa Arabowie pod panowaniem kalifów podbili rozległe regiony – całą Afrykę Północną, Lewant, Mezopotamię, Persję, Turkiestan, część Anatolii, Hiszpanię, Sycylię i Sardynię. Rozpowszechnili swoją kulturę, pismo i język na wszystkie te obszary. Islam jako religia państwa i prawa regulował całe życie społeczne, było jednak wiele znaczących ruchów próbujących zachwiać tymi regułami. Przejęli wiele elementów kultur obcych – szczególnie bizantyjskiej, perskiej i indyjskiej oraz lokalnych wspólnot chrześcijańskich. Chrześcijańscy Arabowie i arabskojęzyczni Żydzi utworzyli własne kultury w obrębie kultury arabskiej. Jednocześnie wystąpiły antagonizmy między rolniczo-miejską a koczowniczą kulturą Arabów.

Państwo kalifów dość szybko (już w X wieku) rozpadło się na wiele wciąż dzielących się części. Pod koniec średniowiecza kultura arabska podupadła, na skutek najazdów tureckich i mongolskich oraz rozwoju ruchów dążących do ściślejszej dominacji religii nad wszystkimi aspektami życia. Arabowie przez wieki znajdowali się w większości pod panowaniem tureckim. Po wyzwoleniu spod niego większość regionów zamieszkanych przez Arabów uległa kolonizacji europejskiej, zwłaszcza francuskiej i angielskiej.

Wojska arabskie możemy znaleźć w armii Maurów w Hiszpanii (podbój i rekonkwista) oraz jako obrońców Ziemi Świętej przed Krzyżowcami (okres wypraw krzyżowych).

Średniowiecze było równie z okresem największego rozkwitu kultury arabskiej. Arabowie zdołali przyswoić sobie, rozwinąć i pogodzić z islamem większość osiągnięć kultury hellenistycznej dominującej na podbijanych przez nich obszarach. Zarazem przyswoili sobie wiele osiągnięć kultury indyjskiej. Stworzyli wysoce rozwiniętą filozofię i logikę oraz bogatą literaturę (często opartą na formach beduińskich). Zaczęli też uprawiać naukę – zwłaszcza alchemię, matematykę (za pośrednictwem Arabów Europejczycy zapożyczyli indyjskie tzw. cyfry arabskie) i medycynę. Przyswoili sobie dziedzictwo Platona i Arystotelesa, które między innymi dzięki nim przedostało się z powrotem do Europy zachodniej.

Rozwój malarstwa i rzeźby został zahamowany przez czynniki religijne. Islam uważa bowiem, iż wszelkie próby artystycznego przedstawiania postaci ludzkich i zwierzęcych stanowią naigrywanie się z dzieła Allaha i prowadzą do bałwochwalstwa. Teksty szariackie uważają także za grzeszną muzykę, zakaz ten nie był jednak nigdy powszechnie przestrzegany. Na muzykę arabską silnie wpłynęły dwie starożytne kultury: perska i akadyjska. Arabowie słyną z pięknej architektury, ozdabianej motywami geometrycznymi i roślinnymi, oraz wszechobecnej w ich świecie kaligrafii.

Za sprawą uniwersalizmu islamu kultura arabska silnie wpłynęła na kultury Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej i Kaukazu.





Coś do poczytania:



Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Crusade from the other side / Krucjaty okiem drugiej strony (Gripping Beast Islamic Priest)

Posted on August 22nd, 2017 under , , , , , , , , , , , . Posted by




“If God will bless us to expel our enemies from Jerusalem, victory will be ours! What kind of prayers will we give him if he decides to support us?”



Hello everyone!

I am inviting today for a trip to the Middle East from times before and during the crusade. This time we will look at Cruseders opponents. For this occasion I also prepared a model of Islamic priest from Gripping Beast (thanks guys!)
Below traditionally some pictures, also comparable with other models of the Crusade periods.

But first, a little history.
Arabs were known in the original sense as “nomads”. They are a group of Semitic peoples living from the ancient Arabian Peninsula.

The first mention of the Arabs appears in the Bible already about 1000 r. b.c., and in the chronicles of the Assyrian circa 7th century b.c. – for about 1600 years they lived mostly in the Arabian Peninsula, so that in the 7th century a.c. Begin to expand and mix with the people living in their occupied areas, which have undergone much Arabization. The most common religion among the Arabs is Sunni Islam, but there are also many Shiites (mostly in Iraq, Yemen, Syria and Lebanon) and Christians (mainly in Lebanon, Syria and Egypt).


It is often said that the Arabs are not one nation but a cultural community. This view is due to the fact that most Arabs are descendants of the conquered peoples during the Arab conquests (among them the Aramaic, the Egyptians, the Vandals, the Berbers, the Middle East and the inhabited inhabitants of North Africa).

Soon after Muhammad’s death, Arabs under the rule of the caliphs conquered vast regions – all of North Africa, the Levant, Mesopotamia, Persia, Turkmenistan, parts of Anatolia, Spain, Sicily and Sardinia. They spread their culture, script and language to all these areas. Islam as the religion of the state and the law governed the entire social life, but there were many significant movements trying to shake these rules. They have taken over many elements of foreign cultures – especially Byzantine, Persian and Indian, and local Christian communities. Christian Arabs and Arab-speaking Jews have established their own cultures within Arab culture. At the same time there were antagonisms between agriculture and urban nomadic Arab culture.

The Caliphate’s state (quite early in the 10th century) has fallen into many parts that still divide. At the end of the Middle Ages, Arab culture declined, as a result of Turkish and Mongol invasions and the development of movements seeking closer religious domination over all aspects of life. The Arabs were mostly under Turkish rule for centuries. After liberation, most of the regions inhabited by Arabs have undergone European colonization, especially French and English.

Arab troops can be found in the Moors army in Spain (conquest and reconquest) and as defenders of the Holy Land against the Crusaders (the Crusades).


The Middle Ages were also the period of the greatest flourishing of Arab culture. The Arabs have managed to assimilate, develop and reconcile with Islam the majority of the Hellenistic culture’s dominance in the areas conquered by them. At the same time they have absorbed many achievements of Indian culture. They have developed a highly developed philosophy and logic and rich literature (often based on Bedouin forms). They also started learning – especially alchemy, mathematics (through Arabs Europeans borrowed Indian so-called Arabic numerals) and medicine. They have inherited the legacy of Plato and Aristotle, which, among other things, has made it back to Western Europe.

The development of painting and sculpture was hampered by religious factors. Islam believes that any attempt at artistic representation of human and animal figures is a form of waning from the work of Allah and leading to idolatry. Sharia texts also consider sinful music, but this ban was never universally respected. Arabic music was strongly influenced by two ancient cultures: Persian and Akkadian. The Arabs are famous for their beautiful architecture, geometric and floral motifs, and the calligraphy of their world.

Through Islamic universalism, Arab culture has strongly influenced the cultures of North Africa, the Middle East, Central Asia and the Caucasus.






“Jeśli Bóg nam pobłogosławi, by wypędzić naszych wrogów z Jerozolimy, zwycięstwo będzie nasze! Jakimi modlitwami mu się odwdzięczymy jeśli zdecyduje się nas wesprzeć?”


Witam wszystkich serdecznie!


Zapraszam dziś na podróż na Bliski Wschód okresu z przed i w trakcje krucjat. Tym razem przyjrzymy się nieco przeciwnikom Krzyżowców. Na tę okazję przygotowałem także model islamskiego kapłana od Gripping Beast (dzięki chłopaki!).
Poniżej tradycyjnie kilka zdjęć, również porównawczych z innymi modelami z okresu Wypraw Krzyżowych.

Ale najpierw trochę historii.
Arabowie znani byli w pierwotnym znaczeniu jako “koczownicy”. Są grupą ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski.
Pierwsze wzmianki o Arabach pojawiają się w Biblii już ok. 1000 r. p.n.e., a w kronikach asyryjskich ok. VII wieku p.n.e. – przez ok. 1600 lat zamieszkiwali głównie rejon Półwyspu Arabskiego, aby w VII wieku n.e. rozpocząć ekspansję i zmieszać się z ludnością mieszkającą na zajętych przez nich terenach, która uległa w znacznej części arabizacji. Najczęstszym wyznaniem wśród Arabów jest islam sunnicki, ale jest również wielu szyitów (głównie w Iraku, Jemenie, Syrii i Libanie) oraz chrześcijan (głównie w Libanie, Syrii i Egipcie).

Często uznaje się Arabów nie za jeden naród, ale za wspólnotę kulturową. Pogląd ten jest spowodowany tym, że większość Arabów jest potomkami ludów podbitych w trakcie arabskich podbojów (m.in. Aramejczyków, Egipcjan, Wandalów, Berberów, zhellenizowanych mieszkańców Bliskiego Wschodu i zromanizowanych mieszkańców północnej Afryki).

Wkrótce po śmierci Mahometa Arabowie pod panowaniem kalifów podbili rozległe regiony – całą Afrykę Północną, Lewant, Mezopotamię, Persję, Turkiestan, część Anatolii, Hiszpanię, Sycylię i Sardynię. Rozpowszechnili swoją kulturę, pismo i język na wszystkie te obszary. Islam jako religia państwa i prawa regulował całe życie społeczne, było jednak wiele znaczących ruchów próbujących zachwiać tymi regułami. Przejęli wiele elementów kultur obcych – szczególnie bizantyjskiej, perskiej i indyjskiej oraz lokalnych wspólnot chrześcijańskich. Chrześcijańscy Arabowie i arabskojęzyczni Żydzi utworzyli własne kultury w obrębie kultury arabskiej. Jednocześnie wystąpiły antagonizmy między rolniczo-miejską a koczowniczą kulturą Arabów.

Państwo kalifów dość szybko (już w X wieku) rozpadło się na wiele wciąż dzielących się części. Pod koniec średniowiecza kultura arabska podupadła, na skutek najazdów tureckich i mongolskich oraz rozwoju ruchów dążących do ściślejszej dominacji religii nad wszystkimi aspektami życia. Arabowie przez wieki znajdowali się w większości pod panowaniem tureckim. Po wyzwoleniu spod niego większość regionów zamieszkanych przez Arabów uległa kolonizacji europejskiej, zwłaszcza francuskiej i angielskiej.

Wojska arabskie możemy znaleźć w armii Maurów w Hiszpanii (podbój i rekonkwista) oraz jako obrońców Ziemi Świętej przed Krzyżowcami (okres wypraw krzyżowych).

Średniowiecze było równie z okresem największego rozkwitu kultury arabskiej. Arabowie zdołali przyswoić sobie, rozwinąć i pogodzić z islamem większość osiągnięć kultury hellenistycznej dominującej na podbijanych przez nich obszarach. Zarazem przyswoili sobie wiele osiągnięć kultury indyjskiej. Stworzyli wysoce rozwiniętą filozofię i logikę oraz bogatą literaturę (często opartą na formach beduińskich). Zaczęli też uprawiać naukę – zwłaszcza alchemię, matematykę (za pośrednictwem Arabów Europejczycy zapożyczyli indyjskie tzw. cyfry arabskie) i medycynę. Przyswoili sobie dziedzictwo Platona i Arystotelesa, które między innymi dzięki nim przedostało się z powrotem do Europy zachodniej.

Rozwój malarstwa i rzeźby został zahamowany przez czynniki religijne. Islam uważa bowiem, iż wszelkie próby artystycznego przedstawiania postaci ludzkich i zwierzęcych stanowią naigrywanie się z dzieła Allaha i prowadzą do bałwochwalstwa. Teksty szariackie uważają także za grzeszną muzykę, zakaz ten nie był jednak nigdy powszechnie przestrzegany. Na muzykę arabską silnie wpłynęły dwie starożytne kultury: perska i akadyjska. Arabowie słyną z pięknej architektury, ozdabianej motywami geometrycznymi i roślinnymi, oraz wszechobecnej w ich świecie kaligrafii.

Za sprawą uniwersalizmu islamu kultura arabska silnie wpłynęła na kultury Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej i Kaukazu.





Coś do poczytania:



Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

Scibor’s Dwarves Warband // Krasnoludy od Scibora

Posted on August 10th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


The whole band of my new Scibor’s dwarves in the single photo. I hope you like it.

Cała banda moich nowych krasnoludów na wspólnym zdjęciu. Mam nadzieje, że ta zgraja trafiła w wasze gusta modelarskie.

Scibor’s Dwarves Warband // Krasnoludy od Scibora

Posted on August 10th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


The whole band of my new Scibor’s dwarves in the single photo. I hope you like it.

Cała banda moich nowych krasnoludów na wspólnym zdjęciu. Mam nadzieje, że ta zgraja trafiła w wasze gusta modelarskie.

Dwarven Trade Company Warrior #10 // Wojownik Krasnoludzkiej Kompanii Handlowej #10

Posted on August 9th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Dwarf Warrior from the polish company Scibor Monstrous Miniatures. You can find previous models from the same manufacturer that were painted by me in these entries:

Scibor Dwarven Standard Bearer 
Scibor Dwarven Ranger#1
Scibor Dwarven Ranger#2 
Scibor Dwarven Warrior #1
Scibor Dwarven Warrior #2 
Scibor Dwarven Warrior #3  
Ścibor Dwarven Warrior #4 

Krasnoludzki Wojownik  od Sciborminiatures.com w standardzie tabletop do Dragons Rampant. Pozostałe modele pomalowane przeze mnie z tej samej linii możecie znaleźć pod linkami powyżej.

Dwarven Trade Company Warrior #10 // Wojownik Krasnoludzkiej Kompanii Handlowej #10

Posted on August 9th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Dwarf Warrior from the polish company Scibor Monstrous Miniatures. You can find previous models from the same manufacturer that were painted by me in these entries:

Scibor Dwarven Standard Bearer 
Scibor Dwarven Ranger#1
Scibor Dwarven Ranger#2 
Scibor Dwarven Warrior #1
Scibor Dwarven Warrior #2 
Scibor Dwarven Warrior #3  
Ścibor Dwarven Warrior #4 

Krasnoludzki Wojownik  od Sciborminiatures.com w standardzie tabletop do Dragons Rampant. Pozostałe modele pomalowane przeze mnie z tej samej linii możecie znaleźć pod linkami powyżej.

RPGaDay 2017 #6

Posted on August 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Question #6

You can game every day for a week. Describe what you’d do!

Well… it depends…

This seems like a question that’s meant to inspire you to dream a little – like wow wouldn’t this be cool if we could game every day for a week?! But I’m in a position that I potentially COULD game every day for a week. Heck for the last few years we’ve played a game every day for the month of September!? Often when there are school breaks and the kids don’t have activities we DO play games all week long…

So… How do I answer this question? What would I do different? What am I going to do NEXT time we have a week off and want to do some gaming? It really would depend on who is going to be available for this week. Would I have one group of people that will be available EVERY DAY for that week? Are we talking gaming ALL DAY for every day of the week? How much preparation time do I have…?

I guess if I could get the right people together, and they could play all day, every day for a whole week I’d love to run an entire complete, marathon-session, RPG campaign from character creation to ultimate epic conclusion. Or possibly an extended miniature campaign – like the ones I’ve done over a weekend, but extend it to an entire week!

Which campaign? Well, that would really depend on what people could make it!
I guess if we were dreaming and assuming if there was anything I organized the right people would be available to play… well I always thought the idea of a D&D Birthright campaign sounded interesting. I wouldn’t use any of the actual D&D Birthright stuff, but just the idea that the players take on the roles of nobility with land and armies at their disposal… and have to defend their lands against neighbouring nobles that desire to take it by guile or force… or bring disparate, feuding nobles together to fight against a greater enemy…? It’d be fun to incorporate some miniature battles into it either Lion Rampant/Dragon Rampant or DBA/Hordes of the Things (depending on the scale of action). 
Another campaign I’d LOVE to run over an extended weekend (or a week) would be a HUGE Song of Shadows and Dust campaign -with, like, 12 players. Each would have their own faction and their own home turf – I would have a huge map of their city and the different neighbourhoods and districts. Each district would have a different benefit to the controlling player. There would be more neighbourhoods than players, so to start they could fight over new neighbourhoods and once they were all snapped up they would have to try and expand into other’s turf while simultaneously trying to defend their own. I’d also like to works some chariot racing into it using Faustus Furius.
Another idea I had was to have a campaign on two different levels (this wouldn’t be a one week sort of thing, but rather run over a number of months). On one level I would have a group of players locally that would be playing a medieval-ish fantasy campaign as a minor noble and their retinue that has just come into power, surrounded by potentially hostile neighbours. On the other level I could have other players – playing by email, perhaps, that represent the aforementioned hostile neighbours. So on one level it would run like some of the other play-by-email miniature campaigns I’ve ran in the past (like the one I ran… oh… eight years ago!?) except in the midst of this war there would be an actual role-playing group of adventurers trying to do… well… whatever it is they are trying to do. Oooh – maybe if they players actually decided to travel to the lands to negotiate with the leaders of the other factions I could organize Skype session with them! 

RPGaDay 2017 #6

Posted on August 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Question #6

You can game every day for a week. Describe what you’d do!

Well… it depends…

This seems like a question that’s meant to inspire you to dream a little – like wow wouldn’t this be cool if we could game every day for a week?! But I’m in a position that I potentially COULD game every day for a week. Heck for the last few years we’ve played a game every day for the month of September!? Often when there are school breaks and the kids don’t have activities we DO play games all week long…

So… How do I answer this question? What would I do different? What am I going to do NEXT time we have a week off and want to do some gaming? It really would depend on who is going to be available for this week. Would I have one group of people that will be available EVERY DAY for that week? Are we talking gaming ALL DAY for every day of the week? How much preparation time do I have…?

I guess if I could get the right people together, and they could play all day, every day for a whole week I’d love to run an entire complete, marathon-session, RPG campaign from character creation to ultimate epic conclusion. Or possibly an extended miniature campaign – like the ones I’ve done over a weekend, but extend it to an entire week!

Which campaign? Well, that would really depend on what people could make it!
I guess if we were dreaming and assuming if there was anything I organized the right people would be available to play… well I always thought the idea of a D&D Birthright campaign sounded interesting. I wouldn’t use any of the actual D&D Birthright stuff, but just the idea that the players take on the roles of nobility with land and armies at their disposal… and have to defend their lands against neighbouring nobles that desire to take it by guile or force… or bring disparate, feuding nobles together to fight against a greater enemy…? It’d be fun to incorporate some miniature battles into it either Lion Rampant/Dragon Rampant or DBA/Hordes of the Things (depending on the scale of action). 
Another campaign I’d LOVE to run over an extended weekend (or a week) would be a HUGE Song of Shadows and Dust campaign -with, like, 12 players. Each would have their own faction and their own home turf – I would have a huge map of their city and the different neighbourhoods and districts. Each district would have a different benefit to the controlling player. There would be more neighbourhoods than players, so to start they could fight over new neighbourhoods and once they were all snapped up they would have to try and expand into other’s turf while simultaneously trying to defend their own. I’d also like to works some chariot racing into it using Faustus Furius.
Another idea I had was to have a campaign on two different levels (this wouldn’t be a one week sort of thing, but rather run over a number of months). On one level I would have a group of players locally that would be playing a medieval-ish fantasy campaign as a minor noble and their retinue that has just come into power, surrounded by potentially hostile neighbours. On the other level I could have other players – playing by email, perhaps, that represent the aforementioned hostile neighbours. So on one level it would run like some of the other play-by-email miniature campaigns I’ve ran in the past (like the one I ran… oh… eight years ago!?) except in the midst of this war there would be an actual role-playing group of adventurers trying to do… well… whatever it is they are trying to do. Oooh – maybe if they players actually decided to travel to the lands to negotiate with the leaders of the other factions I could organize Skype session with them! 

Lion Rampant quick reference sheet.

Posted on July 23rd, 2017 under , . Posted by

Attention Lion Rampant player.  Instead of thumbing through your rule books. Why not use quick reference sheet…   Here is the solution  click on this link Free Lion Rampant reference sheet via Wargames Illustrated

Lion Rampant quick reference sheet.

Posted on July 23rd, 2017 under , . Posted by

Attention Lion Rampant player.  Instead of thumbing through your rule books. Why not use quick reference sheet…   Here is the solution  click on this link Free Lion Rampant reference sheet via Wargames Illustrated