Posts Tagged ‘Saga’

[ENG/PL] SAGA: Aetius & Arthur: Owain mab Urien / Owain, syn Uriena (Footsore Miniatures – Late Roman Infantry Command #1)

Posted on October 19th, 2017 under , , , , . Posted by


Good morning!


Hello all my esteemed visitors and invite you to the first entry devoted to the times and the Arthurian legends. Briefly, if King Arthur and his company were in fact right in those days, soon after leaving the Roman army in Britain.
Thanks to Footsore Miniatures, for the Owain model and the music of the unit, I used the Late Roman Infantry Command.

       Owain was a mythical hero of the sixth century, the son of Urien of Rheged and Modron. He fought in his life with the North Britons against the Anglo-saxons.
Later, Hero was included in the Arthurian tales (also known as Ywain, Yvain, Ewain, or Uwain) and became the main heroine of the “Lady of the Fountain” and “Sleep of Rhonabwa”. 

In the latter, he appears as the leader of a unit called the Raven, who fights with Arthur’s warriors, while Owain and the king play chess.It is possible, that the Ravens are not warriors, but the women of the Underworld, but his mother- Modron often changes into a raven and under that form promises to help Urien and his family if needed.

       Nearly all versions of the story of Arthur show Owain as the son of Urien and Arthur’s nephew . Later swtories also suggest that his mother was Morgan le Fay (or another sister of the old king).

       In later medieval versions of the story, Owain became Yvain and appeared in the poem “Chretiena de Troyes” under that title: the story contained in it repeats the main themes presented in Mabinogion (a collection of medieval Welsh sage., Given by their first translator into English, Lady Charlotte Guest The first part of the Mabinogion is the Four Branches of the Mabinogi, the names of the Mabinogi, which are the names of the Mabinogi and contain many elements of the Celtic mythological tradition, including the two Welsh legends Cilhwch and Olwen and Sleep of Rhonabwa. the three pseudo-historical stories of Macsena Wlediga dream and Llud and Llefelys, or and Geraint and Enida, in which the influence of foreign literature is clearly visible).



Ywain (Owain) unwittingly battles Gawain, from Chrétien’s Yvain, the Knight of the Lion
Ywain (Owein) walczący nieświadomie z Gawainen


Dzień dobry!



Witam wszystkich moich szacownych Odwiedzających i zapraszam do pierwszego wpisu poświęconego czasom i legendom około-arturiańskim. W skrócie, jeżeli faktycznie istniał król Artur i jego kompania to właśnie w tych czasach, niedługo po opuszczeniu wojsk rzymskich w Brytanii.
Dzięki Footsore Miniatures, za model Owaina oraz muzyka z oddziału posłużył mi zestaw Late Roman Infantry Command.


       Owain był mitycznym bohaterem z VI wieku, synem Uriena z Rheged i Modron. Walczył w swoim życiu z północnymi Brytami przeciw Anglom.
Później jego postać włączono do opowieści arturiańskich (znany jest także jako Ywain, Yvain, Ewain czy Uwain ) i stał się głównym bohaterem “Pani Fontanny” oraz “Snu Rhonabwy”.
W tej ostatniej pojawia się jako przywódca oddziału zwanego Krukami, który walczy z ludźmi Artura, podczas gdy Owain i król grają w szachy.
Można przypuszczać, że Kruki to nie wojownicy, ale przebrane kobiety z Zaświatów, gdyż jego matka Modron, często zmieniała się w kruka i pod tą właśnie postacią obiecywała pomóc Urienowi i jego rodzinie, gdyby zaszła konieczność.

       Prawie wszystkie wersje opowieści o Arturze ukazują Owaina jako syna Urien i bratanka Artura. Późniejsze relacje wysuwają również przypuszczanie, że jego matką jest Morgan le Fay (lub inna siostra starego króla)

       W późniejszych średniowiecznych wersjach opowieści Owain stał się Yvainem i pojawił się w poemacie “Chretiena de Troyes” pod tym właśnie tytułem: zawarta w nim historia powtarza zasadnicze wątki przedstawione w Mabinogion (zbiór średniowiecznych walijskich sag. Nazwę tę nadała ich pierwsza tłumaczka na język angielski, lady Charlotte Guest. Pierwszą część Mabinogionu stanowią Cztery gałęzie Mabinogi [wal. Pedair Cainc y Mabinogi], wobec których stosuje się nazwę Mabinogi. Zawierają one wiele elementów celtyckiej tradycji mitologicznej. W skład drugiej części wchodzą dwie walijskie legendy arturiańskie Cilhwch i Olwena oraz Sen Rhonabwy’ego, dwa pseudo-historyczne opowiadania Sen Macsena Wlediga i Historia Lluda i Llefelysa oraz opowieść Taliesin, w obecnych wydaniach często pomijana jako niepochodząca z tych samych manuskryptów, co pozostałe opowieści. Część trzecia to trzy tzw. romanse arturiańskie Pani Źródła, Peredur syn Efrawga oraz Geraint i Enida, w których wyraźne są wpływy literatury obcej).

       Owain zmarł w 595 roku. Przypuszcza się, że został pochowany w Llan-Forfael lub Llan-Heledd, które według tradycji znajdują się obecnie na cmentarzu św. Andrzeja w Penrith.

Polecam do poczytania:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)


[ENG/PL] See you in Valhalla! / Do zobaczenia w Walhalli! (V&V Miniatures Vikings #2)

Posted on October 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“Since no ax, spear or blade has reached my son today, he will be known as Bjørn Ironside now.” -Ragnar Lodbrok


Hello everyone!


Today I am returning to the excellent V&V Miniature figurines I received for review. The set is called “Vikings 6”.

V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
There are 40mm and 28mm figures (Vikings, Normans and Anglo-Saxons) in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes..

Like also V&V Miniatures on Facebook.


The four housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlarhúskarl, Old English: huscarlhuscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

“Skoro żaden topór, włócznia ani ostrze nie zdołały dosięgnąć dziś mego syna,będzie teraz znany jako Bjorn Żelaznoboki” -Ragnar Lodbrok



Witam wszystkich!

Dziś powracam do doskonałych figurek od V&V Miniatures które otrzymałem do zrecenzowania. Zestaw nosi nazwę “Vikings 6”.
Modele od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, a ich żywiczne modele wyglądają wręcz doskonale.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Jak to bywa z modelami żywicznymi, ważne jest, aby przed pomalowaniem umyć figurki w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyścić elementy z lekkich pozostałości po odlewie. Ja w tym celu, używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Polubcie również V&V Miniatures na Facebooku’u.



Przedstawieni dzisiaj wszyscy czterej wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swojej odwagi i ochrony skandynawskich władców). Wikingowie tacy posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich (rolników i rybaków).


       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 

Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 

Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.





[ENG/PL] See you in Valhalla! / Do zobaczenia w Walhalli! (V&V Miniatures Vikings #2)

Posted on October 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“Since no ax, spear or blade has reached my son today, he will be known as Bjørn Ironside now.” -Ragnar Lodbrok


Hello everyone!


Today I am returning to the excellent V&V Miniature figurines I received for review. The set is called “Vikings 6”.

V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
There are 40mm and 28mm figures (Vikings, Normans and Anglo-Saxons) in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes..

Like also V&V Miniatures on Facebook.


The four housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlarhúskarl, Old English: huscarlhuscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

“Skoro żaden topór, włócznia ani ostrze nie zdołały dosięgnąć dziś mego syna,będzie teraz znany jako Bjorn Żelaznoboki” -Ragnar Lodbrok



Witam wszystkich!

Dziś powracam do doskonałych figurek od V&V Miniatures które otrzymałem do zrecenzowania. Zestaw nosi nazwę “Vikings 6”.
Modele od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, a ich żywiczne modele wyglądają wręcz doskonale.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Jak to bywa z modelami żywicznymi, ważne jest, aby przed pomalowaniem umyć figurki w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyścić elementy z lekkich pozostałości po odlewie. Ja w tym celu, używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Polubcie również V&V Miniatures na Facebooku’u.



Przedstawieni dzisiaj wszyscy czterej wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swojej odwagi i ochrony skandynawskich władców). Wikingowie tacy posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich (rolników i rybaków).


       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 

Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 

Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.





Kern Slingers

Posted on October 2nd, 2017 under , , , , , . Posted by

The first completed unit of the month, these are the last figures from the Dark Ages box of Warriors I bought to bulk my Dux force.But in that game, you have 4 strong missile troops, while in the SAGA Irish list, the Kerns, who are either armed with a …

Kern Slingers

Posted on October 2nd, 2017 under , , , , , . Posted by

The first completed unit of the month, these are the last figures from the Dark Ages box of Warriors I bought to bulk my Dux force.But in that game, you have 4 strong missile troops, while in the SAGA Irish list, the Kerns, who are either armed with a …

[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Świętowit statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborgu (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Sventevith statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborga (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

Back to the Brushes 138

Posted on September 29th, 2017 under , , , , . Posted by

The Moors move slowly forward with some progress on the Warlord and Hearth Guard. Both figures are from Gripping Beast and will be painted with a limited pallette for the riders of black and yellow. Hopefully this will be effective when completed. Bo…

Back to the Brushes 138

Posted on September 29th, 2017 under , , , , . Posted by

The Moors move slowly forward with some progress on the Warlord and Hearth Guard. Both figures are from Gripping Beast and will be painted with a limited pallette for the riders of black and yellow. Hopefully this will be effective when completed. Bo…

[ENG/PL] Athelings (Ætheling) and Thegns in Anglo-Saxon England #1 / Wysoko-urodzeni w Anglosaskiej Anglii #1

Posted on September 27th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Hello everyone!


        Last week I was on vacation on the Polish seaside, so I restricted my blog life to commenting my favorite blogs and gaining knowledge at an excellent Blog Forum Gdańsk, party for best polish bloggers.

        Today’s entry, thanks for Footsore Miniatures, will be devoted to the first two miniatures of the high-born “Athelings” set of dark ages England.
Discuss today models you can find on the official site of the manufacturer in THIS place. I also encourage all of you (if you have not done it yet) of early medieval miniatures lovers, great for games like SAGA.


       Ætheling (also spelt Aetheling, Atheling or Etheling) was an Old English term (æþeling) used in Anglo-Saxon England to designate princes of the royal dynasty who were eligible for the kingship.

During the earliest years of the Anglo-Saxon rule in England, the word ætheling was probably used to denote any person of noble birth. Its use was soon restricted to members of a royal family. The prefix æþel- formed part of the name of several Anglo-Saxon kings, for instance Æthelberht of Kent, Æthelwulf of Wessex and Æthelred of Wessex, and was used to indicate their noble birth. According to a document which probably dates from the 10th century, the weregild of an ætheling was fixed at 15,000 thrymsas, or 11,250 shillings, which was equal to that of an archbishop and one-half of that of a king.

The annal for 728 in the Anglo-Saxon Chronicle referred to a certain Oswald as an ætheling, due to his great-great-grandfather being king of Wessex. From the 9th century, the term was used in a much narrower context and came to refer exclusively to members of the house of Cerdic of Wessex, the ruling dynasty of Wessex, most particularly the sons or brothers of the reigning king. According to historian Richard Abels “King Alfred transformed the very principle of royal succession. Before Alfred any nobleman who could claim royal descent, no matter how distant, could strive for the throne. After him, throne-worthiness would be limited to the sons and brothers of the reigning king.” In the reign of Edward the Confessor, Edgar the Ætheling received the appellation as the grandson of Edmund Ironside, but that was at a time when for the first time in 250 years there was no living ætheling according to the strict definition.

Ætheling was also used in a poetic sense to mean ‘a good and noble man’. Old English verse often used ætheling to describe Christ, as well as various prophets and saints. 

The hero of the 8th century Beowulf is introduced as an ætheling, possibly in the sense of a relative of the King of the Geats, though some translators render ætheling as ‘retainer’. Since many early Scandinavian kings were chosen by competition or election, rather than primogeniture, the term may have been reserved for a person qualified to compete for the kingship.

http:swesternrifleshooters.wordpress.com



Witam wszystkich serdecznie!


       Ostatnie 1,5 tygodnia przebywałem na urlopie nad polskim morzem, dlatego ograniczałem moje życie blogowe do komentowania moich ulubionych blogów oraz zdobywania wiedzy na znakomitej konferencji dla blogerów i twórców internetowych Blog Forum Gdańsk

       Dzisiejszy wpis, dzięki uprzejmości Footsore Miniatures, poświęcony będzie dwóm pierwszym figurkom z zestawu wysoko-urodzonych “Athelings” we wczesnośredniowiecznej Anglii.
Omawianie dziś modele możecie odszukać na oficjalnej stronie producenta w TYM miejscu. Zachęcam również do zainteresowania się wszystkich (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście) miłośników figurek wczesnośredniowiecznych, znakomitych do gier takich jak SAGA.


       Ætheling (zwani także Aetheling, Atheling lub Etheling) to staroangielski termin używany w anglosaskiej Anglii  do nazywania książąt dynastii królewskiej, którzy mieli jednocześnie prawo do tronu. 


W Anglii, czy wcześniej w anglosaskiej Anglii słowo “ætheling” prawdopodobnie używane było do przedstawienia osoby szlacheckiej. Jego użycie wkrótce zostało ograniczone do członków rodziny królewskiej. Przedrostek Æ – ukształtowany został na cześć kilku królów anglosaskich, na przykład Æthelberht z Kent, Æthelwulf z Wessex i Æhelred z Wessex, i był używany do wskazania ich szlachetnego pochodzenia. 

Według historyka Richarda Abelsa “Król Alfred zmienił zasadę dziedziczenia królewskiego. Przed Alfredem każdy szlachcic, który twierdził, że ma królewskie pochodzenie, niezależnie od tego, jak dalekim był krewnym, mógł żądać tronu dla siebie. Potem zaszczyt ten został ograniczony do synów i braci panującego króla “

Słowo Ætheling było również używane w sensie poetyckim do oznaczania “dobrego i szlachetnego człowieka”. Stare angielskie pisma często używała Ætheling do opisu Chrystusa, a także innych proroków i świętych. 

Beowulf , bohater z VIII wieku został przedstawiony jako Ætheling, prawdopodobnie w sensie krewnego króla Geatsa. 

Once was so … / Kiedyś było tak…

Polecam do przeczytania:
Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Athelings (Ætheling) and Thegns in Anglo-Saxon England #1 / Wysoko-urodzeni w Anglosaskiej Anglii #1

Posted on September 27th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Hello everyone!


        Last week I was on vacation on the Polish seaside, so I restricted my blog life to commenting my favorite blogs and gaining knowledge at an excellent Blog Forum Gdańsk, party for best polish bloggers.

        Today’s entry, thanks for Footsore Miniatures, will be devoted to the first two miniatures of the high-born “Athelings” set of dark ages England.
Discuss today models you can find on the official site of the manufacturer in THIS place. I also encourage all of you (if you have not done it yet) of early medieval miniatures lovers, great for games like SAGA.


       Ætheling (also spelt Aetheling, Atheling or Etheling) was an Old English term (æþeling) used in Anglo-Saxon England to designate princes of the royal dynasty who were eligible for the kingship.

During the earliest years of the Anglo-Saxon rule in England, the word ætheling was probably used to denote any person of noble birth. Its use was soon restricted to members of a royal family. The prefix æþel- formed part of the name of several Anglo-Saxon kings, for instance Æthelberht of Kent, Æthelwulf of Wessex and Æthelred of Wessex, and was used to indicate their noble birth. According to a document which probably dates from the 10th century, the weregild of an ætheling was fixed at 15,000 thrymsas, or 11,250 shillings, which was equal to that of an archbishop and one-half of that of a king.

The annal for 728 in the Anglo-Saxon Chronicle referred to a certain Oswald as an ætheling, due to his great-great-grandfather being king of Wessex. From the 9th century, the term was used in a much narrower context and came to refer exclusively to members of the house of Cerdic of Wessex, the ruling dynasty of Wessex, most particularly the sons or brothers of the reigning king. According to historian Richard Abels “King Alfred transformed the very principle of royal succession. Before Alfred any nobleman who could claim royal descent, no matter how distant, could strive for the throne. After him, throne-worthiness would be limited to the sons and brothers of the reigning king.” In the reign of Edward the Confessor, Edgar the Ætheling received the appellation as the grandson of Edmund Ironside, but that was at a time when for the first time in 250 years there was no living ætheling according to the strict definition.

Ætheling was also used in a poetic sense to mean ‘a good and noble man’. Old English verse often used ætheling to describe Christ, as well as various prophets and saints. 

The hero of the 8th century Beowulf is introduced as an ætheling, possibly in the sense of a relative of the King of the Geats, though some translators render ætheling as ‘retainer’. Since many early Scandinavian kings were chosen by competition or election, rather than primogeniture, the term may have been reserved for a person qualified to compete for the kingship.

http:swesternrifleshooters.wordpress.com



Witam wszystkich serdecznie!


       Ostatnie 1,5 tygodnia przebywałem na urlopie nad polskim morzem, dlatego ograniczałem moje życie blogowe do komentowania moich ulubionych blogów oraz zdobywania wiedzy na znakomitej konferencji dla blogerów i twórców internetowych Blog Forum Gdańsk

       Dzisiejszy wpis, dzięki uprzejmości Footsore Miniatures, poświęcony będzie dwóm pierwszym figurkom z zestawu wysoko-urodzonych “Athelings” we wczesnośredniowiecznej Anglii.
Omawianie dziś modele możecie odszukać na oficjalnej stronie producenta w TYM miejscu. Zachęcam również do zainteresowania się wszystkich (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście) miłośników figurek wczesnośredniowiecznych, znakomitych do gier takich jak SAGA.


       Ætheling (zwani także Aetheling, Atheling lub Etheling) to staroangielski termin używany w anglosaskiej Anglii  do nazywania książąt dynastii królewskiej, którzy mieli jednocześnie prawo do tronu. 


W Anglii, czy wcześniej, w anglosaskiej Anglii słowo “Ætheling” prawdopodobnie używane było do przedstawienia osoby szlacheckiej. Jego użycie wkrótce zostało ograniczone do członków rodziny królewskiej. Przedrostek Æ – ukształtowany został na cześć kilku królów anglosaskich, na przykład Æthelberht z Kent, Æthelwulf z Wessex i Æhelred z Wessex, i był używany do wskazania ich szlachetnego pochodzenia. 

Według historyka Richarda Abelsa “Król Alfred zmienił zasadę dziedziczenia królewskiego. Przed Alfredem każdy szlachcic, który twierdził, że ma królewskie pochodzenie, niezależnie od tego, jak dalekim był krewnym, mógł żądać tronu dla siebie. Potem zaszczyt ten został ograniczony do synów i braci panującego króla”.

Słowo Ætheling było również używane w sensie poetyckim do oznaczania “dobrego i szlachetnego człowieka”. Stare angielskie pisma często używały Ætheling do opisu Chrystusa, a także innych proroków i świętych. 

Beowulf , bohater z VIII wieku został przedstawiony jako Ætheling, prawdopodobnie w sensie krewnego króla Geatsa. 

Once was so … / Kiedyś było tak…

Polecam do przeczytania:
Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

Dux Britanniarum / SAGA Odds and Ends

Posted on September 27th, 2017 under , , , . Posted by

Apart from the 6mil earlier, today some more models had their varnish dried, and it are some odds and ends for my Dark Ages forces.As I`m slowly completing my first box of the Gripping Beast plastic dark age warriors, I had 12 models left on sprue afte…

Dux Britanniarum / SAGA Odds and Ends

Posted on September 27th, 2017 under , , , . Posted by

Apart from the 6mil earlier, today some more models had their varnish dried, and it are some odds and ends for my Dark Ages forces.As I`m slowly completing my first box of the Gripping Beast plastic dark age warriors, I had 12 models left on sprue afte…

End Of The Week, Dark Age Leaders & The Coming Zombie Apocalypse

Posted on September 24th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

This has been a week where my energy levels have been at an extremely low level. The expression post-viral keeps springing to mind. It’s odd that this has been my most productive week in ages. Being ill last Sunday lead me to this of a more modest goal…

End Of The Week, Dark Age Leaders & The Coming Zombie Apocalypse

Posted on September 24th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

This has been a week where my energy levels have been at an extremely low level. The expression post-viral keeps springing to mind. It’s odd that this has been my most productive week in ages. Being ill last Sunday lead me to this of a more modest goal…

Losing that Gaming Mojo 4

Posted on September 18th, 2017 under , , , , . Posted by

Recently, on the gaming front an introductory game of SAGA: Crescent and the Cross was played.First thoughts are the Moors won’t stand up against the Crusaders and Military Orders heavy cavalry. Perhaps this is won’t be the case, perhaps it will and as…

Losing that Gaming Mojo 4

Posted on September 18th, 2017 under , , , , . Posted by

Recently, on the gaming front an introductory game of SAGA: Crescent and the Cross was played.First thoughts are the Moors won’t stand up against the Crusaders and Military Orders heavy cavalry. Perhaps this is won’t be the case, perhaps it will and as…

[ENG/PL] Life and death of Ælla, King of Northumbria / Życie i śmierć króla Elli z Nortumbrii (Footsore Miniatures)

Posted on September 16th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


Hello everyone!


Today I invite everyone to get acquainted with history of) King Aella, the ruler of Northumbria.
For the opportunity to paint the magnificent statue of the king and standard bearer thanks for Footsore Miniatures. The company offers exemplary models from the “Dark Ages” but not only.
I also encourage you to follow the official site on FB.

I recommend from all my black heart, the more that every month you can get a limited model for your collection by shopping for a certain amount.

In the next week I also goes on vacation, including Blog Forum Gdańsk, party for blogers, so the next post I plan in about 1,5 weeks.
Farewell!

And now…
Aella of Nortumbria was the Anglo-Saxon ruler of the second half of the ninth century, also known as Alle, Alli, Ælla, Ælle. One thing we know for sure – died in March 21, 867.

        The origin of the king is unknown. The Anglo-Saxon monk, Simeon of Durham, says in his chronicle that he had no royal descent. It is very possible, however, that he was associated with the former king of Nortumbria, Redwulf. In turn, Roger of Wendover, the twelfth-century English Benedictine calls that he was brother of Osbert, another ruler of that period.

       Difficulty is also results in Aella’s reign. Chronicles date it for 862 or 863, but coins from this period indicate that even in 866 the ruler was Osbert.

        According to the tradition, Aella removed Osbert (his brother?) From the throne. The chroniclers call him as tyrant and usurper. Simeon of Durham is writing that the degraded ruler Osbert decided to try to regain power. Nortumbria was on the verge of civil war.

       And here begins the most interesting part of the story. At that time the country once again invaded the Vikings under the command of Halfdan and Ivar, son of Ragnar Lodbrok.
In order to make effective defense, both claimants (brothers?) to the throne of Nortumbria have decided to unite their strength and fend off the Scandinavians in York.
       November 1, 866 The Vikings attacked York. The siege lasted until 21 March 867, when the Vikings managed to make a breakthrough in the fortifications. They attacked the city, killing Osbert, Aella and eight other high-born.

       In one of the previous entries I mentioned that Aella was captured and then ritually murdered by the sons of Ragnar through the torture of the “Blood Eagle”. As we all know, this was a cruel revenge for killing Ragnar Lodbrok, but the most famous of the Vikings in next time … :)

        After battle for York, Nortumbria lost its sovereignty and was divided: the former Deira passed into the victorious Vikings, and in Bernice they left the puppet local rulers, who until 895 had the title of king of Nortumbria, and later King of York and York eldorman.

Anglo-Saxon England during the reign of Ælla / Anglosaska Anglia w okresie rządów Ælli

Ælla in the “Vikings” TV series version / Ælla w wersji serialowej “Wikingowie”

Witam wszystkich serdecznie!

Dziś zapraszam wszystkich do zapoznania się historią (barwną jak na czasy w których żył, a jakże!) króla Elli, władcy Northumbrii. 
Za możliwość pomalowania wspaniałej figurki władcy i sztandarowego armii dziękuję Footsore Miniatures. Firma oferuje znakomite wzory modeli z “Mrocznych Wieków” ale nie tylko. Zachęcam również do śledzenia oficjalnej strony na FB. 
Polecam z całego serca, tym bardziej, że co miesiąc możecie otrzymać limitowany model do swojej kolekcji, robiąc zakupy na określoną kwotę.

W najbliższym tygodniu udaje się również na urlop, w tym na prestiżową imprezę
Blog Forum Gdańsk dlatego następny wpis planuję za około 1,5 tygodnia.
Bywajcie!


A teraz…
Elli z Nortumbrii był Anglosaskim władcą z II połowy IX wieku, znanym także jako Alle, Alli, Ælla, Ælle, Aelle. Jedno wiemy na pewno – zmarł 21 marca 867, ale o tym na koniec.

       Nieznane jest pochodzenie władcy. Anglosaski mnich Symeon z Durham stwierdza w swej kronice, że nie miał królewskiego pochodzenia. Bardzo jednak możliwe, że był powiązany z dawnym królem Nortumbrii, Redwulfem. Z kolei Roger z Wendover, XII wieczny angielski benedyktyn nazywa go bratem Osberta, innego władcy z tego okresu.

       Trudności również przysparza okres panowania Elli. Kronikarze datują go na 862 lub 863 rok, jednakże monety z tego okresu wskazują, że jeszcze w 866 roku władcą był wspomniany Osbert.

       Według zapisanej tradycji Ella usunął Osberta (swojego brata?) z tronu. Kronikarze zgodnie nazywają go tyranem i uzurpatorem (moi angielscy znajomi także żyją z tą historyczną tradycją).  Symeon z Durham piszę, że zdegradowany władca Osbert zdecydował się na próbę odzyskania władzy. Nortumbria znalazła się wówczas na progu wojny domowej.

       I tu zaczyna się najciekawsza cześć opowieści. W tym też czasie na kraj po raz kolejny najechali wikingowie pod dowództwem Halfdana i Ivara, syna Ragnara Lodbroka.
W celu stawienia skutecznej obrony, obaj pretendenci (bracia?) do tronu Nortumbrii zdecydowali się zjednoczyć siły i odeprzeć Skandynawów w Yorku. 
1 listopada 866 Wikingowie zaatakowali York. Oblężenie trwało do 21 marca 867 roku, kiedy to wikingom udało się zrobić wyłom w fortyfikacjach. Zaatakowali miasto, zabijając Osberta, Ellę i ośmiu innych wysoko urodzonych. 

       W jednym z poprzednich wpisów wspominałem, że Ella został pojmany, a następnie rytualnie zamordowany przez synów Ragnara poprzez torturę “Krwawego Orła”. Jak doskonale wiemy, była to okrutna zemsta za zabicie Ragnara Lodbroka, ale o tym najbardziej znanym z wikingów innym razem… :)

       Po tej bitwie o York, Nortumbria utraciła swą suwerenność i została podzielona: dawna Deira przeszła w ręce zwycięskich wikingów, zaś w Bernicji pozostawili oni marionetkowych lokalnych władców, którzy do 895 roku posiadali tytuł króla Nortumbrii, a później króla Yorku i eldormana Yorku.





Polecam do poczytania:




Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Life and death of Ælla, King of Northumbria / Życie i śmierć króla Elli z Nortumbrii (Footsore Miniatures)

Posted on September 16th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


Hello everyone!


Today I invite everyone to get acquainted with history of) King Aella, the ruler of Northumbria.
For the opportunity to paint the magnificent statue of the king and standard bearer thanks for Footsore Miniatures. The company offers exemplary models from the “Dark Ages” but not only.
I also encourage you to follow the official site on FB.

I recommend from all my black heart, the more that every month you can get a limited model for your collection by shopping for a certain amount.

In the next week I also goes on vacation, including Blog Forum Gdańsk, party for blogers, so the next post I plan in about 1,5 weeks.
Farewell!

And now…
Aella of Nortumbria was the Anglo-Saxon ruler of the second half of the ninth century, also known as Alle, Alli, Ælla, Ælle. One thing we know for sure – died in March 21, 867.

        The origin of the king is unknown. The Anglo-Saxon monk, Simeon of Durham, says in his chronicle that he had no royal descent. It is very possible, however, that he was associated with the former king of Nortumbria, Redwulf. In turn, Roger of Wendover, the twelfth-century English Benedictine calls that he was brother of Osbert, another ruler of that period.

       Difficulty is also results in Aella’s reign. Chronicles date it for 862 or 863, but coins from this period indicate that even in 866 the ruler was Osbert.

        According to the tradition, Aella removed Osbert (his brother?) From the throne. The chroniclers call him as tyrant and usurper. Simeon of Durham is writing that the degraded ruler Osbert decided to try to regain power. Nortumbria was on the verge of civil war.

       And here begins the most interesting part of the story. At that time the country once again invaded the Vikings under the command of Halfdan and Ivar, son of Ragnar Lodbrok.
In order to make effective defense, both claimants (brothers?) to the throne of Nortumbria have decided to unite their strength and fend off the Scandinavians in York.
       November 1, 866 The Vikings attacked York. The siege lasted until 21 March 867, when the Vikings managed to make a breakthrough in the fortifications. They attacked the city, killing Osbert, Aella and eight other high-born.

       In one of the previous entries I mentioned that Aella was captured and then ritually murdered by the sons of Ragnar through the torture of the “Blood Eagle”. As we all know, this was a cruel revenge for killing Ragnar Lodbrok, but the most famous of the Vikings in next time … :)

        After battle for York, Nortumbria lost its sovereignty and was divided: the former Deira passed into the victorious Vikings, and in Bernice they left the puppet local rulers, who until 895 had the title of king of Nortumbria, and later King of York and York eldorman.

Anglo-Saxon England during the reign of Ælla / Anglosaska Anglia w okresie rządów Ælli

Ælla in the “Vikings” TV series version / Ælla w wersji serialowej “Wikingowie”

Witam wszystkich serdecznie!

Dziś zapraszam wszystkich do zapoznania się historią (barwną jak na czasy w których żył, a jakże!) króla Elli, władcy Northumbrii. 
Za możliwość pomalowania wspaniałej figurki władcy i sztandarowego armii dziękuję Footsore Miniatures. Firma oferuje znakomite wzory modeli z “Mrocznych Wieków” ale nie tylko. Zachęcam również do śledzenia oficjalnej strony na FB. 
Polecam z całego serca, tym bardziej, że co miesiąc możecie otrzymać limitowany model do swojej kolekcji, robiąc zakupy na określoną kwotę.

W najbliższym tygodniu udaje się również na urlop, w tym na prestiżową imprezę
Blog Forum Gdańsk dlatego następny wpis planuję za około 1,5 tygodnia.
Bywajcie!


A teraz…
Elli z Nortumbrii był Anglosaskim władcą z II połowy IX wieku, znanym także jako Alle, Alli, Ælla, Ælle, Aelle. Jedno wiemy na pewno – zmarł 21 marca 867, ale o tym na koniec.

       Nieznane jest pochodzenie władcy. Anglosaski mnich Symeon z Durham stwierdza w swej kronice, że nie miał królewskiego pochodzenia. Bardzo jednak możliwe, że był powiązany z dawnym królem Nortumbrii, Redwulfem. Z kolei Roger z Wendover, XII wieczny angielski benedyktyn nazywa go bratem Osberta, innego władcy z tego okresu.

       Trudności również przysparza okres panowania Elli. Kronikarze datują go na 862 lub 863 rok, jednakże monety z tego okresu wskazują, że jeszcze w 866 roku władcą był wspomniany Osbert.

       Według zapisanej tradycji Ella usunął Osberta (swojego brata?) z tronu. Kronikarze zgodnie nazywają go tyranem i uzurpatorem (moi angielscy znajomi także żyją z tą historyczną tradycją).  Symeon z Durham piszę, że zdegradowany władca Osbert zdecydował się na próbę odzyskania władzy. Nortumbria znalazła się wówczas na progu wojny domowej.

       I tu zaczyna się najciekawsza cześć opowieści. W tym też czasie na kraj po raz kolejny najechali wikingowie pod dowództwem Halfdana i Ivara, syna Ragnara Lodbroka.
W celu stawienia skutecznej obrony, obaj pretendenci (bracia?) do tronu Nortumbrii zdecydowali się zjednoczyć siły i odeprzeć Skandynawów w Yorku. 
1 listopada 866 Wikingowie zaatakowali York. Oblężenie trwało do 21 marca 867 roku, kiedy to wikingom udało się zrobić wyłom w fortyfikacjach. Zaatakowali miasto, zabijając Osberta, Ellę i ośmiu innych wysoko urodzonych. 

       W jednym z poprzednich wpisów wspominałem, że Ella został pojmany, a następnie rytualnie zamordowany przez synów Ragnara poprzez torturę “Krwawego Orła”. Jak doskonale wiemy, była to okrutna zemsta za zabicie Ragnara Lodbroka, ale o tym najbardziej znanym z wikingów innym razem… :)

       Po tej bitwie o York, Nortumbria utraciła swą suwerenność i została podzielona: dawna Deira przeszła w ręce zwycięskich wikingów, zaś w Bernicji pozostawili oni marionetkowych lokalnych władców, którzy do 895 roku posiadali tytuł króla Nortumbrii, a później króla Yorku i eldormana Yorku.





Polecam do poczytania:




Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

Back to the Brushes 136

Posted on September 15th, 2017 under , , , , , , , . Posted by

Working on Arabs and Moors in different scales and for different games at present.First up are 15mm figures from Essex Miniatures for Basic Impetus. The plan with these figures is to allow the wash to do nearly all of the work, so white robes are the w…

Back to the Brushes 136

Posted on September 15th, 2017 under , , , , , , , . Posted by

Working on Arabs and Moors in different scales and for different games at present.First up are 15mm figures from Essex Miniatures for Basic Impetus. The plan with these figures is to allow the wash to do nearly all of the work, so white robes are the w…

Replica of Anglo-Saxon Helmet excavated in 1848

Posted on September 9th, 2017 under , , . Posted by

More views of our newly completed reimagining and recreation of the princely 7th century Mercian / Anglo-Saxon helmet from Benty Grange, Derbyshire, excavated in 1848 and now brought back to life. #HelmOfMercia
These photos show the structure of the helm, which is formed by the moulding and riveting of ox-horn plates over the internal iron framework. The joins of these segments are then hidden by the addition of horn strips, running directly above the iron framework, held in place by rivets capped with double-axe head dished silver caps (in this case sterling silver).
This structure was identified early on by the man who excavated the barrow, evidenced by the length of the rivets, and preserved “herringbone texture” of the horn in the iron corrosion products.
Additional lines of expanded corrosion (which occurs where the iron of the bands expands between two horn plates) on the front of the iron remains, and additional rivets on the lower edge of the headband suggest that horn did indeed extend down below the headband, likely forming a cap-shape more reminiscent of this helmet’s most immediate cousins: the boar crested helmet from Wollaston, Northamptonshire, and the helmet from Coppergate, York. Following these designs, it follows that the Benty Grange helmet may have indeed had cheekpieces and neckguard fashioned entirely from organic materials, perhaps making use of the numerous small buckles found in association with the helmet remains. The cheekguards here are each fashioned entirely from a single piece of horn, edged with leather, and attached with leather hinges (like those on the Sutton Hoo helmet). The neckguard is an entirely organic- leather and horn- emulation of the neckguard from the Sutton Hoo helm, and corresponds to the designs on the silver pressblech foils shown.
Almost all exposed horn edges have been edged with thin leather stitched in place with linen thread, to protect them from delamination.
This helm is the culmination of 5 years work and collaboration by members of the Thegns team and close colleagues. Reinterpretation and design by Æd, iron work by members Æd and Alex Thompson, horn work principally by colleague Tony Lewis and Æd, jewelled elements by members Æd and Andrew Thompson, and leatherwork and neckpiece by member Andrew Thompson.

[ENG/PL] From the cold North! / Z mroźnej Północy! (V&V Miniatures Vikings #1)

Posted on September 7th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Hello everyone, very warmly!

I was lucky to have one of the “Vikings 6” sets for review in collaboration with V&V Miniatures.
V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
The 40mm and 28mm Vikings (Viking, Norman and Anglo-Saxons) are present in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Below I presented the “inboxing” of the set in the raw state and the final effect from under my brush.
Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.

http://vminiatures.com/

https://web.facebook.com/VV-Miniatures-512180902256975/

“Warriors do not show heart … unless someone opens it with an ax” – Floki

The two housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlar, húskarl, Old English: huscarl, huscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

Miałem to szczęście, że w ramach współpracy z V&V Miniatures otrzymałem do zrecenzowania jeden z zestawów  o nazwie “Vikings 6”.
Zestawy od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, doskonałych żywicy modeli.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Poniżej zaprezentowałem “inboxing” zestawu w stanie surowym oraz efekt końcowy z pod mojego pędzla
Pamiętajcie, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie figurek w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


“Wojownicy nie pokazują zawartości serca… chyba że ktoś otworzy je toporem”- Floki

       Przedstawieni dzisiaj dwaj wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swij odwagi i ochrony skandynawskich władców), dlatego posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich.

       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 
Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 
Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.

V&V miniatures, Gripping Beast, Crusader, Footsore and… GW 😉
Polecajka czytelnicza:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] From the cold North! / Z mroźnej Północy! (V&V Miniatures Vikings #1)

Posted on September 7th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Hello everyone, very warmly!

I was lucky to have one of the “Vikings 6” sets for review in collaboration with V&V Miniatures.
V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
The 40mm and 28mm Vikings (Viking, Norman and Anglo-Saxons) are present in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Below I presented the “inboxing” of the set in the raw state and the final effect from under my brush.
Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.

http://vminiatures.com/

https://web.facebook.com/VV-Miniatures-512180902256975/

“Warriors do not show heart … unless someone opens it with an ax” – Floki

The two housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlar, húskarl, Old English: huscarl, huscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

Miałem to szczęście, że w ramach współpracy z V&V Miniatures otrzymałem do zrecenzowania jeden z zestawów  o nazwie “Vikings 6”.
Zestawy od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, doskonałych żywicy modeli.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Poniżej zaprezentowałem “inboxing” zestawu w stanie surowym oraz efekt końcowy z pod mojego pędzla
Pamiętajcie, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie figurek w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


“Wojownicy nie pokazują zawartości serca… chyba że ktoś otworzy je toporem”- Floki

       Przedstawieni dzisiaj dwaj wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swij odwagi i ochrony skandynawskich władców), dlatego posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich.

       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 
Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 
Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.

V&V miniatures, Gripping Beast, Crusader, Footsore and… GW 😉
Polecajka czytelnicza:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Torsten Oakhammer (Footsore Miniatures) and … Blood Eagle ritual/ Torsten Dębowy Młot i … rytuał Krwawego Orła

Posted on September 2nd, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Good afternoon!


On DwarfCrypt back to viking times and climates related to the history and culture of these Nordic invaders. Courtesy of Footsore Miniatures I got and painted a limited metal miniature of Torsten OakHammer, which was available on the manufacturer’s website in order by the end of August.

The miniature looks great and holds, as it ceased to be a Viking hero, an epic pose, a long “Danish” ax and a richly decorated helmet. It will be a beautiful variation of the Viking collection and brave jarl in many battlefields. I promise that this is not my last adventure with Footsore Miniatures and I will be bringing you closer to the historical sets.

Other beautiful minis and boxess can you found on the manufacturer’s website:
https://footsoreminiatures.co.uk/
And on the official Facebook profile: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       About the Vikings I wrote a few short articles. Was the topic of female warriors – Shieldmaidens, was the thing about Berserk and Úlfhéðinn (Wolf-skin), and I tolk about the beliefs and role of priests in the Viking society. I also went to the golden Byzantine with blond hair Varangs.
        Today I will take up another topic closely related to the brutal Viking age, with their beliefs and ways of revenge. Revenge, liked and close by Odin.

“The sons of Ragnar commanded Ælla, the king of Northumbria, to be cut in the shape of an eagle, leaving a bloody mark on one of his greatest foes and his father’s murderer…”

       This known, for example, from the Viking TV series broadcasted on HISTORY, the motif is part of the Nordic ritual of revenge. Most often performed on victim by the sons of the murdered Viking. The victim was hammered into the back and bent at the ribs to the lumbar spine until they got out. The bloody “Eagle” was drawn into the lungs.
Everything done in such a way that the victim was conscious and lived in the longest possible time of this peculiar ceremony.

      According to the knowledge contained in books written by monks and Scandinavian and Icelandic sags, at least a few documented unfortunates were eviscerated in the above manner.
Apart from King Ælla, a similar fate was encountered by King Edmund – the later saint in Christianity.
      This unfortunate by an Anglo-Saxon monk, fell into the hands of Vikings and was killed in 869, trying to get out of these adventurers with Christian hospitality – without arms, open arms and heart…
The invaders under Hinguara ruled the ruler, beat him with sticks and mocked him and his religion.
“Our God (Thor) has a hammer, and your God death on the cross in torments.”
The future saint did not renounce his faith in Christ and was finally executed. Monk Abbo of Fleury circa 980 confirms this fact and writes about the “torture of the eagle”.

       The sacrifice of “Bloody Eagle” was not only the bestial and inhuman torture, but also a religious ritual. Already the descendants of the Vikings – the ancient Germans made bloody sacrifices from the prisoners in order to reconcile themselves to the gods and to deter the evil spirits and demons (the massacre of prisoners after the Roman defeat in the Teutoburg Forest).
The all-father Odin, who according to Nordic Mythology offered himself and nailed the spear to the tree of life- Yggdrasill’s, liked and appreciated such bloody acts. They were therefore part of Viking life and belief. And that the prize was the entrance through the Walhalla Gate, there was and there was no fear of sacrificing one’s own life.

      Such a bloody sacrifice for Odin is mentioned by the invaluable historian, poet and ruler from the turn of the twelfth and thirteenth century, Snorrri Sturlusson, as well as by the authors of the sag.
They repeatedly described the situation in which the gods (or Odin himself) demanded sacrifices from a human (eg king) to impede the plague or the failure of the fruit.
Also in the beginning of the Viking TV series (the first season), we see a touching scene when Leif, Ragnar’s companion, offers himself to propitiate the gods.

       Historical practice such as “Bloody Eagle” is, however, debatable. Some scholars believe that it is evidence of the atrocities committed by Vikings who are hostile to Christianity. Others think that this is a fiction, invented for literary purposes, or it is the result of an erroneous translation of chronicles and sagas.

Stora Hammars I  stone is divided into six panels with scenes of mythological, religious and fight scenes with armed warriors. It is also possible to see the scene of the “Bloody Eagle” / 
Kamień Stora Hammars I podzielony jest na sześć paneli ze scenami mitologicznymi, religijnymi czy też scenami walki z uzbrojonymi wojownikami. Widać na nim także najprawdopodobniej scenę “Krwawego Orła”  
Blood Eagle / Krwawy Orzeł
King Ælla still does not know what awaits him … / Król Elli jeszcze nie wie co go czeka…
Leif ready to sacrifice himself / Leif gotowy na poświęcenie samego siebie

Dzień dobry!


Na DwarfCrypt powrót do czasów wikingów i klimatów związanych z historią i kulturą tych nordyckich najeźdźców. Dzięki uprzejmości Footsore Miniatures dostałem i pomalowałem limitowany metalowy model Torstena Dębowego Młota, który był dostępny na stronie producenta w zamówieniu do końca sierpnia.

Figurka wygląda bardzo okazale i posiada, jak przystało na wikińskiego bohatera, epicką pozę, długi “duński” topór i bogato zdobiony hełm. Będzie on pięknym urozmaiceniem kolekcji wikingów oraz odważnym jarlem na wielu polach bitew. Obiecuję, że nie jest to moja ostatnia przygoda z Footsore Miniatures i stopniowo będę przybliżał wam kolejne historyczne zestawy.

Inne piękne wzory modeli i boxy figurek znajdziecie na stronie producenta:
https://footsoreminiatures.co.uk/
oraz na oficjalnym profilu na Facebooku: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       Na temat wikingów napisałem już kilka krótkich artykułów. Był temat kobiet wojowniczek – Shieldmaidens, była rzecz o Berserkach i Úlfhéðinn (Wilczo-skórych), czy przybliżyłem nieco temat wierzeń i roli kapłanów w społeczeństwie wikingów. Zawędrowałem także do ociekającego złotem Bizancjum wraz z blond włosami Waregami.
       Dziś podejmę kolejny temat, ściśle związany z brutalną epoką wikingów, z ich wierzeniami i sposobem na zemstę. Zemstę, która podoba się i jest bliska Odynowi.


“Synowie Ragnara rozkazali, aby plecy Elli, króla Northumbrii, zostały pocięte w kształt orła. Wycieli to krwawe piętno na jednym ze swoich największych wrogów i zabójcy swojego ojca…”


       Ten znany, np. z serialu Wikingowie nadawanego na kanale HISTORY, motyw jest częścią nordyckiego rytuału zemsty. Najczęściej wykonywali go na swojej ofierze synowie zamordowanego wikinga. Ofierze wbijano miecz w plecy i odginano ostrzem żebra, do odcinka lędźwiowego, do momentu wydostania ich na zewnątrz. Z tak przygotowanego “Krwawego Orła” wciągano płuca.
Wszystko robioną w taki sposób, aby ofiara była przytomna i żyła w możliwie najdłuższym czasie tej osobliwej ceremonii.

       Zgodnie z wiedzą zawartą w księgach spisywanych przez mnichów oraz skandynawskich i islandzkich sag, przynajmniej kilku udokumentowanych pechowców zostało wypatroszonych w przedstawiony powyżej sposób.
Oprócz króla Elli, podobny los spotkał króla Edmunda – późniejszego świętego w chrześcijaństwie.
Ten nieszczęśnik wg. anglosaskiego mnicha, wpadł w ręce wikingów i zginął w 869 roku, podczas próby wyjścia do tych awanturników z chrześcijańską gościnnością – bez broni, z otwartymi rękoma i sercem…
Najeźdźcy pod wodzą Hinguara związali władcę, bili go długo kijami i szydzili z niego i jego religii. 
” Nasz Bóg (Thor) ma młot, a twój zginął na krzyżu w męczarniach”.
Przyszły święty nie wyrzekł się jednak wiary w Chrystusa i został w końcu stracony. Mnich Abbo z Fleury ok. 980 r. potwierdza ten fakt i piszę o “torturze orła”.

      Ofiara “Krwawego Orła” nie była tylko bestialską i nieludzką torturą, ale również rytuałem religijnym. Już przodkowie wikingów – starożytni Germanie składali krwawe ofiary z jeńców w celu zjednania sobie Bogów i odstraszenie złych duchów i Demonów (masakra jeńców po przegranej przez Rzymian bitwie w lesie Teutoburskim).
Sam wszech-ojciec Odyn, który według Mitologii Nordyckiej sam siebie ofiarował i przybił włócznią do drzewa życia Yggdrasill, lubił i doceniał takie krwawe akty. Były zatem częścią życia i wierzeń wikingów. A że nagrodą było wejście przez bramy Walhalli, to i nie było strachu przed poświęceniem własnego życia.

       O takich krwawych ofiarach dla Odyna wspomina nieoceniony historyk, poeta i władca z przełomu XII I XIII wieku Snorrri Sturlusson, jak i również autorzy sag.
Niejednokrotnie opisywali oni sytuację, w której to bogowie (lub sam Odyn) ustami wieszczki żądali ofiary z człowieka (np. króla) na przegnanie plagi lub klęski urodzaju.
Również we wspomnianym na początku serialu Wikingowie (pierwszy sezon) widzimy wzruszającą scenę, kiedy towarzysz Ragnara, Leif ofiarowuję sam siebie na przebłaganie bogom.

      Historyczność praktyki takiej jak “Krwawy Orzeł” jest jednak dyskusyjna. Część badaczy uważa, że jest ona dowodem na okrucieństwo, jakiego dopuszczali się wikingowie- wrogo nastawieni do chrześcijaństwa. Inni sądzą, że jest to fikcja, wymyślona na potrzeby literackie, bądź jest ona wynikiem błędnego tłumaczenia kronik i sag. 

Comparison with V&V Miniatures, Footsore, Gripping Beast, Artizan Designs, Crusader

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)