Posts Tagged ‘Storytelling’

[EN/PL] The Story of Durin / Historia Durina (Alien Lab Creator Dwarf Wanderer & Dwarven Ruins Terrain)

Posted on May 19th, 2018 under , , , , , , , , . Posted by

“The world was young, the mountains green,No stain yet on the Moon was seen,No words were laid on stream or stoneWhen Durin woke and walked alone.He named the nameless hills and dells;He drank from yet untasted wells;He stooped and looked in Mirrormere…

[EN/PLN] The World of Lore: Monstrous Creatures / The world of LORE. Potworne Istoty (Mordheim Flagellant #2)

Posted on May 13th, 2018 under , , , , , , , . Posted by

Hello to all visitors!The main impulse to create today’s entry was “The World of Lore: Monstrous Creatures” book by Aaron Mahnke, author and host of the best-selling LORE podcast.The book appears like a medieval grimoire, a book in which all the known …

Fog of Love Review

Posted on May 10th, 2018 under , , , , , , , , , , , . Posted by

In our Fog of Love review, we take a look at a unique two-player game in which you play through scenarios and try to make relationships work.
The post Fog of Love Review appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] About how the Hobbits celebrate. Part I / O tym jak Hobbici świętują. Część I (Warmonger Miniatures)

Posted on April 28th, 2018 under , , , , , , , , , . Posted by

Hello everyone!After a week’s break due to a visit to Poznan at Blog Conference Poznan, I invite you to a new entry. Today I come back to the subject of the hobbits and halflings and would like to introduce the Honorable Visitors and fans of prose J.R….

Stuffed Fables Review

Posted on April 18th, 2018 under , , , , , , , , , , , . Posted by

In our Stuffed Fables review, we look at a cooperative storytelling game for kids and families from the designer of Mice and Mystics.
The post Stuffed Fables Review appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] Burke and Hare. Guests you do not want to meet in a dark alley / Burke i Hare. Goście, których nie chcielibyście spotkać w ciemnej uliczce (WestWind Production)

Posted on April 13th, 2018 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!Friday 13th is a beautiful date to return to the topic of two serial killers from the nineteenth century Edinburgh.The duo deserve a light facelift, better pictures and rewritten text. Models come from the  Empire of the dead g…

[ENG/PL] Wild West Stories: Jean Baptiste, the Gravedigger / Historie Dzikiego Zachodu: Grabarz Jean Baptiste (Artizan Designs)

Posted on April 8th, 2018 under , , , . Posted by

Hello everyone!Today, I invite you to the first entry on DwarfCrypt about climates of the Wild West. From time to time, let me introduce the well-known to you, famous gunslingers, infamous bank robberies, or look at stories with an element of thri…

ReAnimator Review

Posted on April 3rd, 2018 under , , , , , , , , , , , , . Posted by

In our ReAnimator review, we take a look at a cooperative storytelling game in which you are trying to help a mad scientist perfect his reanimation serum.
The post ReAnimator Review appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] Under the surface of the world. A Skaven and the black death history / Pode powierzchnią świata. Historia Skavenów i Czarnej Śmierci (Oldhammer Skaven #1)

Posted on March 25th, 2018 under , , , , , . Posted by

“You can not hear them?” “That scratching?” “That shit?” “That squeaking?” They’re just under our feet! “- Crazy Bort.Hello my friends!It’s Sunday and I invite you to the last entry on DwarfCrypt this month. I remain for a while in a climate of fantasy…

Coming Soon – Curio: The Lost Temple

Posted on March 9th, 2018 under , , , , , , , , , , . Posted by

Here we take a look at Curio: The Lost Temple, an upcoming cooperative real-time escape room game from WizKids.
The post Coming Soon – Curio: The Lost Temple appeared first on Co-op Board Games.

Chronicles of Crime Review (Kickstarter Preview)

Posted on February 27th, 2018 under , , , , , , , , , , , , . Posted by

In our Chronicles of Crime review, we take a look at a cooperative crime solving game from David Cicurel and Lucky Duck Games.
The post Chronicles of Crime Review (Kickstarter Preview) appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] Sacco di Roma / The Sack of Rome / Złupienie Rzymu (1527)

Posted on February 27th, 2018 under , , , , , . Posted by

Hello everyone!And invite you to the next dose of less known facts from history plus the first two completely new painted metal Landknechts models, about the history of which I wrote in THIS place.I also think seriously about the use of the soldiers pr…

[ENG/PL] Draugr, the zombies of the Vikings times / Draugi, czyli zombie czasów wikingów (Gripping Beast Zombie Revenant)

Posted on February 21st, 2018 under , , , , , . Posted by

Draugur* in Old Iceland, Draugr in Sweden, Norway and Denmark or Dreag in Old English nomenclature, although the most accurate are the words of the Old Danish Uppvakningar word – resurrected from the dead and Aptrgangr – who walk after death.&nb…

[ENG/PL] Milady de Winter ( Wargamer’s Hot & Dangerous: Eloise )

Posted on February 15th, 2018 under , , , , , , . Posted by

“Woman was created for our destruction, and it is the cause of all our woes …”As one of the heroes of the “Three Musketeers” novel by Alexander Dumas used to say.And in this climate, I invite All Visitors to the presentation of a painted miniature f…

[ENG/PL] Gangs of Rome: Daily life in Ancient Rome #1 / Gangi Rzymu: Codzienne życie w Starożytnym Rzymie #1

Posted on February 9th, 2018 under , , , , , , . Posted by

Hello all!Today, I invite everyone to the first of the cycle of expeditions through the streets of ancient Rome.The main reason for taking up this topic is the recent premiere of the Gangs of Rome game.       Inspired by the history…

Escape the Dark Castle Review

Posted on February 5th, 2018 under , , , , , , , , , , , , . Posted by

In our Escape the Dark Castle review, we take a look at a cooperative adventure card game in which you’re trying to survive and escape an evil castle.
The post Escape the Dark Castle Review appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] The true story of Halfdan the Black (Hálfdan Svarti) / Prawdziwa historia Halfdana Czarnego (Halvdan Svarte) [Footsore Miniatures Erik Oaksplitter]

Posted on January 24th, 2018 under , , , , , , , , . Posted by

“My mother told meSomeday I would buyA galley with good oarsSail to distant shoresStand upon the prowNoble barq I steerSteady course for the havenHew many foe-men, hew many foe-men”Good morning!Staying in historical and Tv series Vikings climate invite…

[ENG/PL] About a woman who didn’t bend to the Vikings / O kobiecie, co wikingom się nie kłaniała (Wargamer’s Hot & Dangerous: Lagertha, the Shieldmaiden)

Posted on January 20th, 2018 under , , , , , , , . Posted by

“… this hard-hitting woman found more pleasure in the lone ruling of the kingdom than by sharing a fortune with her husband.”Hello everyone, very warmly!Today’s entry will be devoted to one of the most interesting figures of female warriors, with the…

[ENG/PL] The thing about Centurions / Rzecz o Centurionach (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on December 6th, 2017 under , , , , , , . Posted by

“He had forty-five scars on the body, all at the front, but no one behind”
– Plinius, Natural History, 7.101


Good morning!


It is true that today there was to be another entry related to the Victrix models, however, painting the Auxiliaries kit goes very smoothly, and I think it’s nice, that’s why I want to introduce you today to the Centurion function in ancient Rome.
Of course, the model comes from Victrix Ltd and was one of the possible commanders of the Auxiliaries box. In my humble opinion, the figures from this set beat every competition.
The performance, as I mentioned in “in box“, is masterful.

Centurion, from Latin. Centurio was a lower officer in ancient Rome, the commander of centurias – the smallest tactical unit of a legion, or a centurion, because at first centuria was 100 soldiers (later much less).
        In the time of the republic centurions were chosen by soldiers themselves, and during the empire he was appointed by the legate. Centurions most often were the most experienced and well-deserved soldiers in the legion. Centurions were also hierarchical depending on which centurion in the legion they commanded. The main centurion of the legion was the commander of the I centurii I cohort – Primus Pilus. The second centuria was commanded by the princeps, the third centuria: the hastatus, the 4th centuria; princeps posterior, V
centuria; hastatus posterior.

        In fact, centurions during the battle had the main responsibility for the course of the fight, because they directly implemented the intentions of the command.

        The centurion described today comes from the Earlu Empire Roman Auxiliaries unit (history of this unit in THIS place). Auxiliaries were commanded by Roman officers, which was supposed to be certainty in action. Despite the appearance of a real bad ass, he does not yet have any signs for “courage, valor and bloody wounds” (characteristic rings on the armor).





” Miał czterdzieści pięć blizn na ciele, wszystkie na przodzie, lecz ani jednej z tyłu”.
– Pliniusz, Historia Naturalna, 7.101


Dzień dobry!

Co prawda miał być dziś inny wpis związany z modelami Victrixa, jednakże malowanie zestawu Auxiliaries idzie mi bardzo sprawnie, i chyba ładnie, dlatego pragnę Wam dziś przybliżyć funkcję Centuriona w starożytnym Rzymie.
Model pochodzi oczywiście od Victrix Ltd i był jednym z możliwych do złożenia dowódców boxu Auxiliaries.
Moim skromnym zdaniem, figurki z tego zestawu biją na głowę wszelką konkurencje.

Wykonanie, co wspominałem w “in boxie“, jest mistrzowskie, pełne wyraźnych detali i różnorodnych części.


Centurion, z łac. Centurio, był w starożytnym Rzymie niższym oficerem, dowódcą centurii – najmniejszej jednostki taktycznej legionu, inaczej setnik, gdyż początkowo centuria liczyła 100 żołnierzy (później znacznie mniej).
       W czasach republiki centuriona wybierali sami żołnierze, a w czasach cesarstwa mianowany był przez legata. Najczęściej centurionami zostawali najbardziej doświadczeni i zasłużeni żołnierze w legionie. Centurioni również byli zhierarchizowani w zależności od tego, którą centurią w legionie dowodzili. Głównym centurionem legionu był dowódca I centurii I kohorty – Primus Pilus . II centurią dowodził princeps, III centurią : hastatus, IV centurią; princeps posterior, V
centurią ; hastatus posterior.

        W zasadzie na centurionach podczas bitwy spoczywała główna odpowiedzialność za przebieg walki, gdyż to oni bezpośrednio realizowali zamierzenia dowództwa.

       Opisywany dziś centurion pochodzi z rzymskich oddziałów pomocniczych Auxiliaries (dokładna historia TU). Auxiliaries dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu. Pomimo wyglądu prawdziwego bad ass’a, nie posiada jeszcze żadnych oznaczeń za “odwagę, dzielność oraz rany krwawe” (charakterystyczne kółka na pancerzu).

1. Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries inbox || 2. Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries || 3.Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries Centurion





Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂
 Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂

[ENG/PL] The thing about Centurions / Rzecz o Centurionach (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on December 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“He had forty-five scars on the body, all at the front, but no one behind”- Plinius, Natural History, 7.101Good morning!It is true that today there was to be another entry related to the Victrix models, however, painting the Auxiliaries kit goes very s…

The 7th Continent Review

Posted on December 5th, 2017 under , , , , , , , , , , , , , , , . Posted by

In our The 7th Continent review, we take a look at a cooperative adventure game in which you search around a mysterious continent for ways to lift curses.
The post The 7th Continent Review appeared first on Co-op Board Games.

[ENG/PL] The story of Ná Fianna / Historia wojowników Fianna (Footsore Miniatures Irish Fianna with Axes #1)

Posted on November 26th, 2017 under , , , , , , . Posted by

Good morning!The old-Irish atmosphere will probably be hosted on DwarfCrypt. The main reason for this is the beautiful miniatures I have the pleasure to paint and the extraordinary stories that I read about the Green Island in the early Middle Ages.Tod…

[ENG/PL] The story of Ná Fianna / Historia wojowników Fianna (Footsore Miniatures Irish Fianna with Axes)

Posted on November 26th, 2017 under , , , , , . Posted by




Good morning!



The old-Irish atmosphere will probably be hosted on DwarfCrypt. The main reason for this is the beautiful miniatures I have the pleasure to paint and the extraordinary stories that I read about the Green Island in the early Middle Ages.

Today, the first two models of Fianna’s unit, and what was this strangely-sounding non-Irish warrior group you will find from the article below.
Figures come from FOOTSORE MINIATURES from their line of miniatures from the early medieval period of Ireland. I hope you like it!.

To help with this entry, I asked an Irishman, history and miniatures lover. What was Fianna? I invite you to journey with Ronan Duggan into the world of history, interspersed with myths, to the mighty and brave Ireland!
       From the Dark Ages of tumultuous Irish History, before the Normans held dominion over much of the land, there existed on the Island of Ireland an order of warrior poets known as Ná Fianna, which roughly translates as “the wilderness/ wild ones”.


       Historically, a fian was made up of a small group of young nobles, both men and women, perhaps all members of the same clan, who had not yet inherited property, and therefore existed outside of normal society. Collectively, these small groups were known as the Fianna. A warrior of the Fianna was called a fhéinní, and a female member of the Fianna was known as a banfhéinní. The number of banfhéinní likely diminished greatly with the rise of the Christian Church in Ireland.  A Fianna leader would be recognised by the title Rifhéinní, which quite literally means King of the Fianna

The Rífhéinní were in turn beholden to the High Kings of Ireland who would call on the skills of the Fianna in times of war and conflict. In Irish myth the greatest Fianna leader of them all was Fionn mac Cumhaill, a courageous hunter-warrior credited with superhuman feats of combat and daring. It remains a mystery if there was a real man behind the myth. 

       There is some debate by historians about how many individuals constituted a fian; some say the ideal number was 9, as 3, and multiples of 3, were considered a sacred number in early Irish culture. According to some sources, there were 27 (3×9), but the number could swell dramatically into an army of seven battalions, each one three thousand strong when the situation demanded it, such as in times of war or invasion. 


In his 17th Century publication, the History of Ireland, Geoffrey Keating claims that in the winter, the Fianna were housed and provided for by the nobility, in return providing force of arms, but that during the summer months between the Irish seasons of Bealtaine and Samhain, they would live a nomadic life out in the wild, relying on hunting for food. In the Dark Ages of Irish history the land was covered in all manner of wild game and quarry, including wolves, wild boar and deer. The Fianna were expert hunters of these animals and likely wore their skins and adorned themselves with trophies.


       Each individual Fianna warrior was skilled in the arts of war, being highly proficient with spear, axe and sword (although it seems throwing and thrusting spears were likely their main armament for centuries). 

Also, in the early days of the Fianna, it is unlikely they wore any form of armour, preferring instead to be light and agile with light fabrics and animal skins. Joining the Fianna was not an easy task and Irish mythology speaks of very stringent entry requirements, which were not limited to martial skill. 

Firstly, they had to be well educated, with the ability to recite and compose poetry (hence the warrior poet epitaph).  In order to prove their physical capability, they were set many difficult tests of running, leaping and fighting. One example of a Fianna entry challenge involved the applicant young warrior being buried up to his or her knees with only a stick in hand for defence. Then he or she would be attacked by up to nine men wielding spears and if any wound was received the applicant would be denied entry to the ranks of the Fianna (likely because they were killed in the attempt). 

Another entry challenge involved braiding the applicant’s hair and then setting him or her loose in the forest; with only a head-start as long as the breadth of a tree trunk. He or she would be chased by a group of warriors, and if capture was avoided without so much as a braid of hair being unravelled, he or she would accepted. Such accounts may be partly myth, but certainly martial prowess would have been a central feature of these ancient warriors.  

According to ancient Irish myth, which was likely influenced by historical accounts, the Fianna lived by the following mantra, or code of honour: 


“Truth in our hearts, 

Strength in our arms,
Honesty in our speech.”

As the centuries passed and the Norsemen came and changed the face of Ireland, through conquest and integration, the nature and character of the Fianna changed and much was lost of the ancient traditions. It seems that the heyday of the Fianna was in the early Medieval period (5th to the 10th Centuries). That being said, the legendary Irish fighting force learned much from the Northern invaders and weapons and armour changed and the Fianna likely adapted to foreign battle techniques and learned to wield the large double handed Dane Axes that had proven so effective for the Vikings.


      It seems likely that some remnant of the great warrior poet movement survived to the days of the last High King of Ireland, Brian Boru, and participated in the great Battle of Clontarf (1014), which saw a mainly native Irish Army, led by Boru, defeat a combined Norse-Gael/ Leinster force. 


       155 years later, the Normans, striking from Wales and Britain, invaded and began the long occupation of Ireland by foreign forces. For the most part, native Irish forces were crushed or driven west by the newcomers. It is likely that some remnant of the Fianna survived this onslaught and pursued guerrilla style tactics to harass the new occupiers, but as an effective fighting force they became all but extinct in the face of the heavily armoured and advanced Norman knights and their system of castle building. Ireland would never be the same and the Fianna would pass into myth and legend.*

*thanks Ronan for a great part of Fianna history!

Dzień dobry!



Klimaty staro-irlandzkie zagoszczą chyba na stałe na DwarfCrypt. Główną tego przyczyną są piękne figurki, które mam przyjemność malować oraz niezwykłe historie, które czytam na temat Zielonej Wyspy w epoce wczesnego średniowiecza.

Dziś dwa pierwsze modele oddziału Fianna, a czym była ta dziwnie brzmiąca dla nie-Irlandczyków grupa wojowników dowiedziecie się z artykułu poniżej.
Figurki pochodzą od FOOTSORE MINIATURES z ich linii figurek z okresu wczesnośredniowiecznej Irlandii. Mam nadzieję, że Wam się spodobają.


Do pomocy przy dzisiejszym wpisie poprosiłem człowieka o irlandzkim sercu, miłośnika historii i figurek bitewnych. Czym byli Fianna? Zapraszam na podróż z Ronanem Dugganem w świat historii, przeplatanej z mitami, do walecznej Irlandii !

       Od wczesnośredniowiecznej “ciemne wieki”, burzliwej historii Irlandii, zanim Normanowie opanowali większość ziem, istniała na zielonej wyspie specyficzna grupa poetów-wojowników znanych jako Ná Fianna, którą tłumaczy się jako “dzicz / dzicy”. 

       Historycznie, grupa ta składała się z młodych szlachciców, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, być może wszystkich członków jednego klanu, którzy jeszcze nie odziedziczyli własności i istnieli przez to poza normalnym społeczeństwem.
Te małe grupy były powszechnie znane jako Fianna. Wojownik Fianna nazywał się fhéinní, a żeński członek Fianna był znany jako banfhéinní. Liczba banfhéinní prawdopodobnie zmniejszyła się znacznie wraz z wejściem chrześcijaństwa w Irlandii. 
Przywódca Fianna otrzymywał tytuł rifhéinní, co dosłownie oznacza “Król Fianna”.
Rifhéinní byli z kolei pod opieką Wysokich Królów Irlandii, którzy w czasach wojny i konfliktu korzystali z umiejętności Fianna. 

W irlandzkiej mitologii, największym przywódcą Fianna byl Fionn mac Cumhaill, odważny wojownik-myśliwy, któremu przypisywano nadludzkie czyny i wielką odwagę. Pozostaje tajemnicą, czy za mitem kryje się prawdziwy człowiek.

       Niektórzy historycy debatują nad tym, ile osób składało się na Fianna; niektórzy twierdzą, że idealna liczba to 9, jako 3, a wielokrotności 3, były uważane za świętą liczbę we wczesnej kulturze irlandzkiej. Według niektórych źródeł było ich 27 (3 × 9), ale liczba ta mogła gwałtownie wzrosnąć do armii siedmiu batalionów, z których każdy składałby się z siły trzech tysiący, gdy wymagała tego sytuacja, na przykład w czasie wojny lub inwazji.

W swojej publikacji “History of Ireland” Geoffrey Keating twierdzi, że zimą Fianna byli kwaterowani i utrzymywani przez szlachtę, w zamian za dostarczanie broni, ale w miesiącach letnich między Bealtaine i Samhain prowadzili koczowniczy tryb życia i polowali na wolności.

       Każdy pojedynczy wojownik Fianna był wprawny w sztuce wojennej, posługiwał się biegle włócznią, toporem i mieczem (choć wydaje się, że rzucanie i pchnięcie włócznią było prawdopodobnie ich głównym uzbrojeniem przez stulecia). Również w pierwszym okresie istnienia  Fianny jest mało prawdopodobne, aby nosili jakąkolwiek zbroję, preferując zamiast tego lekkość i zwinność ruchów. 

Dołączenie do Fianna nie było łatwym zadaniem, a irlandzka mitologia mówi o bardzo surowych wymaganiach wstępnych, które nie ograniczały się tylko do umiejętności walki. 

Po pierwsze musieli być dobrze wykształceni, potrafili recytować i tworzyć poezję (stąd poeta- wojownik). Aby udowodnić swoją fizyczną zdolność, postawiono im wiele trudnych prób- biegania, skakania i walki. Jednym z przykładów próby wejścia do Fianna było zakopanie młodego wojownika-kandydata po kolana z kijem w ręku w celu obrony.
Następnie zostaje on zaatakowany przez dziewięciu mężczyzn dzierżących włócznie, i jeśli zostanie draśnięty, zostaje pozbawiony wstępu w szeregi grupy (prawdopodobnie dlatego też, że zostanie śmiertelnie zabity podczas próby 😉 ). 

Kolejne wyzwanie polegało na splataniu włosów kandydata, a następnie “rozluźnieniu ich” na  szerokość pnia drzewa do którego zostali przywiązani. Byli wówczas ścigany przez grupę wojowników i próbowali uniknięcia schwytania. Takie relacje mogły być częściowo mitem, ale na pewno walka była główną cechą tych starożytnych wojowników. 

Według starożytnej irlandzkiej legendy, na którą prawdopodobnie miały wpływ historyczne relacje, Fianna żyła według następującej mantry, czyli kodu honorowego:

“Prawda w naszych sercach,

Siła w naszych ramionach,
Szczerość w naszej mowie. “

       Wieki mijały, aż przybyli Normanowie i zmienili oblicze Irlandii. Zmieniła się natura i charakter Fianna, a wiele z ich starożytnych tradycji zostało utraconych i zapomnianych.
Wydaje się, że rozkwit Fianna można datować na wczesnym średniowieczu (od V do XI wieku). Mimo to legendarne irlandzkie siły bojowe wiele się nauczyły od północnych najeźdźców.
Broń i zbroja uległy zmianie, a i Fianna najprawdopodobniej nałożyła w końcu kolczugi i wzięła duże, dwuręczne duńskie topory, które okazały się wielce skuteczne na Wikingów. 


Całkiem możliwe, że niektórzy członkowie wielkiego poetyckiego ruchu wojowników przetrwali do czasów ostatniego Wielkiego Króla Irlandii, Briana Boru, i wzięli udział w Wielkiej Bitwie pod Clontarf (1014). Więcej o tej epickiej bitwie W TYM MIEJSCU.


       155 lat później Normanowie, uderzyli z Walii i Wielkiej Brytanii, najeżdżając i rozpoczynając długą okupację Irlandii. 

W przeważającej części, rodzime siły irlandzkie zostały zmiażdżone lub przepędzone na zachód przez nowo przybyłych. Prawdopodobnie część Fianna przetrwała tę napaść, ale jako skuteczna siła bojowa wymarły całkowicie w obliczu ciężkozbrojnych i zaawansowanych rycerzy normańskich i ich systemu budowania zamków. Irlandia nigdy nie będzie już taka sama, a Fianna przejdzie do mitu i legendy.

1. The Battle of Clontarf / Cath Chluain Tarbh / Bitwa pod Clontarf  || 2. The story of Murchad mac Briain / Historia Murchada, syna Briana Śmiałego

Brian Boru incoming / nadchodzi…


Quoting or copying the following text and photos remember the author 🙂 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze 🙂

[ENG/PL] On the edge of the Roman Empire / Na obrzeżach Imperium (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on November 17th, 2017 under , , , , , , . Posted by



During the reduced pace of world conquest by Rome, was developed new defensive tactics fixed boundaries. Auxiliaries were patrolling their borders and fighting local outbreaks of rebellion. Only when the situation became more serious for the game went stationed in the provinces, Roman legions …



Hello everyone!


After the recent “inbox” of the Imperial Roman Auxiliaries from Victrix Ltd I invite you to delve into the subject of auxiliary units in the early Roman Empire.
Today I used the Victrix Ltd models available under this link.
I admit that painting them was a great pleasure and the details (which I mentioned in the REVIEW of the set) are proof of the entry of historical models to a higher level.

It is also worth mentioning that Victrix Ltd has introduced an interesting novelty to the Auxiliaries, namely the skin wolf for ordinary soldiers – which is not a groundless idea as it has a column of Emperor Trajan (see below). I liked it so much that I decided to present my models too.



History.

         In an interesting period of I-II AD, when the Roman army were completely professional,  Auxilia (“support”) were no longer forcibly recruited from peoples conquered by the Romans.
Now, auxiliaries (of the provincial population, not of Roman citizenship) were paid 3 times less as the legionnaire, but with uniformed military equipment (national armaments, for example- gallic if there was an auxiliary army at the legion, plus Roman armaments).
The tactics of fighting and organization of the camp life were also fully “Romes”

In the auxiliary units most of the population was Gauls, Iberian (Spanish) and Germanic, which formed the formation:

  • light infantry (whose representatives in the form of painted models today)
  • slingers and archers,
  • Lightly riders (Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding, as well as the Gallic auxiliary units)
  • heavy riders,
  • Light riders with infantry support.


Todays miniature’s soldier were formed in history in cohorts and centurions of a size close to the Roman legions. They were commanded by Roman officers, which was supposed to provide certainty in action.
This also prevented rebellions and the passage of the enemy – although a somewhat looser approach was required by the Romans. They were allied troops, not legionaries. The auxiliaries were also less numerous than their Roman counterparts.

A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliary had to be stationed away from theyre native country, where recruited so that in the event of rebellion would not support the kinsmen.

The service at the side of the legions ended with receiving Roman citizenship, cashing in and giving the land to these ex-barbarians.

       The Romans would never have achieved so much without the auxiliary forces. When we read about a battle or campaign involving one or two Roman legions, add thousands of auxiliaries to infantry and riders. The Germans were the most numerous, whose belligerent manner of life made good soldiers. After that, the more Germans in the auxiliaries, the less against Romans on the battlefield. In addition to the auxiliary units, the Celtic Gauls were also often hired by the Romans, who, after dominating the Romans, suffered from the constant attacks of the Germanic tribes.

The following figures depict typical auxiliaries in chainmail, with oval shield, light spear (lancae) and sword- gladius.


A drawing showing the auxiliary soldiers in wolf cloaks. The original is on the Trajan’s column
Rysunek ukazujący żołnierzy wojsk pomocniczych w wilczych skórach. Oryginał znajduje się na kolumnie Trajana
And reconstruction group / I grupa rekonstrukcyjna

W czasie zmniejszonego tempa podboju świata przez Rzym, opracowana została nowa taktyka obronna ustalonych granic. Oddziałom Auxiliaries przypadło patrolowanie granic oraz zwalczanie lokalnych ognisk buntu. Dopiero, gdy sytuacja stawała się poważniejsza do gry wchodziły stacjonujące w prowincjach legiony rzymskie…



Witam wszystkich serdecznie!


Po niedawnym “inboxie ” zestawu Imperial Roman Auxiliaries od Victrix Ltd zapraszam do zagłębienia się w temat jednostek wojsk pomocniczych we wczesnym okresie Cesarstwa Rzymskiego. 

Do dzisiejszego wpisu wykorzystałem modele Victrix Ltd dostępne pod TYM LINKIEM.
Przyznam się, że malowanie ich było niezwykłą przyjemnością a detale (o których wspominałem w RECENZJI zestawu) stanowią dowód na wejścia modeli historycznych na wyższy poziom.


Warto także dodać, iż Victrix Ltd wprowadził ciekawą nowość do oddziałów Auxiliaries, mianowicie wilcze skóry dla zwykłych żołnierzy- co nie jest pomysłem bezpodstawnym, gdyż ma kolumnie cesarza Trajana (rysunek poniżej) widzimy właśnie tak ubranych wojowników.  Spodobało mi się to tak bardzo, że postanowiłem tak właśnie przedstawić moje modele.

Historia.

       W interesującym mnie okresie I-II wieku naszej ery, po całkowitym uzawodowieniu armii rzymskiej wojska Auxilia („wsparcie”) nie były już przymusowo rekrutowane z ludów podbitych przez Rzymian.
Teraz zaciągano wojska pomocnicze (wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego) za trzykrotnie mniejszy żołd niż legionisty, za to z ujednoliconym wyposażeniem wojskowym (narodowe uzbrojenie np. Galijskie jeśli tam było powoływane wojsko pomocnicze przy legionie, plus elementy uzbrojenia rzymskiego).
Taktyka walki i organizacji życia obozowego także przyjęta została w pełni zawodowa- rzymska.

W oddziałach pomocniczych najwięcej było ludności Galijskiej, Iberyjskiej (Hiszpańskiej) oraz Germańskiej, które tworzyły formacje:

  • piechoty lekkozbrojnej (której przedstawicieli w postaci pomalowanych modeli dziś przedstawiam),
  • procarzy i łuczników,
  • jazdę lekko zbrojną (Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze)
  • jazdę ciężko zbrojną,
  • lekko jazdę z piechotą.

Opisywane dziś oddziały piesze tworzyły kohorty i centurie o liczebności zbliżonej do legionów rzymskich. Dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu.
Zapobiegało to także buntom i przejściem na stronę przeciwnika- choć do tego także trzeba było nieco luźniejszego podejścia przez Rzymian. Bądź co bądź były to oddziały sojusznicze a nie legioniści. Kohorty i Centurie piechoty były także mniej liczniejsze od ich rzymskich odpowiedników.

Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców

Służba u boku legionów kończyła się otrzymaniem obywatelstwa rzymskiego, odprawą pieniężna i nadaniem ziemi dla byłego barbarzyńcy. 

       Rzymianie nigdy nie osiągnęli by tak wiele, gdyby nie wojska pomocnicze. Kiedy czytamy o jakieś bitwie czy kampanii, gdzie brał udział jeden czy dwa legiony rzymskiej, należy dodać do tego wielotysięczne kohorty auxiliaries piechoty i jazdy. Najliczniejsi byli Germanie, których wojowniczy tryb życia czynił dobrymi żołnierzami. Po za tym, im więcej Germanów w wojskach pomocniczych, tym mniej naprzeciw Rzymian na polu bitwy. Do oddziałów pomocniczych często najmowali się również Celtyccy Galowie, którzy po zdominowaniu przez Rzymian cierpieli od nieustannych napadów plemion Germańskich. 

Poniższe figurki przedstawiają typowego żołnierza auxiliaries w kolczudzez owalną tarczą, z lekką włócznią (lancae) oraz mieczem gladius.

Comparison with Warlord Games / Porównanie z modelami Warlord Games 

Coś do poczytania:

[ENG/PL] On the edge of the Roman Empire / Na obrzeżach Imperium (Victrix Ltd Early Imperial Roman Auxiliaries)

Posted on November 17th, 2017 under , , , , , , . Posted by



During the reduced pace of world conquest by Rome, was developed new defensive tactics fixed boundaries. Auxiliaries were patrolling their borders and fighting local outbreaks of rebellion. Only when the situation became more serious for the game went stationed in the provinces, Roman legions …



Hello everyone!


After the recent “inbox” of the Imperial Roman Auxiliaries from Victrix Ltd I invite you to delve into the subject of auxiliary units in the early Roman Empire.
Today I used the Victrix Ltd models available under this link.
I admit that painting them was a great pleasure and the details (which I mentioned in the REVIEW of the set) are proof of the entry of historical models to a higher level.

It is also worth mentioning that Victrix Ltd has introduced an interesting novelty to the Auxiliaries, namely the skin wolf for ordinary soldiers – which is not a groundless idea as it has a column of Emperor Trajan (see below). I liked it so much that I decided to present my models too.



History.

         In an interesting period of I-II AD, when the Roman army were completely professional,  Auxilia (“support”) were no longer forcibly recruited from peoples conquered by the Romans.
Now, auxiliaries (of the provincial population, not of Roman citizenship) were paid 3 times less as the legionnaire, but with uniformed military equipment (national armaments, for example- gallic if there was an auxiliary army at the legion, plus Roman armaments).
The tactics of fighting and organization of the camp life were also fully “Romes”

In the auxiliary units most of the population was Gauls, Iberian (Spanish) and Germanic, which formed the formation:

  • light infantry (whose representatives in the form of painted models today)
  • slingers and archers,
  • Lightly riders (Julius Caesar has a Germanic riders, which he considered outstanding, as well as the Gallic auxiliary units)
  • heavy riders,
  • Light riders with infantry support.


Todays miniature’s soldier were formed in history in cohorts and centurions of a size close to the Roman legions. They were commanded by Roman officers, which was supposed to provide certainty in action.
This also prevented rebellions and the passage of the enemy – although a somewhat looser approach was required by the Romans. They were allied troops, not legionaries. The auxiliaries were also less numerous than their Roman counterparts.

A certain danger that revealed the events at the turn of the 69th and 70th years. in Germania and Gaul, was to keep auxiliary units near the recruitment site and use local officers of them. Soldiers of these units often deserted and acted against the Roman army. To this end, we began sending troops as far as possible, away from the recruitment site to avoid similar situations. This was the reform of the Vespasian emperor. It was for the entire period of the empire. The auxiliary had to be stationed away from theyre native country, where recruited so that in the event of rebellion would not support the kinsmen.

The service at the side of the legions ended with receiving Roman citizenship, cashing in and giving the land to these ex-barbarians.

       The Romans would never have achieved so much without the auxiliary forces. When we read about a battle or campaign involving one or two Roman legions, add thousands of auxiliaries to infantry and riders. The Germans were the most numerous, whose belligerent manner of life made good soldiers. After that, the more Germans in the auxiliaries, the less against Romans on the battlefield. In addition to the auxiliary units, the Celtic Gauls were also often hired by the Romans, who, after dominating the Romans, suffered from the constant attacks of the Germanic tribes.

The following figures depict typical auxiliaries in chainmail, with oval shield, light spear (lancae) and sword- gladius.


A drawing showing the auxiliary soldiers in wolf cloaks. The original is on the Trajan’s column
Rysunek ukazujący żołnierzy wojsk pomocniczych w wilczych skórach. Oryginał znajduje się na kolumnie Trajana
And reconstruction group / I grupa rekonstrukcyjna

W czasie zmniejszonego tempa podboju świata przez Rzym, opracowana została nowa taktyka obronna ustalonych granic. Oddziałom Auxiliaries przypadło patrolowanie granic oraz zwalczanie lokalnych ognisk buntu. Dopiero, gdy sytuacja stawała się poważniejsza do gry wchodziły stacjonujące w prowincjach legiony rzymskie…



Witam wszystkich serdecznie!


Po niedawnym “inboxie ” zestawu Imperial Roman Auxiliaries od Victrix Ltd zapraszam do zagłębienia się w temat jednostek wojsk pomocniczych we wczesnym okresie Cesarstwa Rzymskiego. 

Do dzisiejszego wpisu wykorzystałem modele Victrix Ltd dostępne pod TYM LINKIEM.
Przyznam się, że malowanie ich było niezwykłą przyjemnością a detale (o których wspominałem w RECENZJI zestawu) stanowią dowód na wejścia modeli historycznych na wyższy poziom.


Warto także dodać, iż Victrix Ltd wprowadził ciekawą nowość do oddziałów Auxiliaries, mianowicie wilcze skóry dla zwykłych żołnierzy- co nie jest pomysłem bezpodstawnym, gdyż ma kolumnie cesarza Trajana (rysunek poniżej) widzimy właśnie tak ubranych wojowników.  Spodobało mi się to tak bardzo, że postanowiłem tak właśnie przedstawić moje modele.

Historia.

       W interesującym mnie okresie I-II wieku naszej ery, po całkowitym uzawodowieniu armii rzymskiej wojska Auxilia („wsparcie”) nie były już przymusowo rekrutowane z ludów podbitych przez Rzymian.
Teraz zaciągano wojska pomocnicze (wyłącznie z ludności prowincjonalnej, nie mającej obywatelstwa rzymskiego) za trzykrotnie mniejszy żołd niż legionisty, za to z ujednoliconym wyposażeniem wojskowym (narodowe uzbrojenie np. Galijskie jeśli tam było powoływane wojsko pomocnicze przy legionie, plus elementy uzbrojenia rzymskiego).
Taktyka walki i organizacji życia obozowego także przyjęta została w pełni zawodowa- rzymska.

W oddziałach pomocniczych najwięcej było ludności Galijskiej, Iberyjskiej (Hiszpańskiej) oraz Germańskiej, które tworzyły formacje:

  • piechoty lekkozbrojnej (której przedstawicieli w postaci pomalowanych modeli dziś przedstawiam),
  • procarzy i łuczników,
  • jazdę lekko zbrojną (Juliusz Cezar posiadał jednostki germańskiej jazdy, którą uważał za wybitną, jak i również galijskie jednostki pomocnicze)
  • jazdę ciężko zbrojną,
  • lekko jazdę z piechotą.

Opisywane dziś oddziały piesze tworzyły kohorty i centurie o liczebności zbliżonej do legionów rzymskich. Dowodzone były przez rzymskich oficerów, co miało stanowić pewność w działaniu.
Zapobiegało to także buntom i przejściem na stronę przeciwnika- choć do tego także trzeba było nieco luźniejszego podejścia przez Rzymian. Bądź co bądź były to oddziały sojusznicze a nie legioniści. Kohorty i Centurie piechoty były także mniej liczniejsze od ich rzymskich odpowiedników.

Pewnym niebezpieczeństwem, które ujawniły wydarzenia na przełomie 69 i 70 roku n.e. w Germanii i Galii, było trzymanie jednostek pomocniczych w pobliżu miejsca rekrutacji i wykorzystywanie w nich oficerów miejscowego pochodzenia. Żołnierze należący do tych jednostek często dezerterowali i działali przeciwko armii rzymskiej. W tym celu zaczęto wysyłać oddziały w jak najdalszą część państwa, z dala od miejsca rekrutacji, aby uniknąć podobnych sytuacji. Była to reforma cesarza Wespazjana. Obowiązywała ona przez cały okres imperium. Auxilia miały stacjonować z dala od rodzinnego kraju, gdzie był nabór, aby w razie buntów nie poprzeć pobratymców

Służba u boku legionów kończyła się otrzymaniem obywatelstwa rzymskiego, odprawą pieniężna i nadaniem ziemi dla byłego barbarzyńcy. 

       Rzymianie nigdy nie osiągnęli by tak wiele, gdyby nie wojska pomocnicze. Kiedy czytamy o jakieś bitwie czy kampanii, gdzie brał udział jeden czy dwa legiony rzymskiej, należy dodać do tego wielotysięczne kohorty auxiliaries piechoty i jazdy. Najliczniejsi byli Germanie, których wojowniczy tryb życia czynił dobrymi żołnierzami. Po za tym, im więcej Germanów w wojskach pomocniczych, tym mniej naprzeciw Rzymian na polu bitwy. Do oddziałów pomocniczych często najmowali się również Celtyccy Galowie, którzy po zdominowaniu przez Rzymian cierpieli od nieustannych napadów plemion Germańskich. 

Poniższe figurki przedstawiają typowego żołnierza auxiliaries w kolczudzez owalną tarczą, z lekką włócznią (lancae) oraz mieczem gladius.

Comparison with Warlord Games / Porównanie z modelami Warlord Games 

Coś do poczytania: