Posts Tagged ‘Unboxing & Painting’

[ENG/PL] The Painter Grip for miniatures and models / Uchwyt do Figurek i Modeli (HobbyZone.pl)

Posted on October 11th, 2017 under , , . Posted by


Hello my friends!

        My fiance recently said that my painting office is like a pigsty. Pigsty? Can not be said. This is an “artistic disorder“, a place where everything is in place, albeit in a controversial way. Word was said and milk was poured out.
        I decided to put myself in the hands of HobbyZone (Look at the manufacturer’s page – they’ll enchant you!), specialists of accessory for modelers and hobbyists. And so I received some gifts, the first of which I would like to review for You today.


Witam wszystkich ogromnie serdecznie!

       Moja narzeczona powiedziała ostatnio, że moje biuro do malowania przypomina chlewik. Chlewik? Nie może być odrzekłem. Toć to “artystyczny nieład“, miejsce w którym wszystko jest na swoim miejscu, choć w kontrowersyjny sposób. Słowo się rzekło i mleko zostało wylane.
       Postanowiłem oddać się w ręce specjalistów od akcesoriów dla modelarzy i hobbystów i napisałem do HobbyZone (zajrzyjcie na stronę producenta- oczarują Was!) I tak oto otrzymałem kilka upominków, z których pierwszy chciałbym dziś Wam zrecenzować.



Main Features

All handles are handcrafted with care for the most demanding modelers.

  • The product is covered with natural leather, which is perfectly felt while painting.
  • Desktop base to hold grip upright.
  • Grip onto figures and miniatures to provide maximum level of stabilization (maximum width of gap – 5mm).
  • The Grip can be placed in two positions – vertical and slightly inclined. 
  • Dimensions of the product: 15cm x 4cm x 2.5cm.
  • Price below this link


Główne cechy produktu


Wszystkie elementy Uchwytu wykonane są ręcznie z dbałością o najbardziej wymagających modelarzy.

  • Produkt pokryty jest naturalną skórą, co doskonale czuć podczas malowania.
  • Podstawka, która pozwala na bezdotykowe malowanie figurki lub modelu.
  • Szczelina stabilizująca o maksymalnym rozwarciu do 5mm. 
  • Uchwyt można postawić w dwóch pozycjach- pionowej oraz lekko pochyłej. Ta druga jest na tyle stabilna, iż praca z figurką metalową nie wpływa na drganie całej konstrukcji.
  • Wymiary produktu to: 15cm x 4cm x 2,5cm.
  • Cena pod TYM linkiem


Overall impression

The handle is ready to work right out of the box. You do not need to glue or fold it.
Additionally:
  • The Grip is comfortable and secure (we can put deep into the cabinet of the plugs which we often glued figurines).
  • A stand that solves the problem of the need to release hands or vibration caused by long-lasting paint. Now, we can stably place the model in the holder and then take a break or paint it in a non-contact manner.
  • The gap in which we easily fix each pin with a model or another “stick” at the figurine. The knob at the top of the Grip with the HZ logo controls the clamp that holds your figure or model.
HobbyZone‘s Painter Grip I recommend to all modelers, artists and my friends involved in DIY.
Perfect for working with models made of any material, and the convenience of holding will allow us even for long hours spent with brushes.


Ogólne wrażenie

Uchwyt gotowy jest do pracy od razu po wyjęciu z pudełka. Nie trzeba go sklejać ani składać. Dodatkowo:
  • Uchwyt trzyma się wygodnie i pewnie (możemy odłożyć głęboko do szafki korki na które często przyklejaliśmy figurki).
  • Podstawka, która rozwiązuję problem potrzeby zwolnienia rąk lub drgania spowodowanego długotrwałym malowaniem. Teraz możemy stabilnie odłożyć model w uchwycie i z tego miejsca zrobić przerwę lub malować dalej w sposób bezdotykowy.
  • Szczelina, w której bez problemu przymocujemy każdy bolec z modelem lub inny “trzymak” przy figurce. Nad wszystkim czuwa  pokrętło do regulacji szczeliny z logo HobbyZone.


Uchwyt do Figurek i Modeli od HobbyZone mogę bez obaw polecić każdemu modelarzowi, artyście plastykowi czy moim koleżankom zajmującym się DIY.
Doskonale sprawdza się w pracy modelami wykonanymi z każdego materiału, a wygoda trzymania pozwoli nam nawet na długie godziny spędzone z pędzlami.





Like HobbyZone on Facebook also
Polubcie również HobbyZone na Facebook’u


[ENG/PL] The Painter Grip for miniatures and models / Uchwyt do Figurek i Modeli (HobbyZone.pl)

Posted on October 11th, 2017 under , , . Posted by


Hello my friends!

        My fiance recently said that my painting office is like a pigsty. Pigsty? Can not be said. This is an “artistic disorder“, a place where everything is in place, albeit in a controversial way. Word was said and milk was poured out.
        I decided to put myself in the hands of HobbyZone (Look at the manufacturer’s page – they’ll enchant you!), specialists of accessory for modelers and hobbyists. And so I received some gifts, the first of which I would like to review for You today.


Witam wszystkich ogromnie serdecznie!

       Moja narzeczona powiedziała ostatnio, że moje biuro do malowania przypomina chlewik. Chlewik? Nie może być odrzekłem. Toć to “artystyczny nieład“, miejsce w którym wszystko jest na swoim miejscu, choć w kontrowersyjny sposób. Słowo się rzekło i mleko zostało wylane.
       Postanowiłem oddać się w ręce specjalistów od akcesoriów dla modelarzy i hobbystów i napisałem do HobbyZone (zajrzyjcie na stronę producenta- oczarują Was!) I tak oto otrzymałem kilka upominków, z których pierwszy chciałbym dziś Wam zrecenzować.



Main Features

All handles are handcrafted with care for the most demanding modelers.

  • The product is covered with natural leather, which is perfectly felt while painting.
  • Desktop base to hold grip upright.
  • Grip onto figures and miniatures to provide maximum level of stabilization (maximum width of gap – 5mm).
  • The Grip can be placed in two positions – vertical and slightly inclined. 
  • Dimensions of the product: 15cm x 4cm x 2.5cm.
  • Price below this link


Główne cechy produktu


Wszystkie elementy Uchwytu wykonane są ręcznie z dbałością o najbardziej wymagających modelarzy.

  • Produkt pokryty jest naturalną skórą, co doskonale czuć podczas malowania.
  • Podstawka, która pozwala na bezdotykowe malowanie figurki lub modelu.
  • Szczelina stabilizująca o maksymalnym rozwarciu do 5mm. 
  • Uchwyt można postawić w dwóch pozycjach- pionowej oraz lekko pochyłej. Ta druga jest na tyle stabilna, iż praca z figurką metalową nie wpływa na drganie całej konstrukcji.
  • Wymiary produktu to: 15cm x 4cm x 2,5cm.
  • Cena pod TYM linkiem


Overall impression

The handle is ready to work right out of the box. You do not need to glue or fold it.
Additionally:
  • The Grip is comfortable and secure (we can put deep into the cabinet of the plugs which we often glued figurines).
  • A stand that solves the problem of the need to release hands or vibration caused by long-lasting paint. Now, we can stably place the model in the holder and then take a break or paint it in a non-contact manner.
  • The gap in which we easily fix each pin with a model or another “stick” at the figurine. The knob at the top of the Grip with the HZ logo controls the clamp that holds your figure or model.
HobbyZone‘s Painter Grip I recommend to all modelers, artists and my friends involved in DIY.
Perfect for working with models made of any material, and the convenience of holding will allow us even for long hours spent with brushes.


Ogólne wrażenie

Uchwyt gotowy jest do pracy od razu po wyjęciu z pudełka. Nie trzeba go sklejać ani składać. Dodatkowo:
  • Uchwyt trzyma się wygodnie i pewnie (możemy odłożyć głęboko do szafki korki na które często przyklejaliśmy figurki).
  • Podstawka, która rozwiązuję problem potrzeby zwolnienia rąk lub drgania spowodowanego długotrwałym malowaniem. Teraz możemy stabilnie odłożyć model w uchwycie i z tego miejsca zrobić przerwę lub malować dalej w sposób bezdotykowy.
  • Szczelina, w której bez problemu przymocujemy każdy bolec z modelem lub inny “trzymak” przy figurce. Nad wszystkim czuwa  pokrętło do regulacji szczeliny z logo HobbyZone.


Uchwyt do Figurek i Modeli od HobbyZone mogę bez obaw polecić każdemu modelarzowi, artyście plastykowi czy moim koleżankom zajmującym się DIY.
Doskonale sprawdza się w pracy modelami wykonanymi z każdego materiału, a wygoda trzymania pozwoli nam nawet na długie godziny spędzone z pędzlami.





Like HobbyZone on Facebook also
Polubcie również HobbyZone na Facebook’u


[ENG/PL] See you in Valhalla! / Do zobaczenia w Walhalli! (V&V Miniatures Vikings #2)

Posted on October 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“Since no ax, spear or blade has reached my son today, he will be known as Bjørn Ironside now.” -Ragnar Lodbrok


Hello everyone!


Today I am returning to the excellent V&V Miniature figurines I received for review. The set is called “Vikings 6”.

V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
There are 40mm and 28mm figures (Vikings, Normans and Anglo-Saxons) in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes..

Like also V&V Miniatures on Facebook.


The four housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlarhúskarl, Old English: huscarlhuscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

“Skoro żaden topór, włócznia ani ostrze nie zdołały dosięgnąć dziś mego syna,będzie teraz znany jako Bjorn Żelaznoboki” -Ragnar Lodbrok



Witam wszystkich!

Dziś powracam do doskonałych figurek od V&V Miniatures które otrzymałem do zrecenzowania. Zestaw nosi nazwę “Vikings 6”.
Modele od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, a ich żywiczne modele wyglądają wręcz doskonale.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Jak to bywa z modelami żywicznymi, ważne jest, aby przed pomalowaniem umyć figurki w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyścić elementy z lekkich pozostałości po odlewie. Ja w tym celu, używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Polubcie również V&V Miniatures na Facebooku’u.



Przedstawieni dzisiaj wszyscy czterej wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swojej odwagi i ochrony skandynawskich władców). Wikingowie tacy posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich (rolników i rybaków).


       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 

Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 

Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.





[ENG/PL] See you in Valhalla! / Do zobaczenia w Walhalli! (V&V Miniatures Vikings #2)

Posted on October 6th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“Since no ax, spear or blade has reached my son today, he will be known as Bjørn Ironside now.” -Ragnar Lodbrok


Hello everyone!


Today I am returning to the excellent V&V Miniature figurines I received for review. The set is called “Vikings 6”.

V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
There are 40mm and 28mm figures (Vikings, Normans and Anglo-Saxons) in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes..

Like also V&V Miniatures on Facebook.


The four housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlarhúskarl, Old English: huscarlhuscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

“Skoro żaden topór, włócznia ani ostrze nie zdołały dosięgnąć dziś mego syna,będzie teraz znany jako Bjorn Żelaznoboki” -Ragnar Lodbrok



Witam wszystkich!

Dziś powracam do doskonałych figurek od V&V Miniatures które otrzymałem do zrecenzowania. Zestaw nosi nazwę “Vikings 6”.
Modele od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, a ich żywiczne modele wyglądają wręcz doskonale.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Jak to bywa z modelami żywicznymi, ważne jest, aby przed pomalowaniem umyć figurki w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyścić elementy z lekkich pozostałości po odlewie. Ja w tym celu, używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Polubcie również V&V Miniatures na Facebooku’u.



Przedstawieni dzisiaj wszyscy czterej wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swojej odwagi i ochrony skandynawskich władców). Wikingowie tacy posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich (rolników i rybaków).


       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 

Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 

Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.





[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Sventevith statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborga (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Pagan Priest and the story of Arkona / Pogański Kapłan i historia Arkony (Gripping Beast The Blind Seer & His Boy)

Posted on September 30th, 2017 under , , , , , , , , , . Posted by



Greetings to all visitors!


        Today I invite you to meet with a painted model of a blind seer/ soothsayer and a boy. The miniature comes from Gripping Beast and will be a wonderful and atmospheric addition to my collection of Viking and “Dark Ages” minis (thanks to Andy!).

Gripping Beast is a giant on the wargaming scene with miniatures for a game such as SAGA and The Crescent & The Cross. If you do not know them then I invite you to the manufacturer’s website.

       I have already written about seers in Viking society, so today I would like to present to my visitors a little about the history of one of the most famous centers of pagan worship – Arkona. Place where came with gifts Vikings from Jomsborg (and certainly their Slavic part of the crew).


In the early Middle Ages, Arkona was the central defense of West Slavic Rains. It lay on the narrowly accessible headland of the Wittow peninsula (now a rocky cape in the extreme north of Rügen – Mecklenburg-Western Pomerania)
       
        This stronghold was surrounded on three sides by a cliff of 45 meters high descending to the sea, and initially from the earth and moat land, then about 1000 years was expanded and a wooden masonry height of almost 10 meters and a straight line over 250 meters. In addition, from the Baltic side there were 4.5m wide reinforcements.

       Arkona was a well-known center of worship of the Slavic god Svetitevite (Sventevith). According to Saxo Grammaticus, the Temple of the Svetitevite was guarded by a stable of 300 soldiers under the high priest cammand. In the temple was a statue and treasury of Svetitevite, which is actually the treasury of the Rugian state.
        The Danish chronicler mentioned above described that in the temple there was a statue of a giant anthropomorphic creature with four faces. His left hand was supported on the side, and in the right was the horn that the priest filled with honey for the divination during the holidays. The attribute Svetovit was a sword, and the holy animal was a white horse, which was used for fortune tellers before war expeditions; The horse’s left foot was meant to be defeated, and the right to win.

       After being plundered in 1067/1068, and then destroyed in 1125 of Radagoszcz (Radegost, Riedigost, Radigast, Rethra), Arkona became the most important religious site of the Slavs.
At the end of the eleventh century, Arkona was also one of the largest trade fairs on the Baltic coast.

        In 1136, King Frederick II of Denmark forcibly captained the defenders by seizing the waterfronts, but the Ranes quickly regained their independence and the inhabitants built a water tank inside the castle to protect themselves from similar accidents.

        Eventually one of the most important centers of pagan worship was conquered and destroyed on 12 June 1168 by the Danish king Waldemar I. This event preceded the forced Christianization of the inhabitants of this region.

Location of Arkona / Położenie Arkony

The image of the temple in Arkona / Wyobrażenie świątyni w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)
Świętowit statue in Arkona / Posąg Świętowita w Arkonie
(www.upadeknarodu.cba.pl)

Pozdrowienia dla wszystkich odwiedzających!


       Dziś zapraszam na spotkanie z pomalowanym modelem niewidomego mędrca/wieszcza oraz chłopca. Figurka pochodzi od firmy Gripping Beast i będzie wspaniałym i klimatycznym dodatkiem do mojej kolekcji wikingów i modeli z okresu tzw. “Mrocznych Wieków” (dzięki Andy!).

Gripping Beast jest gigantem na rynku produkującym figurki do gier bitewnych takich jak SAGA czy The Crescent & The Cross. Jeżeli jeszcze ich nie znacie to zapraszam na stronę producenta.

       Na temat wieszczek i wieszczów w społeczeństwie wikingów pisałem już w TYM MIEJSCU, dlatego dziś chciałbym przybliżyć nieco moim Gościom historię jednego z najbardziej znanych ośrodków kultu pogańskiego – Arkonę. Miejsca do którego przybywali z darami wikingowie z Jomsborgu (a na pewno ich słowiańska część załogi).


       We wczesnym średniowieczu Arkona (niem. Kap Arkona) była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow (obecnie skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii – Meklemburgia-Pomorze Przednie)
       
       Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

       Arkona była znanym ośrodkiem kultu słowiańskiego boga Świętowita (Svątevit, Sventevith). Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi. W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
       Wymieniony wyżej duński kronikarz opisywał, iż w tamtejszej świątyni przedstawiać boga miał posąg olbrzymiej, antropomorficznej istoty o czterech twarzach. Lewą ręką wsparty był na boku, a w prawej trzymać miał róg, który kapłan podczas świąt napełniał miodem w celu odprawienia wróżb. Atrybutem Świętowita był miecz, a świętym zwierzęciem biały koń, którym posługiwano się przy wróżbach przed wyprawami wojennymi; ruch konia lewą nogą miał oznaczać klęskę, prawą zaś zwycięstwo.

       Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125 roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.
Pod koniec XI wieku Arkona była również jednym z największych targów na wybrzeżu Bałtyku.

       W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

       Ostatecznie jeden z najważniejszych ośrodków kultu pogańskiego został zdobyty i zniszczony 12 czerwca 1168 roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

Trzech kapłanów / Three priest from Gripping Beast offers



Polecam do poczytania:






Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Athelings (Ætheling) and Thegns in Anglo-Saxon England #1 / Wysoko-urodzeni w Anglosaskiej Anglii #1

Posted on September 27th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Hello everyone!


        Last week I was on vacation on the Polish seaside, so I restricted my blog life to commenting my favorite blogs and gaining knowledge at an excellent Blog Forum Gdańsk, party for best polish bloggers.

        Today’s entry, thanks for Footsore Miniatures, will be devoted to the first two miniatures of the high-born “Athelings” set of dark ages England.
Discuss today models you can find on the official site of the manufacturer in THIS place. I also encourage all of you (if you have not done it yet) of early medieval miniatures lovers, great for games like SAGA.


       Ætheling (also spelt Aetheling, Atheling or Etheling) was an Old English term (æþeling) used in Anglo-Saxon England to designate princes of the royal dynasty who were eligible for the kingship.

During the earliest years of the Anglo-Saxon rule in England, the word ætheling was probably used to denote any person of noble birth. Its use was soon restricted to members of a royal family. The prefix æþel- formed part of the name of several Anglo-Saxon kings, for instance Æthelberht of Kent, Æthelwulf of Wessex and Æthelred of Wessex, and was used to indicate their noble birth. According to a document which probably dates from the 10th century, the weregild of an ætheling was fixed at 15,000 thrymsas, or 11,250 shillings, which was equal to that of an archbishop and one-half of that of a king.

The annal for 728 in the Anglo-Saxon Chronicle referred to a certain Oswald as an ætheling, due to his great-great-grandfather being king of Wessex. From the 9th century, the term was used in a much narrower context and came to refer exclusively to members of the house of Cerdic of Wessex, the ruling dynasty of Wessex, most particularly the sons or brothers of the reigning king. According to historian Richard Abels “King Alfred transformed the very principle of royal succession. Before Alfred any nobleman who could claim royal descent, no matter how distant, could strive for the throne. After him, throne-worthiness would be limited to the sons and brothers of the reigning king.” In the reign of Edward the Confessor, Edgar the Ætheling received the appellation as the grandson of Edmund Ironside, but that was at a time when for the first time in 250 years there was no living ætheling according to the strict definition.

Ætheling was also used in a poetic sense to mean ‘a good and noble man’. Old English verse often used ætheling to describe Christ, as well as various prophets and saints. 

The hero of the 8th century Beowulf is introduced as an ætheling, possibly in the sense of a relative of the King of the Geats, though some translators render ætheling as ‘retainer’. Since many early Scandinavian kings were chosen by competition or election, rather than primogeniture, the term may have been reserved for a person qualified to compete for the kingship.

http:swesternrifleshooters.wordpress.com



Witam wszystkich serdecznie!


       Ostatnie 1,5 tygodnia przebywałem na urlopie nad polskim morzem, dlatego ograniczałem moje życie blogowe do komentowania moich ulubionych blogów oraz zdobywania wiedzy na znakomitej konferencji dla blogerów i twórców internetowych Blog Forum Gdańsk

       Dzisiejszy wpis, dzięki uprzejmości Footsore Miniatures, poświęcony będzie dwóm pierwszym figurkom z zestawu wysoko-urodzonych “Athelings” we wczesnośredniowiecznej Anglii.
Omawianie dziś modele możecie odszukać na oficjalnej stronie producenta w TYM miejscu. Zachęcam również do zainteresowania się wszystkich (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście) miłośników figurek wczesnośredniowiecznych, znakomitych do gier takich jak SAGA.


       Ætheling (zwani także Aetheling, Atheling lub Etheling) to staroangielski termin używany w anglosaskiej Anglii  do nazywania książąt dynastii królewskiej, którzy mieli jednocześnie prawo do tronu. 


W Anglii, czy wcześniej, w anglosaskiej Anglii słowo “Ætheling” prawdopodobnie używane było do przedstawienia osoby szlacheckiej. Jego użycie wkrótce zostało ograniczone do członków rodziny królewskiej. Przedrostek Æ – ukształtowany został na cześć kilku królów anglosaskich, na przykład Æthelberht z Kent, Æthelwulf z Wessex i Æhelred z Wessex, i był używany do wskazania ich szlachetnego pochodzenia. 

Według historyka Richarda Abelsa “Król Alfred zmienił zasadę dziedziczenia królewskiego. Przed Alfredem każdy szlachcic, który twierdził, że ma królewskie pochodzenie, niezależnie od tego, jak dalekim był krewnym, mógł żądać tronu dla siebie. Potem zaszczyt ten został ograniczony do synów i braci panującego króla”.

Słowo Ætheling było również używane w sensie poetyckim do oznaczania “dobrego i szlachetnego człowieka”. Stare angielskie pisma często używały Ætheling do opisu Chrystusa, a także innych proroków i świętych. 

Beowulf , bohater z VIII wieku został przedstawiony jako Ætheling, prawdopodobnie w sensie krewnego króla Geatsa. 

Once was so … / Kiedyś było tak…

Polecam do przeczytania:
Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Athelings (Ætheling) and Thegns in Anglo-Saxon England #1 / Wysoko-urodzeni w Anglosaskiej Anglii #1

Posted on September 27th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

Hello everyone!


        Last week I was on vacation on the Polish seaside, so I restricted my blog life to commenting my favorite blogs and gaining knowledge at an excellent Blog Forum Gdańsk, party for best polish bloggers.

        Today’s entry, thanks for Footsore Miniatures, will be devoted to the first two miniatures of the high-born “Athelings” set of dark ages England.
Discuss today models you can find on the official site of the manufacturer in THIS place. I also encourage all of you (if you have not done it yet) of early medieval miniatures lovers, great for games like SAGA.


       Ætheling (also spelt Aetheling, Atheling or Etheling) was an Old English term (æþeling) used in Anglo-Saxon England to designate princes of the royal dynasty who were eligible for the kingship.

During the earliest years of the Anglo-Saxon rule in England, the word ætheling was probably used to denote any person of noble birth. Its use was soon restricted to members of a royal family. The prefix æþel- formed part of the name of several Anglo-Saxon kings, for instance Æthelberht of Kent, Æthelwulf of Wessex and Æthelred of Wessex, and was used to indicate their noble birth. According to a document which probably dates from the 10th century, the weregild of an ætheling was fixed at 15,000 thrymsas, or 11,250 shillings, which was equal to that of an archbishop and one-half of that of a king.

The annal for 728 in the Anglo-Saxon Chronicle referred to a certain Oswald as an ætheling, due to his great-great-grandfather being king of Wessex. From the 9th century, the term was used in a much narrower context and came to refer exclusively to members of the house of Cerdic of Wessex, the ruling dynasty of Wessex, most particularly the sons or brothers of the reigning king. According to historian Richard Abels “King Alfred transformed the very principle of royal succession. Before Alfred any nobleman who could claim royal descent, no matter how distant, could strive for the throne. After him, throne-worthiness would be limited to the sons and brothers of the reigning king.” In the reign of Edward the Confessor, Edgar the Ætheling received the appellation as the grandson of Edmund Ironside, but that was at a time when for the first time in 250 years there was no living ætheling according to the strict definition.

Ætheling was also used in a poetic sense to mean ‘a good and noble man’. Old English verse often used ætheling to describe Christ, as well as various prophets and saints. 

The hero of the 8th century Beowulf is introduced as an ætheling, possibly in the sense of a relative of the King of the Geats, though some translators render ætheling as ‘retainer’. Since many early Scandinavian kings were chosen by competition or election, rather than primogeniture, the term may have been reserved for a person qualified to compete for the kingship.

http:swesternrifleshooters.wordpress.com



Witam wszystkich serdecznie!


       Ostatnie 1,5 tygodnia przebywałem na urlopie nad polskim morzem, dlatego ograniczałem moje życie blogowe do komentowania moich ulubionych blogów oraz zdobywania wiedzy na znakomitej konferencji dla blogerów i twórców internetowych Blog Forum Gdańsk

       Dzisiejszy wpis, dzięki uprzejmości Footsore Miniatures, poświęcony będzie dwóm pierwszym figurkom z zestawu wysoko-urodzonych “Athelings” we wczesnośredniowiecznej Anglii.
Omawianie dziś modele możecie odszukać na oficjalnej stronie producenta w TYM miejscu. Zachęcam również do zainteresowania się wszystkich (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście) miłośników figurek wczesnośredniowiecznych, znakomitych do gier takich jak SAGA.


       Ætheling (zwani także Aetheling, Atheling lub Etheling) to staroangielski termin używany w anglosaskiej Anglii  do nazywania książąt dynastii królewskiej, którzy mieli jednocześnie prawo do tronu. 


W Anglii, czy wcześniej w anglosaskiej Anglii słowo “ætheling” prawdopodobnie używane było do przedstawienia osoby szlacheckiej. Jego użycie wkrótce zostało ograniczone do członków rodziny królewskiej. Przedrostek Æ – ukształtowany został na cześć kilku królów anglosaskich, na przykład Æthelberht z Kent, Æthelwulf z Wessex i Æhelred z Wessex, i był używany do wskazania ich szlachetnego pochodzenia. 

Według historyka Richarda Abelsa “Król Alfred zmienił zasadę dziedziczenia królewskiego. Przed Alfredem każdy szlachcic, który twierdził, że ma królewskie pochodzenie, niezależnie od tego, jak dalekim był krewnym, mógł żądać tronu dla siebie. Potem zaszczyt ten został ograniczony do synów i braci panującego króla “

Słowo Ætheling było również używane w sensie poetyckim do oznaczania “dobrego i szlachetnego człowieka”. Stare angielskie pisma często używała Ætheling do opisu Chrystusa, a także innych proroków i świętych. 

Beowulf , bohater z VIII wieku został przedstawiony jako Ætheling, prawdopodobnie w sensie krewnego króla Geatsa. 

Once was so … / Kiedyś było tak…

Polecam do przeczytania:
Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Life and death of Ælla, King of Northumbria / Życie i śmierć króla Elli z Nortumbrii (Footsore Miniatures)

Posted on September 16th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


Hello everyone!


Today I invite everyone to get acquainted with history of) King Aella, the ruler of Northumbria.
For the opportunity to paint the magnificent statue of the king and standard bearer thanks for Footsore Miniatures. The company offers exemplary models from the “Dark Ages” but not only.
I also encourage you to follow the official site on FB.

I recommend from all my black heart, the more that every month you can get a limited model for your collection by shopping for a certain amount.

In the next week I also goes on vacation, including Blog Forum Gdańsk, party for blogers, so the next post I plan in about 1,5 weeks.
Farewell!

And now…
Aella of Nortumbria was the Anglo-Saxon ruler of the second half of the ninth century, also known as Alle, Alli, Ælla, Ælle. One thing we know for sure – died in March 21, 867.

        The origin of the king is unknown. The Anglo-Saxon monk, Simeon of Durham, says in his chronicle that he had no royal descent. It is very possible, however, that he was associated with the former king of Nortumbria, Redwulf. In turn, Roger of Wendover, the twelfth-century English Benedictine calls that he was brother of Osbert, another ruler of that period.

       Difficulty is also results in Aella’s reign. Chronicles date it for 862 or 863, but coins from this period indicate that even in 866 the ruler was Osbert.

        According to the tradition, Aella removed Osbert (his brother?) From the throne. The chroniclers call him as tyrant and usurper. Simeon of Durham is writing that the degraded ruler Osbert decided to try to regain power. Nortumbria was on the verge of civil war.

       And here begins the most interesting part of the story. At that time the country once again invaded the Vikings under the command of Halfdan and Ivar, son of Ragnar Lodbrok.
In order to make effective defense, both claimants (brothers?) to the throne of Nortumbria have decided to unite their strength and fend off the Scandinavians in York.
       November 1, 866 The Vikings attacked York. The siege lasted until 21 March 867, when the Vikings managed to make a breakthrough in the fortifications. They attacked the city, killing Osbert, Aella and eight other high-born.

       In one of the previous entries I mentioned that Aella was captured and then ritually murdered by the sons of Ragnar through the torture of the “Blood Eagle”. As we all know, this was a cruel revenge for killing Ragnar Lodbrok, but the most famous of the Vikings in next time … :)

        After battle for York, Nortumbria lost its sovereignty and was divided: the former Deira passed into the victorious Vikings, and in Bernice they left the puppet local rulers, who until 895 had the title of king of Nortumbria, and later King of York and York eldorman.

Anglo-Saxon England during the reign of Ælla / Anglosaska Anglia w okresie rządów Ælli

Ælla in the “Vikings” TV series version / Ælla w wersji serialowej “Wikingowie”

Witam wszystkich serdecznie!

Dziś zapraszam wszystkich do zapoznania się historią (barwną jak na czasy w których żył, a jakże!) króla Elli, władcy Northumbrii. 
Za możliwość pomalowania wspaniałej figurki władcy i sztandarowego armii dziękuję Footsore Miniatures. Firma oferuje znakomite wzory modeli z “Mrocznych Wieków” ale nie tylko. Zachęcam również do śledzenia oficjalnej strony na FB. 
Polecam z całego serca, tym bardziej, że co miesiąc możecie otrzymać limitowany model do swojej kolekcji, robiąc zakupy na określoną kwotę.

W najbliższym tygodniu udaje się również na urlop, w tym na prestiżową imprezę
Blog Forum Gdańsk dlatego następny wpis planuję za około 1,5 tygodnia.
Bywajcie!


A teraz…
Elli z Nortumbrii był Anglosaskim władcą z II połowy IX wieku, znanym także jako Alle, Alli, Ælla, Ælle, Aelle. Jedno wiemy na pewno – zmarł 21 marca 867, ale o tym na koniec.

       Nieznane jest pochodzenie władcy. Anglosaski mnich Symeon z Durham stwierdza w swej kronice, że nie miał królewskiego pochodzenia. Bardzo jednak możliwe, że był powiązany z dawnym królem Nortumbrii, Redwulfem. Z kolei Roger z Wendover, XII wieczny angielski benedyktyn nazywa go bratem Osberta, innego władcy z tego okresu.

       Trudności również przysparza okres panowania Elli. Kronikarze datują go na 862 lub 863 rok, jednakże monety z tego okresu wskazują, że jeszcze w 866 roku władcą był wspomniany Osbert.

       Według zapisanej tradycji Ella usunął Osberta (swojego brata?) z tronu. Kronikarze zgodnie nazywają go tyranem i uzurpatorem (moi angielscy znajomi także żyją z tą historyczną tradycją).  Symeon z Durham piszę, że zdegradowany władca Osbert zdecydował się na próbę odzyskania władzy. Nortumbria znalazła się wówczas na progu wojny domowej.

       I tu zaczyna się najciekawsza cześć opowieści. W tym też czasie na kraj po raz kolejny najechali wikingowie pod dowództwem Halfdana i Ivara, syna Ragnara Lodbroka.
W celu stawienia skutecznej obrony, obaj pretendenci (bracia?) do tronu Nortumbrii zdecydowali się zjednoczyć siły i odeprzeć Skandynawów w Yorku. 
1 listopada 866 Wikingowie zaatakowali York. Oblężenie trwało do 21 marca 867 roku, kiedy to wikingom udało się zrobić wyłom w fortyfikacjach. Zaatakowali miasto, zabijając Osberta, Ellę i ośmiu innych wysoko urodzonych. 

       W jednym z poprzednich wpisów wspominałem, że Ella został pojmany, a następnie rytualnie zamordowany przez synów Ragnara poprzez torturę “Krwawego Orła”. Jak doskonale wiemy, była to okrutna zemsta za zabicie Ragnara Lodbroka, ale o tym najbardziej znanym z wikingów innym razem… :)

       Po tej bitwie o York, Nortumbria utraciła swą suwerenność i została podzielona: dawna Deira przeszła w ręce zwycięskich wikingów, zaś w Bernicji pozostawili oni marionetkowych lokalnych władców, którzy do 895 roku posiadali tytuł króla Nortumbrii, a później króla Yorku i eldormana Yorku.





Polecam do poczytania:




Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Life and death of Ælla, King of Northumbria / Życie i śmierć króla Elli z Nortumbrii (Footsore Miniatures)

Posted on September 16th, 2017 under , , , , , , , , , , . Posted by


Hello everyone!


Today I invite everyone to get acquainted with history of) King Aella, the ruler of Northumbria.
For the opportunity to paint the magnificent statue of the king and standard bearer thanks for Footsore Miniatures. The company offers exemplary models from the “Dark Ages” but not only.
I also encourage you to follow the official site on FB.

I recommend from all my black heart, the more that every month you can get a limited model for your collection by shopping for a certain amount.

In the next week I also goes on vacation, including Blog Forum Gdańsk, party for blogers, so the next post I plan in about 1,5 weeks.
Farewell!

And now…
Aella of Nortumbria was the Anglo-Saxon ruler of the second half of the ninth century, also known as Alle, Alli, Ælla, Ælle. One thing we know for sure – died in March 21, 867.

        The origin of the king is unknown. The Anglo-Saxon monk, Simeon of Durham, says in his chronicle that he had no royal descent. It is very possible, however, that he was associated with the former king of Nortumbria, Redwulf. In turn, Roger of Wendover, the twelfth-century English Benedictine calls that he was brother of Osbert, another ruler of that period.

       Difficulty is also results in Aella’s reign. Chronicles date it for 862 or 863, but coins from this period indicate that even in 866 the ruler was Osbert.

        According to the tradition, Aella removed Osbert (his brother?) From the throne. The chroniclers call him as tyrant and usurper. Simeon of Durham is writing that the degraded ruler Osbert decided to try to regain power. Nortumbria was on the verge of civil war.

       And here begins the most interesting part of the story. At that time the country once again invaded the Vikings under the command of Halfdan and Ivar, son of Ragnar Lodbrok.
In order to make effective defense, both claimants (brothers?) to the throne of Nortumbria have decided to unite their strength and fend off the Scandinavians in York.
       November 1, 866 The Vikings attacked York. The siege lasted until 21 March 867, when the Vikings managed to make a breakthrough in the fortifications. They attacked the city, killing Osbert, Aella and eight other high-born.

       In one of the previous entries I mentioned that Aella was captured and then ritually murdered by the sons of Ragnar through the torture of the “Blood Eagle”. As we all know, this was a cruel revenge for killing Ragnar Lodbrok, but the most famous of the Vikings in next time … :)

        After battle for York, Nortumbria lost its sovereignty and was divided: the former Deira passed into the victorious Vikings, and in Bernice they left the puppet local rulers, who until 895 had the title of king of Nortumbria, and later King of York and York eldorman.

Anglo-Saxon England during the reign of Ælla / Anglosaska Anglia w okresie rządów Ælli

Ælla in the “Vikings” TV series version / Ælla w wersji serialowej “Wikingowie”

Witam wszystkich serdecznie!

Dziś zapraszam wszystkich do zapoznania się historią (barwną jak na czasy w których żył, a jakże!) króla Elli, władcy Northumbrii. 
Za możliwość pomalowania wspaniałej figurki władcy i sztandarowego armii dziękuję Footsore Miniatures. Firma oferuje znakomite wzory modeli z “Mrocznych Wieków” ale nie tylko. Zachęcam również do śledzenia oficjalnej strony na FB. 
Polecam z całego serca, tym bardziej, że co miesiąc możecie otrzymać limitowany model do swojej kolekcji, robiąc zakupy na określoną kwotę.

W najbliższym tygodniu udaje się również na urlop, w tym na prestiżową imprezę
Blog Forum Gdańsk dlatego następny wpis planuję za około 1,5 tygodnia.
Bywajcie!


A teraz…
Elli z Nortumbrii był Anglosaskim władcą z II połowy IX wieku, znanym także jako Alle, Alli, Ælla, Ælle, Aelle. Jedno wiemy na pewno – zmarł 21 marca 867, ale o tym na koniec.

       Nieznane jest pochodzenie władcy. Anglosaski mnich Symeon z Durham stwierdza w swej kronice, że nie miał królewskiego pochodzenia. Bardzo jednak możliwe, że był powiązany z dawnym królem Nortumbrii, Redwulfem. Z kolei Roger z Wendover, XII wieczny angielski benedyktyn nazywa go bratem Osberta, innego władcy z tego okresu.

       Trudności również przysparza okres panowania Elli. Kronikarze datują go na 862 lub 863 rok, jednakże monety z tego okresu wskazują, że jeszcze w 866 roku władcą był wspomniany Osbert.

       Według zapisanej tradycji Ella usunął Osberta (swojego brata?) z tronu. Kronikarze zgodnie nazywają go tyranem i uzurpatorem (moi angielscy znajomi także żyją z tą historyczną tradycją).  Symeon z Durham piszę, że zdegradowany władca Osbert zdecydował się na próbę odzyskania władzy. Nortumbria znalazła się wówczas na progu wojny domowej.

       I tu zaczyna się najciekawsza cześć opowieści. W tym też czasie na kraj po raz kolejny najechali wikingowie pod dowództwem Halfdana i Ivara, syna Ragnara Lodbroka.
W celu stawienia skutecznej obrony, obaj pretendenci (bracia?) do tronu Nortumbrii zdecydowali się zjednoczyć siły i odeprzeć Skandynawów w Yorku. 
1 listopada 866 Wikingowie zaatakowali York. Oblężenie trwało do 21 marca 867 roku, kiedy to wikingom udało się zrobić wyłom w fortyfikacjach. Zaatakowali miasto, zabijając Osberta, Ellę i ośmiu innych wysoko urodzonych. 

       W jednym z poprzednich wpisów wspominałem, że Ella został pojmany, a następnie rytualnie zamordowany przez synów Ragnara poprzez torturę “Krwawego Orła”. Jak doskonale wiemy, była to okrutna zemsta za zabicie Ragnara Lodbroka, ale o tym najbardziej znanym z wikingów innym razem… :)

       Po tej bitwie o York, Nortumbria utraciła swą suwerenność i została podzielona: dawna Deira przeszła w ręce zwycięskich wikingów, zaś w Bernicji pozostawili oni marionetkowych lokalnych władców, którzy do 895 roku posiadali tytuł króla Nortumbrii, a później króla Yorku i eldormana Yorku.





Polecam do poczytania:




Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] About the Ravens in the Nordic world / O Krukach w świecie Nordyckim (HQ Resin Ravens Basing Kit)

Posted on September 11th, 2017 under , , , , , . Posted by



Good morning!


The main inspiration for today’s rhinoceros writings in Norse mythology was the HQ Resin models and their RAVENS BASING KIT

HQ Resin sets are crafted with care for the smallest detail, with the highest quality resin. The review of the product, like other arcade sets, can be found in the Hexy-Shop.

Ravens Basing Kit consists of 6 ravens (2 out of 3 designs). The set is perfect for 28-33mm figures in the climate of the early Middle Ages, the Viking Age, the Wild West, the Second World War. Modellers in fantasy or steampunk climates will also be thrilled.
Reviewed Ravens will diversify and enrich every diorama, element of bases or miniatures.
Below I also invite you to take a picture of the raw and ready set.

It is important to remember that before painting it is very helpful to wash the set in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes. Be very careful because the elements are small and can break.



About the Ravens in the Nordic world.

        In the tradition of Nordic beliefs, crows are among the most important and most sacred animals. Their ruler is all-father Odin. Practically always seeing the image of the highest of the Nords we see accompanying two ravens – Hugin (thought, thinking) and Munin (memory, remembering).
Their main mission was to bring Odin news from all subordinate worlds. They also often played the role of messengers of Odin’s words. Have you read the Hobbit? The kings of Ereborn also had majestic crows on their services, which carried messages to the surviving kinsmen.

       The All-father is also called in old-iceland Hrafnagudkr (God Raven) or Hrafnass (As Raven), which only highlights the inseparable relationship with these birds. Interestingly, crows were also an important part of Viking life. They were closely related to battle and war, perhaps because they often circled the battlefield in anticipation of the bodies of the fallen (or perhaps Odin himself blessed the warriors in this way?).
        Nevertheless, this bird became the main symbol of the Scandinavians – its images were painted on shields and banners (hrafnmerk – the Crow sign). Most often seen before death, which could confirm them in the belief that they will be taken away at the door of Walhalla.

       In the Viking series, broadcast on the HISTORY channel at various times these mythical birds appear, directly associated with Odin (eg, the news of the death of Ragnar by his sons).
        For centuries, however, the ravens, associated with death, the degenerative mode of life, have become a symbol of evil. They received a demonic image associated with Satan and all that was wrong. The Ravens began to preach death (E.A. Poe “Kruk”), throwing charms, and the witch in addition to black cat and goat also had a raven.






Dzień dobry!

Główną inspiracją do dzisiejszego wpisu na temat kruków w mitologii nordyckiej były  malowane właśnie modele od HQ Resin i ich zestaw RAVENS BASING KIT

Zestawy HQ Resin cechuje wykonanie z dbałością o najmniejszy szczegół, z najwyższej jakości żywicy. Recenzowany produkt podobnie jak inne arcyciekawe zestawy znajdziecie w sklepie Hexy-Shop.

Ravens Basing Kit składa się z 6 kruków (po 2 z trzech wzorów). Zestaw pasuję doskonale do figurek w skali 28-33mm w klimacie od wczesnego średniowiecza, ery wikingów, poprzez Dziki Zachód, na drugiej wojnie światowej kończąc. Twórcy w klimatach fantasy czy steampunk także będą zachwyceni.
Recenzowane Kruki urozmaicą i wzbogacą każdą dioramę, element terenu czy figurkę.
Poniżej zapraszam również do zdjęć surowego i gotowego zestawu

Warto pamiętać, że przed malowaniem bardzo pomocne będzie umycie zestawu w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów. Bądźcie przy tym bardzo ostrożni, ponieważ elementy są małe i mogą ulec złamaniu.


O krukach w świecie nordyckim.

       W tradycji wierzeń nordyckich kruki należą do najważniejszych i najświętszych zwierząt. Ich władcą jest wszech-ojciec Odyn. Praktycznie zawsze widząc obraz najwyższego z Nordów widzimy towarzyszące mu dwa kruki- Hugina (myśl, myślący) oraz Munina (pamięć, pamiętającego).
Ich główną misją było przynoszenie Odynowi wieści ze wszystkich podległych światów. Często występowały też w roli posłańców słów Odyna. Czytaliście Hobbita? Królowie Erebornu także mieli na swoich usługach majestatyczne kruki, które przenosiły wiadomości do dalej mieszkających pobratymców.

         Wszech-ojciec w staroislandzkim nazywany jest także Hrafnagudkr (Bóg Kruków) czy Hrafnass (As Kruków) co tylko podkreśla jego nierozerwalną więź z tymi ptakami. Co ciekawe, kruki były także ważnym elementem życia wikingów. Były ściśle związane z bitwą i wojną, być może dlatego że często krążyły nad polem bitwy w oczekiwaniu na ciała poległych (a może sam Odyn błogosławił w ten sposób wojowników?).
       Niemniej jednak, ptak ten stał się głównym symbolem Skandynawów – jego wizerunki malowali na tarczach i sztandarach (hrafnmerki– kruczy znak). Jego najczęściej widzieli przed śmiercią, co mogło utwierdzać ich w przekonaniu, że zaraz zostaną zabrani pod wrota Walhalli.

       W serialu Wikingowie, emitowanego na kanale HISTORY w różnych momentach pojawiają się te mityczne ptaki, bezpośrednio kojarzące się z Odynem (np. przyjęcie wiadomość o śmierci Ragnara przez jego synów).
       Przez wieki jednak, kruki, kojarzone ze śmiercią, padlinożerczym trybem życia, stały się symbolem zła. Otrzymały demoniczny wizerunek, związany z Szatanem i wszystkim co złe. Kruki zaczęły zwiastować śmierć (E.A. Poe “Kruk”), rzucać uroki, a czarownica oprócz czarnego kota i kozła miała także kruka.

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] About the Ravens in the Nordic world / O Krukach w świecie Nordyckim (HQ Resin Ravens Basing Kit)

Posted on September 11th, 2017 under , , , , , . Posted by



Good morning!


The main inspiration for today’s rhinoceros writings in Norse mythology was the HQ Resin models and their RAVENS BASING KIT

HQ Resin sets are crafted with care for the smallest detail, with the highest quality resin. The review of the product, like other arcade sets, can be found in the Hexy-Shop.

Ravens Basing Kit consists of 6 ravens (2 out of 3 designs). The set is perfect for 28-33mm figures in the climate of the early Middle Ages, the Viking Age, the Wild West, the Second World War. Modellers in fantasy or steampunk climates will also be thrilled.
Reviewed Ravens will diversify and enrich every diorama, element of bases or miniatures.
Below I also invite you to take a picture of the raw and ready set.

It is important to remember that before painting it is very helpful to wash the set in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes. Be very careful because the elements are small and can break.



About the Ravens in the Nordic world.

        In the tradition of Nordic beliefs, crows are among the most important and most sacred animals. Their ruler is all-father Odin. Practically always seeing the image of the highest of the Nords we see accompanying two ravens – Hugin (thought, thinking) and Munin (memory, remembering).
Their main mission was to bring Odin news from all subordinate worlds. They also often played the role of messengers of Odin’s words. Have you read the Hobbit? The kings of Ereborn also had majestic crows on their services, which carried messages to the surviving kinsmen.

       The All-father is also called in old-iceland Hrafnagudkr (God Raven) or Hrafnass (As Raven), which only highlights the inseparable relationship with these birds. Interestingly, crows were also an important part of Viking life. They were closely related to battle and war, perhaps because they often circled the battlefield in anticipation of the bodies of the fallen (or perhaps Odin himself blessed the warriors in this way?).
        Nevertheless, this bird became the main symbol of the Scandinavians – its images were painted on shields and banners (hrafnmerk – the Crow sign). Most often seen before death, which could confirm them in the belief that they will be taken away at the door of Walhalla.

       In the Viking series, broadcast on the HISTORY channel at various times these mythical birds appear, directly associated with Odin (eg, the news of the death of Ragnar by his sons).
        For centuries, however, the ravens, associated with death, the degenerative mode of life, have become a symbol of evil. They received a demonic image associated with Satan and all that was wrong. The Ravens began to preach death (E.A. Poe “Kruk”), throwing charms, and the witch in addition to black cat and goat also had a raven.






Dzień dobry!

Główną inspiracją do dzisiejszego wpisu na temat kruków w mitologii nordyckiej były  malowane właśnie modele od HQ Resin i ich zestaw RAVENS BASING KIT

Zestawy HQ Resin cechuje wykonanie z dbałością o najmniejszy szczegół, z najwyższej jakości żywicy. Recenzowany produkt podobnie jak inne arcyciekawe zestawy znajdziecie w sklepie Hexy-Shop.

Ravens Basing Kit składa się z 6 kruków (po 2 z trzech wzorów). Zestaw pasuję doskonale do figurek w skali 28-33mm w klimacie od wczesnego średniowiecza, ery wikingów, poprzez Dziki Zachód, na drugiej wojnie światowej kończąc. Twórcy w klimatach fantasy czy steampunk także będą zachwyceni.
Recenzowane Kruki urozmaicą i wzbogacą każdą dioramę, element terenu czy figurkę.
Poniżej zapraszam również do zdjęć surowego i gotowego zestawu

Warto pamiętać, że przed malowaniem bardzo pomocne będzie umycie zestawu w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów. Bądźcie przy tym bardzo ostrożni, ponieważ elementy są małe i mogą ulec złamaniu.


O krukach w świecie nordyckim.

       W tradycji wierzeń nordyckich kruki należą do najważniejszych i najświętszych zwierząt. Ich władcą jest wszech-ojciec Odyn. Praktycznie zawsze widząc obraz najwyższego z Nordów widzimy towarzyszące mu dwa kruki- Hugina (myśl, myślący) oraz Munina (pamięć, pamiętającego).
Ich główną misją było przynoszenie Odynowi wieści ze wszystkich podległych światów. Często występowały też w roli posłańców słów Odyna. Czytaliście Hobbita? Królowie Erebornu także mieli na swoich usługach majestatyczne kruki, które przenosiły wiadomości do dalej mieszkających pobratymców.

         Wszech-ojciec w staroislandzkim nazywany jest także Hrafnagudkr (Bóg Kruków) czy Hrafnass (As Kruków) co tylko podkreśla jego nierozerwalną więź z tymi ptakami. Co ciekawe, kruki były także ważnym elementem życia wikingów. Były ściśle związane z bitwą i wojną, być może dlatego że często krążyły nad polem bitwy w oczekiwaniu na ciała poległych (a może sam Odyn błogosławił w ten sposób wojowników?).
       Niemniej jednak, ptak ten stał się głównym symbolem Skandynawów – jego wizerunki malowali na tarczach i sztandarach (hrafnmerki– kruczy znak). Jego najczęściej widzieli przed śmiercią, co mogło utwierdzać ich w przekonaniu, że zaraz zostaną zabrani pod wrota Walhalli.

       W serialu Wikingowie, emitowanego na kanale HISTORY w różnych momentach pojawiają się te mityczne ptaki, bezpośrednio kojarzące się z Odynem (np. przyjęcie wiadomość o śmierci Ragnara przez jego synów).
       Przez wieki jednak, kruki, kojarzone ze śmiercią, padlinożerczym trybem życia, stały się symbolem zła. Otrzymały demoniczny wizerunek, związany z Szatanem i wszystkim co złe. Kruki zaczęły zwiastować śmierć (E.A. Poe “Kruk”), rzucać uroki, a czarownica oprócz czarnego kota i kozła miała także kruka.

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] From the cold North! / Z mroźnej Północy! (V&V Miniatures Vikings #1)

Posted on September 7th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Hello everyone, very warmly!

I was lucky to have one of the “Vikings 6” sets for review in collaboration with V&V Miniatures.
V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
The 40mm and 28mm Vikings (Viking, Norman and Anglo-Saxons) are present in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Below I presented the “inboxing” of the set in the raw state and the final effect from under my brush.
Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.

http://vminiatures.com/

https://web.facebook.com/VV-Miniatures-512180902256975/

“Warriors do not show heart … unless someone opens it with an ax” – Floki

The two housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlar, húskarl, Old English: huscarl, huscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

Miałem to szczęście, że w ramach współpracy z V&V Miniatures otrzymałem do zrecenzowania jeden z zestawów  o nazwie “Vikings 6”.
Zestawy od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, doskonałych żywicy modeli.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Poniżej zaprezentowałem “inboxing” zestawu w stanie surowym oraz efekt końcowy z pod mojego pędzla
Pamiętajcie, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie figurek w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


“Wojownicy nie pokazują zawartości serca… chyba że ktoś otworzy je toporem”- Floki

       Przedstawieni dzisiaj dwaj wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swij odwagi i ochrony skandynawskich władców), dlatego posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich.

       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 
Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 
Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.

V&V miniatures, Gripping Beast, Crusader, Footsore and… GW 😉
Polecajka czytelnicza:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] From the cold North! / Z mroźnej Północy! (V&V Miniatures Vikings #1)

Posted on September 7th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Hello everyone, very warmly!

I was lucky to have one of the “Vikings 6” sets for review in collaboration with V&V Miniatures.
V&V Miniature kits feature the great detail of the finest resin models.
The 40mm and 28mm Vikings (Viking, Norman and Anglo-Saxons) are present in the offer, which will enrich every army, band or team of players and collectors.

Below I presented the “inboxing” of the set in the raw state and the final effect from under my brush.
Remember that before painting it is very helpful to wash the figures in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.

http://vminiatures.com/

https://web.facebook.com/VV-Miniatures-512180902256975/

“Warriors do not show heart … unless someone opens it with an ax” – Floki

The two housecarls present today will play the part of Jarl’s personal defense (historians and sagas have known the courage and protection of the Scandinavian rulers), so they have richly decorated shields and more elaborate costumes – unlike Bondi’s.

       In early medieval Scandinavia, housecarls (Old nordic: húskarlar, húskarl, Old English: huscarl, huscarle or houscarl) were free people who were holding farms.
The original term húskarl, literally means “house man”.
        In Anglo-Saxon England, after the conquest of the Kingdom of Denmark in the eleventh century, this group also appeared. English Housecarl had many roles, both military and administrative.
Harold II at the Battle of Hastings against Wilhelm the Bastard had the protection of the Housecarl’s top-pickers.

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

Miałem to szczęście, że w ramach współpracy z V&V Miniatures otrzymałem do zrecenzowania jeden z zestawów  o nazwie “Vikings 6”.
Zestawy od V&V Miniatures cechuje dbałością o najmniejszy szczegół, doskonałych żywicy modeli.
Obecnie w ofercie producenta znajdują się figurki w skali 40 mm oraz 28 mm (Wikingowie, Normanowie oraz Anglo-Sasi) które wzbogacą każdą armię, bandę czy drużynę graczy i kolekcjonerów.

Poniżej zaprezentowałem “inboxing” zestawu w stanie surowym oraz efekt końcowy z pod mojego pędzla
Pamiętajcie, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie figurek w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


“Wojownicy nie pokazują zawartości serca… chyba że ktoś otworzy je toporem”- Floki

       Przedstawieni dzisiaj dwaj wojownicy housecarls będą pełnili rolę osobistej ochrony Jarla (w historii i sagach znani byli ze swij odwagi i ochrony skandynawskich władców), dlatego posiadają bogato zdobione tarcze i bardziej majętne stroje – w odróżnieniu do przygotowywanych Bondich.

       We wczesnośredniowiecznej Skandynawii, housecarls (staronordyckie: húskarlar, húskarl; staro-angielskie: huscarl, huscarle lub houscarl) byli wolnymi ludźmi, prowadzącymi gospodarstwa. 
Oryginalny termin húskarl, dosłownie oznacza “Człowieka domu”.
       W Anglosaskiej Anglii, po podboju przez Królestwo Danii w XI wieku, także występowała ta grupa.  Angielski Housecarl miał wiele ról, zarówno wojskowych, jak i administracyjnych. 
Harold II w bitwie pod Hastings przeciwko Wilhelmowi Bękartowi posiadał ochronę złożoną z doborowych toporników Housecarlów.

V&V miniatures, Gripping Beast, Crusader, Footsore and… GW 😉
Polecajka czytelnicza:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Torsten Oakhammer (Footsore Miniatures) and … Blood Eagle ritual/ Torsten Dębowy Młot i … rytuał Krwawego Orła

Posted on September 2nd, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Good afternoon!


On DwarfCrypt back to viking times and climates related to the history and culture of these Nordic invaders. Courtesy of Footsore Miniatures I got and painted a limited metal miniature of Torsten OakHammer, which was available on the manufacturer’s website in order by the end of August.

The miniature looks great and holds, as it ceased to be a Viking hero, an epic pose, a long “Danish” ax and a richly decorated helmet. It will be a beautiful variation of the Viking collection and brave jarl in many battlefields. I promise that this is not my last adventure with Footsore Miniatures and I will be bringing you closer to the historical sets.

Other beautiful minis and boxess can you found on the manufacturer’s website:
https://footsoreminiatures.co.uk/
And on the official Facebook profile: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       About the Vikings I wrote a few short articles. Was the topic of female warriors – Shieldmaidens, was the thing about Berserk and Úlfhéðinn (Wolf-skin), and I tolk about the beliefs and role of priests in the Viking society. I also went to the golden Byzantine with blond hair Varangs.
        Today I will take up another topic closely related to the brutal Viking age, with their beliefs and ways of revenge. Revenge, liked and close by Odin.

“The sons of Ragnar commanded Ælla, the king of Northumbria, to be cut in the shape of an eagle, leaving a bloody mark on one of his greatest foes and his father’s murderer…”

       This known, for example, from the Viking TV series broadcasted on HISTORY, the motif is part of the Nordic ritual of revenge. Most often performed on victim by the sons of the murdered Viking. The victim was hammered into the back and bent at the ribs to the lumbar spine until they got out. The bloody “Eagle” was drawn into the lungs.
Everything done in such a way that the victim was conscious and lived in the longest possible time of this peculiar ceremony.

      According to the knowledge contained in books written by monks and Scandinavian and Icelandic sags, at least a few documented unfortunates were eviscerated in the above manner.
Apart from King Ælla, a similar fate was encountered by King Edmund – the later saint in Christianity.
      This unfortunate by an Anglo-Saxon monk, fell into the hands of Vikings and was killed in 869, trying to get out of these adventurers with Christian hospitality – without arms, open arms and heart…
The invaders under Hinguara ruled the ruler, beat him with sticks and mocked him and his religion.
“Our God (Thor) has a hammer, and your God death on the cross in torments.”
The future saint did not renounce his faith in Christ and was finally executed. Monk Abbo of Fleury circa 980 confirms this fact and writes about the “torture of the eagle”.

       The sacrifice of “Bloody Eagle” was not only the bestial and inhuman torture, but also a religious ritual. Already the descendants of the Vikings – the ancient Germans made bloody sacrifices from the prisoners in order to reconcile themselves to the gods and to deter the evil spirits and demons (the massacre of prisoners after the Roman defeat in the Teutoburg Forest).
The all-father Odin, who according to Nordic Mythology offered himself and nailed the spear to the tree of life- Yggdrasill’s, liked and appreciated such bloody acts. They were therefore part of Viking life and belief. And that the prize was the entrance through the Walhalla Gate, there was and there was no fear of sacrificing one’s own life.

      Such a bloody sacrifice for Odin is mentioned by the invaluable historian, poet and ruler from the turn of the twelfth and thirteenth century, Snorrri Sturlusson, as well as by the authors of the sag.
They repeatedly described the situation in which the gods (or Odin himself) demanded sacrifices from a human (eg king) to impede the plague or the failure of the fruit.
Also in the beginning of the Viking TV series (the first season), we see a touching scene when Leif, Ragnar’s companion, offers himself to propitiate the gods.

       Historical practice such as “Bloody Eagle” is, however, debatable. Some scholars believe that it is evidence of the atrocities committed by Vikings who are hostile to Christianity. Others think that this is a fiction, invented for literary purposes, or it is the result of an erroneous translation of chronicles and sagas.

Stora Hammars I  stone is divided into six panels with scenes of mythological, religious and fight scenes with armed warriors. It is also possible to see the scene of the “Bloody Eagle” / 
Kamień Stora Hammars I podzielony jest na sześć paneli ze scenami mitologicznymi, religijnymi czy też scenami walki z uzbrojonymi wojownikami. Widać na nim także najprawdopodobniej scenę “Krwawego Orła”  
Blood Eagle / Krwawy Orzeł
King Ælla still does not know what awaits him … / Król Elli jeszcze nie wie co go czeka…
Leif ready to sacrifice himself / Leif gotowy na poświęcenie samego siebie

Dzień dobry!


Na DwarfCrypt powrót do czasów wikingów i klimatów związanych z historią i kulturą tych nordyckich najeźdźców. Dzięki uprzejmości Footsore Miniatures dostałem i pomalowałem limitowany metalowy model Torstena Dębowego Młota, który był dostępny na stronie producenta w zamówieniu do końca sierpnia.

Figurka wygląda bardzo okazale i posiada, jak przystało na wikińskiego bohatera, epicką pozę, długi “duński” topór i bogato zdobiony hełm. Będzie on pięknym urozmaiceniem kolekcji wikingów oraz odważnym jarlem na wielu polach bitew. Obiecuję, że nie jest to moja ostatnia przygoda z Footsore Miniatures i stopniowo będę przybliżał wam kolejne historyczne zestawy.

Inne piękne wzory modeli i boxy figurek znajdziecie na stronie producenta:
https://footsoreminiatures.co.uk/
oraz na oficjalnym profilu na Facebooku: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       Na temat wikingów napisałem już kilka krótkich artykułów. Był temat kobiet wojowniczek – Shieldmaidens, była rzecz o Berserkach i Úlfhéðinn (Wilczo-skórych), czy przybliżyłem nieco temat wierzeń i roli kapłanów w społeczeństwie wikingów. Zawędrowałem także do ociekającego złotem Bizancjum wraz z blond włosami Waregami.
       Dziś podejmę kolejny temat, ściśle związany z brutalną epoką wikingów, z ich wierzeniami i sposobem na zemstę. Zemstę, która podoba się i jest bliska Odynowi.


“Synowie Ragnara rozkazali, aby plecy Elli, króla Northumbrii, zostały pocięte w kształt orła. Wycieli to krwawe piętno na jednym ze swoich największych wrogów i zabójcy swojego ojca…”


       Ten znany, np. z serialu Wikingowie nadawanego na kanale HISTORY, motyw jest częścią nordyckiego rytuału zemsty. Najczęściej wykonywali go na swojej ofierze synowie zamordowanego wikinga. Ofierze wbijano miecz w plecy i odginano ostrzem żebra, do odcinka lędźwiowego, do momentu wydostania ich na zewnątrz. Z tak przygotowanego “Krwawego Orła” wciągano płuca.
Wszystko robioną w taki sposób, aby ofiara była przytomna i żyła w możliwie najdłuższym czasie tej osobliwej ceremonii.

       Zgodnie z wiedzą zawartą w księgach spisywanych przez mnichów oraz skandynawskich i islandzkich sag, przynajmniej kilku udokumentowanych pechowców zostało wypatroszonych w przedstawiony powyżej sposób.
Oprócz króla Elli, podobny los spotkał króla Edmunda – późniejszego świętego w chrześcijaństwie.
Ten nieszczęśnik wg. anglosaskiego mnicha, wpadł w ręce wikingów i zginął w 869 roku, podczas próby wyjścia do tych awanturników z chrześcijańską gościnnością – bez broni, z otwartymi rękoma i sercem…
Najeźdźcy pod wodzą Hinguara związali władcę, bili go długo kijami i szydzili z niego i jego religii. 
” Nasz Bóg (Thor) ma młot, a twój zginął na krzyżu w męczarniach”.
Przyszły święty nie wyrzekł się jednak wiary w Chrystusa i został w końcu stracony. Mnich Abbo z Fleury ok. 980 r. potwierdza ten fakt i piszę o “torturze orła”.

      Ofiara “Krwawego Orła” nie była tylko bestialską i nieludzką torturą, ale również rytuałem religijnym. Już przodkowie wikingów – starożytni Germanie składali krwawe ofiary z jeńców w celu zjednania sobie Bogów i odstraszenie złych duchów i Demonów (masakra jeńców po przegranej przez Rzymian bitwie w lesie Teutoburskim).
Sam wszech-ojciec Odyn, który według Mitologii Nordyckiej sam siebie ofiarował i przybił włócznią do drzewa życia Yggdrasill, lubił i doceniał takie krwawe akty. Były zatem częścią życia i wierzeń wikingów. A że nagrodą było wejście przez bramy Walhalli, to i nie było strachu przed poświęceniem własnego życia.

       O takich krwawych ofiarach dla Odyna wspomina nieoceniony historyk, poeta i władca z przełomu XII I XIII wieku Snorrri Sturlusson, jak i również autorzy sag.
Niejednokrotnie opisywali oni sytuację, w której to bogowie (lub sam Odyn) ustami wieszczki żądali ofiary z człowieka (np. króla) na przegnanie plagi lub klęski urodzaju.
Również we wspomnianym na początku serialu Wikingowie (pierwszy sezon) widzimy wzruszającą scenę, kiedy towarzysz Ragnara, Leif ofiarowuję sam siebie na przebłaganie bogom.

      Historyczność praktyki takiej jak “Krwawy Orzeł” jest jednak dyskusyjna. Część badaczy uważa, że jest ona dowodem na okrucieństwo, jakiego dopuszczali się wikingowie- wrogo nastawieni do chrześcijaństwa. Inni sądzą, że jest to fikcja, wymyślona na potrzeby literackie, bądź jest ona wynikiem błędnego tłumaczenia kronik i sag. 

Comparison with V&V Miniatures, Footsore, Gripping Beast, Artizan Designs, Crusader

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Torsten Oakhammer (Footsore Miniatures) and … Blood Eagle ritual/ Torsten Dębowy Młot i … rytuał Krwawego Orła

Posted on September 2nd, 2017 under , , , , , , , , . Posted by





Good afternoon!


On DwarfCrypt back to viking times and climates related to the history and culture of these Nordic invaders. Courtesy of Footsore Miniatures I got and painted a limited metal miniature of Torsten OakHammer, which was available on the manufacturer’s website in order by the end of August.

The miniature looks great and holds, as it ceased to be a Viking hero, an epic pose, a long “Danish” ax and a richly decorated helmet. It will be a beautiful variation of the Viking collection and brave jarl in many battlefields. I promise that this is not my last adventure with Footsore Miniatures and I will be bringing you closer to the historical sets.

Other beautiful minis and boxess can you found on the manufacturer’s website:
https://footsoreminiatures.co.uk/
And on the official Facebook profile: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       About the Vikings I wrote a few short articles. Was the topic of female warriors – Shieldmaidens, was the thing about Berserk and Úlfhéðinn (Wolf-skin), and I tolk about the beliefs and role of priests in the Viking society. I also went to the golden Byzantine with blond hair Varangs.
        Today I will take up another topic closely related to the brutal Viking age, with their beliefs and ways of revenge. Revenge, liked and close by Odin.

“The sons of Ragnar commanded Ælla, the king of Northumbria, to be cut in the shape of an eagle, leaving a bloody mark on one of his greatest foes and his father’s murderer…”

       This known, for example, from the Viking TV series broadcasted on HISTORY, the motif is part of the Nordic ritual of revenge. Most often performed on victim by the sons of the murdered Viking. The victim was hammered into the back and bent at the ribs to the lumbar spine until they got out. The bloody “Eagle” was drawn into the lungs.
Everything done in such a way that the victim was conscious and lived in the longest possible time of this peculiar ceremony.

      According to the knowledge contained in books written by monks and Scandinavian and Icelandic sags, at least a few documented unfortunates were eviscerated in the above manner.
Apart from King Ælla, a similar fate was encountered by King Edmund – the later saint in Christianity.
      This unfortunate by an Anglo-Saxon monk, fell into the hands of Vikings and was killed in 869, trying to get out of these adventurers with Christian hospitality – without arms, open arms and heart…
The invaders under Hinguara ruled the ruler, beat him with sticks and mocked him and his religion.
“Our God (Thor) has a hammer, and your God death on the cross in torments.”
The future saint did not renounce his faith in Christ and was finally executed. Monk Abbo of Fleury circa 980 confirms this fact and writes about the “torture of the eagle”.

       The sacrifice of “Bloody Eagle” was not only the bestial and inhuman torture, but also a religious ritual. Already the descendants of the Vikings – the ancient Germans made bloody sacrifices from the prisoners in order to reconcile themselves to the gods and to deter the evil spirits and demons (the massacre of prisoners after the Roman defeat in the Teutoburg Forest).
The all-father Odin, who according to Nordic Mythology offered himself and nailed the spear to the tree of life- Yggdrasill’s, liked and appreciated such bloody acts. They were therefore part of Viking life and belief. And that the prize was the entrance through the Walhalla Gate, there was and there was no fear of sacrificing one’s own life.

      Such a bloody sacrifice for Odin is mentioned by the invaluable historian, poet and ruler from the turn of the twelfth and thirteenth century, Snorrri Sturlusson, as well as by the authors of the sag.
They repeatedly described the situation in which the gods (or Odin himself) demanded sacrifices from a human (eg king) to impede the plague or the failure of the fruit.
Also in the beginning of the Viking TV series (the first season), we see a touching scene when Leif, Ragnar’s companion, offers himself to propitiate the gods.

       Historical practice such as “Bloody Eagle” is, however, debatable. Some scholars believe that it is evidence of the atrocities committed by Vikings who are hostile to Christianity. Others think that this is a fiction, invented for literary purposes, or it is the result of an erroneous translation of chronicles and sagas.

Stora Hammars I  stone is divided into six panels with scenes of mythological, religious and fight scenes with armed warriors. It is also possible to see the scene of the “Bloody Eagle” / 
Kamień Stora Hammars I podzielony jest na sześć paneli ze scenami mitologicznymi, religijnymi czy też scenami walki z uzbrojonymi wojownikami. Widać na nim także najprawdopodobniej scenę “Krwawego Orła”  
Blood Eagle / Krwawy Orzeł
King Ælla still does not know what awaits him … / Król Elli jeszcze nie wie co go czeka…
Leif ready to sacrifice himself / Leif gotowy na poświęcenie samego siebie

Dzień dobry!


Na DwarfCrypt powrót do czasów wikingów i klimatów związanych z historią i kulturą tych nordyckich najeźdźców. Dzięki uprzejmości Footsore Miniatures dostałem i pomalowałem limitowany metalowy model Torstena Dębowego Młota, który był dostępny na stronie producenta w zamówieniu do końca sierpnia.

Figurka wygląda bardzo okazale i posiada, jak przystało na wikińskiego bohatera, epicką pozę, długi “duński” topór i bogato zdobiony hełm. Będzie on pięknym urozmaiceniem kolekcji wikingów oraz odważnym jarlem na wielu polach bitew. Obiecuję, że nie jest to moja ostatnia przygoda z Footsore Miniatures i stopniowo będę przybliżał wam kolejne historyczne zestawy.

Inne piękne wzory modeli i boxy figurek znajdziecie na stronie producenta:
https://footsoreminiatures.co.uk/
oraz na oficjalnym profilu na Facebooku: https://web.facebook.com/FootsoreMiniatures/


       Na temat wikingów napisałem już kilka krótkich artykułów. Był temat kobiet wojowniczek – Shieldmaidens, była rzecz o Berserkach i Úlfhéðinn (Wilczo-skórych), czy przybliżyłem nieco temat wierzeń i roli kapłanów w społeczeństwie wikingów. Zawędrowałem także do ociekającego złotem Bizancjum wraz z blond włosami Waregami.
       Dziś podejmę kolejny temat, ściśle związany z brutalną epoką wikingów, z ich wierzeniami i sposobem na zemstę. Zemstę, która podoba się i jest bliska Odynowi.


“Synowie Ragnara rozkazali, aby plecy Elli, króla Northumbrii, zostały pocięte w kształt orła. Wycieli to krwawe piętno na jednym ze swoich największych wrogów i zabójcy swojego ojca…”


       Ten znany, np. z serialu Wikingowie nadawanego na kanale HISTORY, motyw jest częścią nordyckiego rytuału zemsty. Najczęściej wykonywali go na swojej ofierze synowie zamordowanego wikinga. Ofierze wbijano miecz w plecy i odginano ostrzem żebra, do odcinka lędźwiowego, do momentu wydostania ich na zewnątrz. Z tak przygotowanego “Krwawego Orła” wciągano płuca.
Wszystko robioną w taki sposób, aby ofiara była przytomna i żyła w możliwie najdłuższym czasie tej osobliwej ceremonii.

       Zgodnie z wiedzą zawartą w księgach spisywanych przez mnichów oraz skandynawskich i islandzkich sag, przynajmniej kilku udokumentowanych pechowców zostało wypatroszonych w przedstawiony powyżej sposób.
Oprócz króla Elli, podobny los spotkał króla Edmunda – późniejszego świętego w chrześcijaństwie.
Ten nieszczęśnik wg. anglosaskiego mnicha, wpadł w ręce wikingów i zginął w 869 roku, podczas próby wyjścia do tych awanturników z chrześcijańską gościnnością – bez broni, z otwartymi rękoma i sercem…
Najeźdźcy pod wodzą Hinguara związali władcę, bili go długo kijami i szydzili z niego i jego religii. 
” Nasz Bóg (Thor) ma młot, a twój zginął na krzyżu w męczarniach”.
Przyszły święty nie wyrzekł się jednak wiary w Chrystusa i został w końcu stracony. Mnich Abbo z Fleury ok. 980 r. potwierdza ten fakt i piszę o “torturze orła”.

      Ofiara “Krwawego Orła” nie była tylko bestialską i nieludzką torturą, ale również rytuałem religijnym. Już przodkowie wikingów – starożytni Germanie składali krwawe ofiary z jeńców w celu zjednania sobie Bogów i odstraszenie złych duchów i Demonów (masakra jeńców po przegranej przez Rzymian bitwie w lesie Teutoburskim).
Sam wszech-ojciec Odyn, który według Mitologii Nordyckiej sam siebie ofiarował i przybił włócznią do drzewa życia Yggdrasill, lubił i doceniał takie krwawe akty. Były zatem częścią życia i wierzeń wikingów. A że nagrodą było wejście przez bramy Walhalli, to i nie było strachu przed poświęceniem własnego życia.

       O takich krwawych ofiarach dla Odyna wspomina nieoceniony historyk, poeta i władca z przełomu XII I XIII wieku Snorrri Sturlusson, jak i również autorzy sag.
Niejednokrotnie opisywali oni sytuację, w której to bogowie (lub sam Odyn) ustami wieszczki żądali ofiary z człowieka (np. króla) na przegnanie plagi lub klęski urodzaju.
Również we wspomnianym na początku serialu Wikingowie (pierwszy sezon) widzimy wzruszającą scenę, kiedy towarzysz Ragnara, Leif ofiarowuję sam siebie na przebłaganie bogom.

      Historyczność praktyki takiej jak “Krwawy Orzeł” jest jednak dyskusyjna. Część badaczy uważa, że jest ona dowodem na okrucieństwo, jakiego dopuszczali się wikingowie- wrogo nastawieni do chrześcijaństwa. Inni sądzą, że jest to fikcja, wymyślona na potrzeby literackie, bądź jest ona wynikiem błędnego tłumaczenia kronik i sag. 

Comparison with V&V Miniatures, Footsore, Gripping Beast, Artizan Designs, Crusader

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Pict/Dark Age Swordsmen #1 / Piktyjscy miecznicy #1 (Tanatus Miniatures)

Posted on August 29th, 2017 under , , , , , , , . Posted by



Good morning!


Courtesy of North Star Military Figures I started another small project called dark ages Picts and Scots. The first three models described today are from Tanatus Miniatures. In their offer you will find a few more Picts and Saxons units from the period of many of their wars in Britain, between the fall of the Roman Empire and the conquest of Normandy by William the Conqueror.

The element that I will be enriching my Pictorial warriors will be the newly purchased Paint Forge flowers called “Dark Blue Flowers”. I think they are pretty nicely on the stands. I invite you to a brief  of historical figure and photos.


           Heroes of today’s entry, the Picts from Latin picti – “painted”, called by the ancient Romans because of the body covered with tattoos.
The Pictish tribes inhabited the lands of present Scotland (north of the Forth and Clyde rivers) between the arrival of the Romans and northern Britain (around 100 AD) and the mid-ninth century. During the Roman reign, two important Picnic tribes were the Verturiones and the Caledonians, who lived on the upper Forth and the Earn.

          All written communications by the Picts themselves have disappeared. The remaining single chronicle, rather a list of picnic kings. However, there are Roman, Irish and Anglo-Saxon materials that give us some, though small, insights into the history of the Picts.

In 197 n.e. Kasion Dion wrote about Picts:


They lived in huts, walked naked and bored, had a democratic system of government, and liked robbery, hunger, chill and all kinds of discomfort. The forests were able to survive, eating bark and roots “


         The traditional name found in Scotland is Pechs, and now it is speculated that perhaps the name “Pict” is a distortion of some other word, perhaps the name of the tribe. The Picts themselves called Cruthini. Picts were described as low, bearded men with a shapely body.


          In the early Middle Ages, in the period that I am figuratively interested in, the Picts formed a state based on the matrilineal principle of the inheritance of power. In the V-VI century they were christianized, primarily by St. Columban. They lived north of the Antoninus Wall, and in 843 they merged with the Scots under Kenneth I to form the kingdom of Alby. After the death of Constantine II in 943 the Scottish rulers no longer accepted the title of King of Picts.






Dzień dobry!


Dzięki uprzejmości North Star Military Figures zacząłem kolejny mały projekt o nazwie wczesnośredniowieczni Piktowie i Szkoci. Opisywana dziś pierwsza trójka modeli pochodzi od Tanatus Miniatures. W ich ofercie znajdziecie jeszcze kilka jednostek Piktów oraz Sasów z okresu wielu ich wojen z Brytanii, pomiędzy upadkiem Cesarstwa Rzymskiego a podbojem Normandii przez Wilhelma Zdobywcę.

Elementem, którym będę wzbogacał moich Piktyjskich wojowników będą nowo zakupione kwiatki od Paint Forge o nazwie “Dark Blue Flowers”. Myślę, że całkiem ładnie prezentują się na podstawkach. Zapraszam do krótkiego rysu historycznego i zdjęć.


              Bohaterowie dzisiejszego wpisu, czyli Piktowie z łaciny picti – “pomalowani”, nazwani byli tak przez starożytnych Rzymian ze względu na ciała pokryte tatuażami .
Plemiona Piktów zamieszkiwały ziemie obecnej Szkocji (na północ od rzek Forth i Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku. W okresie panowania rzymskiego dwoma ważnymi plemionami piktyjskimi byli Werturionowie (Verturiones), którzy mieszkali nad górnym Forth i rzeką Earn, oraz Kaledończycy. 

              Wszelkie pisemne przekazy autorstwa samych Piktów zaginęły. Pozostała pojedyncza kronika, a raczej lista królów piktyjskich. Istnieją jednak materiały rzymskie, irlandzkie i anglosaskie, które dają nam pewne, choć niewielkie, wyobrażenie na temat historii Piktów.

W 197 roku n.e. Kasjusz Dion napisał o Piktach:


“Mieszkali w chatach, chodzili nadzy i bosi. Mieli demokratyczny system rządów i bardzo lubili rozboje. Znosili głód, chłód i wszelkiego rodzaju niewygody. W razie niebezpieczeństwa wycofywali się na bagna, gdzie przez wiele dni przebywali zanurzeni w wodzie z głowami ponad powierzchnią, a w lesie potrafili przeżyć, żywiąc się korą i korzonkami”


         Tradycyjną nazwą spotykaną w Szkocji jest Pechs i obecnie wysuwa się przypuszczenie, że być może nazwa “Pikt” jest zniekształceniem jakiegoś innego słowa, być może nazwy plemienia. Piktowie sami siebie nazywali Cruthini. Z wyglądu Piktowie opisywani byli jako niscy, brodaci mężczyźni o krępej budowie ciała.

         We wczesnym średniowieczu, czyli w okresie, który mnie figurkowo obecnie interesuje,  Piktowie utworzyli państwo oparte na matrylinearnej zasadzie dziedziczenia władzy. W V-VI wieku zostali schrystianizowani, przede wszystkim za sprawą świętego Kolumbana. Zamieszkiwali obszar na północ od Muru Antoninusa, a w 843 roku połączyli się ze Szkotami pod wodzą Kennetha I, tworząc królestwo Alby. Po śmierci Konstantyna II w 943 władcy szkoccy nie przyjmowali już tytułu króla Piktów.

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Pict/Dark Age Swordsmen #1 / Piktyjscy miecznicy #1 (Tanatus Miniatures)

Posted on August 29th, 2017 under , , , , , , , . Posted by



Good morning!


Courtesy of North Star Military Figures I started another small project called dark ages Picts and Scots. The first three models described today are from Tanatus Miniatures. In their offer you will find a few more Picts and Saxons units from the period of many of their wars in Britain, between the fall of the Roman Empire and the conquest of Normandy by William the Conqueror.

The element that I will be enriching my Pictorial warriors will be the newly purchased Paint Forge flowers called “Dark Blue Flowers”. I think they are pretty nicely on the stands. I invite you to a brief  of historical figure and photos.


           Heroes of today’s entry, the Picts from Latin picti – “painted”, called by the ancient Romans because of the body covered with tattoos.
The Pictish tribes inhabited the lands of present Scotland (north of the Forth and Clyde rivers) between the arrival of the Romans and northern Britain (around 100 AD) and the mid-ninth century. During the Roman reign, two important Picnic tribes were the Verturiones and the Caledonians, who lived on the upper Forth and the Earn.

          All written communications by the Picts themselves have disappeared. The remaining single chronicle, rather a list of picnic kings. However, there are Roman, Irish and Anglo-Saxon materials that give us some, though small, insights into the history of the Picts.

In 197 n.e. Kasion Dion wrote about Picts:


They lived in huts, walked naked and bored, had a democratic system of government, and liked robbery, hunger, chill and all kinds of discomfort. The forests were able to survive, eating bark and roots “


         The traditional name found in Scotland is Pechs, and now it is speculated that perhaps the name “Pict” is a distortion of some other word, perhaps the name of the tribe. The Picts themselves called Cruthini. Picts were described as low, bearded men with a shapely body.


          In the early Middle Ages, in the period that I am figuratively interested in, the Picts formed a state based on the matrilineal principle of the inheritance of power. In the V-VI century they were christianized, primarily by St. Columban. They lived north of the Antoninus Wall, and in 843 they merged with the Scots under Kenneth I to form the kingdom of Alby. After the death of Constantine II in 943 the Scottish rulers no longer accepted the title of King of Picts.






Dzień dobry!


Dzięki uprzejmości North Star Military Figures zacząłem kolejny mały projekt o nazwie wczesnośredniowieczni Piktowie i Szkoci. Opisywana dziś pierwsza trójka modeli pochodzi od Tanatus Miniatures. W ich ofercie znajdziecie jeszcze kilka jednostek Piktów oraz Sasów z okresu wielu ich wojen z Brytanii, pomiędzy upadkiem Cesarstwa Rzymskiego a podbojem Normandii przez Wilhelma Zdobywcę.

Elementem, którym będę wzbogacał moich Piktyjskich wojowników będą nowo zakupione kwiatki od Paint Forge o nazwie “Dark Blue Flowers”. Myślę, że całkiem ładnie prezentują się na podstawkach. Zapraszam do krótkiego rysu historycznego i zdjęć.


              Bohaterowie dzisiejszego wpisu, czyli Piktowie z łaciny picti – “pomalowani”, nazwani byli tak przez starożytnych Rzymian ze względu na ciała pokryte tatuażami .
Plemiona Piktów zamieszkiwały ziemie obecnej Szkocji (na północ od rzek Forth i Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku. W okresie panowania rzymskiego dwoma ważnymi plemionami piktyjskimi byli Werturionowie (Verturiones), którzy mieszkali nad górnym Forth i rzeką Earn, oraz Kaledończycy. 

              Wszelkie pisemne przekazy autorstwa samych Piktów zaginęły. Pozostała pojedyncza kronika, a raczej lista królów piktyjskich. Istnieją jednak materiały rzymskie, irlandzkie i anglosaskie, które dają nam pewne, choć niewielkie, wyobrażenie na temat historii Piktów.

W 197 roku n.e. Kasjusz Dion napisał o Piktach:


“Mieszkali w chatach, chodzili nadzy i bosi. Mieli demokratyczny system rządów i bardzo lubili rozboje. Znosili głód, chłód i wszelkiego rodzaju niewygody. W razie niebezpieczeństwa wycofywali się na bagna, gdzie przez wiele dni przebywali zanurzeni w wodzie z głowami ponad powierzchnią, a w lesie potrafili przeżyć, żywiąc się korą i korzonkami”


         Tradycyjną nazwą spotykaną w Szkocji jest Pechs i obecnie wysuwa się przypuszczenie, że być może nazwa “Pikt” jest zniekształceniem jakiegoś innego słowa, być może nazwy plemienia. Piktowie sami siebie nazywali Cruthini. Z wyglądu Piktowie opisywani byli jako niscy, brodaci mężczyźni o krępej budowie ciała.

         We wczesnym średniowieczu, czyli w okresie, który mnie figurkowo obecnie interesuje,  Piktowie utworzyli państwo oparte na matrylinearnej zasadzie dziedziczenia władzy. W V-VI wieku zostali schrystianizowani, przede wszystkim za sprawą świętego Kolumbana. Zamieszkiwali obszar na północ od Muru Antoninusa, a w 843 roku połączyli się ze Szkotami pod wodzą Kennetha I, tworząc królestwo Alby. Po śmierci Konstantyna II w 943 władcy szkoccy nie przyjmowali już tytułu króla Piktów.

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Crusade from the other side / Krucjaty okiem drugiej strony (Gripping Beast Islamic Priest)

Posted on August 22nd, 2017 under , , , , , , , , , , , . Posted by




“If God will bless us to expel our enemies from Jerusalem, victory will be ours! What kind of prayers will we give him if he decides to support us?”



Hello everyone!

I am inviting today for a trip to the Middle East from times before and during the crusade. This time we will look at Cruseders opponents. For this occasion I also prepared a model of Islamic priest from Gripping Beast (thanks guys!)
Below traditionally some pictures, also comparable with other models of the Crusade periods.

But first, a little history.
Arabs were known in the original sense as “nomads”. They are a group of Semitic peoples living from the ancient Arabian Peninsula.

The first mention of the Arabs appears in the Bible already about 1000 r. b.c., and in the chronicles of the Assyrian circa 7th century b.c. – for about 1600 years they lived mostly in the Arabian Peninsula, so that in the 7th century a.c. Begin to expand and mix with the people living in their occupied areas, which have undergone much Arabization. The most common religion among the Arabs is Sunni Islam, but there are also many Shiites (mostly in Iraq, Yemen, Syria and Lebanon) and Christians (mainly in Lebanon, Syria and Egypt).


It is often said that the Arabs are not one nation but a cultural community. This view is due to the fact that most Arabs are descendants of the conquered peoples during the Arab conquests (among them the Aramaic, the Egyptians, the Vandals, the Berbers, the Middle East and the inhabited inhabitants of North Africa).

Soon after Muhammad’s death, Arabs under the rule of the caliphs conquered vast regions – all of North Africa, the Levant, Mesopotamia, Persia, Turkmenistan, parts of Anatolia, Spain, Sicily and Sardinia. They spread their culture, script and language to all these areas. Islam as the religion of the state and the law governed the entire social life, but there were many significant movements trying to shake these rules. They have taken over many elements of foreign cultures – especially Byzantine, Persian and Indian, and local Christian communities. Christian Arabs and Arab-speaking Jews have established their own cultures within Arab culture. At the same time there were antagonisms between agriculture and urban nomadic Arab culture.

The Caliphate’s state (quite early in the 10th century) has fallen into many parts that still divide. At the end of the Middle Ages, Arab culture declined, as a result of Turkish and Mongol invasions and the development of movements seeking closer religious domination over all aspects of life. The Arabs were mostly under Turkish rule for centuries. After liberation, most of the regions inhabited by Arabs have undergone European colonization, especially French and English.

Arab troops can be found in the Moors army in Spain (conquest and reconquest) and as defenders of the Holy Land against the Crusaders (the Crusades).


The Middle Ages were also the period of the greatest flourishing of Arab culture. The Arabs have managed to assimilate, develop and reconcile with Islam the majority of the Hellenistic culture’s dominance in the areas conquered by them. At the same time they have absorbed many achievements of Indian culture. They have developed a highly developed philosophy and logic and rich literature (often based on Bedouin forms). They also started learning – especially alchemy, mathematics (through Arabs Europeans borrowed Indian so-called Arabic numerals) and medicine. They have inherited the legacy of Plato and Aristotle, which, among other things, has made it back to Western Europe.

The development of painting and sculpture was hampered by religious factors. Islam believes that any attempt at artistic representation of human and animal figures is a form of waning from the work of Allah and leading to idolatry. Sharia texts also consider sinful music, but this ban was never universally respected. Arabic music was strongly influenced by two ancient cultures: Persian and Akkadian. The Arabs are famous for their beautiful architecture, geometric and floral motifs, and the calligraphy of their world.

Through Islamic universalism, Arab culture has strongly influenced the cultures of North Africa, the Middle East, Central Asia and the Caucasus.






“Jeśli Bóg nam pobłogosławi, by wypędzić naszych wrogów z Jerozolimy, zwycięstwo będzie nasze! Jakimi modlitwami mu się odwdzięczymy jeśli zdecyduje się nas wesprzeć?”


Witam wszystkich serdecznie!


Zapraszam dziś na podróż na Bliski Wschód okresu z przed i w trakcje krucjat. Tym razem przyjrzymy się nieco przeciwnikom Krzyżowców. Na tę okazję przygotowałem także model islamskiego kapłana od Gripping Beast (dzięki chłopaki!).
Poniżej tradycyjnie kilka zdjęć, również porównawczych z innymi modelami z okresu Wypraw Krzyżowych.

Ale najpierw trochę historii.
Arabowie znani byli w pierwotnym znaczeniu jako “koczownicy”. Są grupą ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski.
Pierwsze wzmianki o Arabach pojawiają się w Biblii już ok. 1000 r. p.n.e., a w kronikach asyryjskich ok. VII wieku p.n.e. – przez ok. 1600 lat zamieszkiwali głównie rejon Półwyspu Arabskiego, aby w VII wieku n.e. rozpocząć ekspansję i zmieszać się z ludnością mieszkającą na zajętych przez nich terenach, która uległa w znacznej części arabizacji. Najczęstszym wyznaniem wśród Arabów jest islam sunnicki, ale jest również wielu szyitów (głównie w Iraku, Jemenie, Syrii i Libanie) oraz chrześcijan (głównie w Libanie, Syrii i Egipcie).

Często uznaje się Arabów nie za jeden naród, ale za wspólnotę kulturową. Pogląd ten jest spowodowany tym, że większość Arabów jest potomkami ludów podbitych w trakcie arabskich podbojów (m.in. Aramejczyków, Egipcjan, Wandalów, Berberów, zhellenizowanych mieszkańców Bliskiego Wschodu i zromanizowanych mieszkańców północnej Afryki).

Wkrótce po śmierci Mahometa Arabowie pod panowaniem kalifów podbili rozległe regiony – całą Afrykę Północną, Lewant, Mezopotamię, Persję, Turkiestan, część Anatolii, Hiszpanię, Sycylię i Sardynię. Rozpowszechnili swoją kulturę, pismo i język na wszystkie te obszary. Islam jako religia państwa i prawa regulował całe życie społeczne, było jednak wiele znaczących ruchów próbujących zachwiać tymi regułami. Przejęli wiele elementów kultur obcych – szczególnie bizantyjskiej, perskiej i indyjskiej oraz lokalnych wspólnot chrześcijańskich. Chrześcijańscy Arabowie i arabskojęzyczni Żydzi utworzyli własne kultury w obrębie kultury arabskiej. Jednocześnie wystąpiły antagonizmy między rolniczo-miejską a koczowniczą kulturą Arabów.

Państwo kalifów dość szybko (już w X wieku) rozpadło się na wiele wciąż dzielących się części. Pod koniec średniowiecza kultura arabska podupadła, na skutek najazdów tureckich i mongolskich oraz rozwoju ruchów dążących do ściślejszej dominacji religii nad wszystkimi aspektami życia. Arabowie przez wieki znajdowali się w większości pod panowaniem tureckim. Po wyzwoleniu spod niego większość regionów zamieszkanych przez Arabów uległa kolonizacji europejskiej, zwłaszcza francuskiej i angielskiej.

Wojska arabskie możemy znaleźć w armii Maurów w Hiszpanii (podbój i rekonkwista) oraz jako obrońców Ziemi Świętej przed Krzyżowcami (okres wypraw krzyżowych).

Średniowiecze było równie z okresem największego rozkwitu kultury arabskiej. Arabowie zdołali przyswoić sobie, rozwinąć i pogodzić z islamem większość osiągnięć kultury hellenistycznej dominującej na podbijanych przez nich obszarach. Zarazem przyswoili sobie wiele osiągnięć kultury indyjskiej. Stworzyli wysoce rozwiniętą filozofię i logikę oraz bogatą literaturę (często opartą na formach beduińskich). Zaczęli też uprawiać naukę – zwłaszcza alchemię, matematykę (za pośrednictwem Arabów Europejczycy zapożyczyli indyjskie tzw. cyfry arabskie) i medycynę. Przyswoili sobie dziedzictwo Platona i Arystotelesa, które między innymi dzięki nim przedostało się z powrotem do Europy zachodniej.

Rozwój malarstwa i rzeźby został zahamowany przez czynniki religijne. Islam uważa bowiem, iż wszelkie próby artystycznego przedstawiania postaci ludzkich i zwierzęcych stanowią naigrywanie się z dzieła Allaha i prowadzą do bałwochwalstwa. Teksty szariackie uważają także za grzeszną muzykę, zakaz ten nie był jednak nigdy powszechnie przestrzegany. Na muzykę arabską silnie wpłynęły dwie starożytne kultury: perska i akadyjska. Arabowie słyną z pięknej architektury, ozdabianej motywami geometrycznymi i roślinnymi, oraz wszechobecnej w ich świecie kaligrafii.

Za sprawą uniwersalizmu islamu kultura arabska silnie wpłynęła na kultury Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej i Kaukazu.





Coś do poczytania:



Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Crusade from the other side / Krucjaty okiem drugiej strony (Gripping Beast Islamic Priest)

Posted on August 22nd, 2017 under , , , , , , , , , , , . Posted by




“If God will bless us to expel our enemies from Jerusalem, victory will be ours! What kind of prayers will we give him if he decides to support us?”



Hello everyone!

I am inviting today for a trip to the Middle East from times before and during the crusade. This time we will look at Cruseders opponents. For this occasion I also prepared a model of Islamic priest from Gripping Beast (thanks guys!)
Below traditionally some pictures, also comparable with other models of the Crusade periods.

But first, a little history.
Arabs were known in the original sense as “nomads”. They are a group of Semitic peoples living from the ancient Arabian Peninsula.

The first mention of the Arabs appears in the Bible already about 1000 r. b.c., and in the chronicles of the Assyrian circa 7th century b.c. – for about 1600 years they lived mostly in the Arabian Peninsula, so that in the 7th century a.c. Begin to expand and mix with the people living in their occupied areas, which have undergone much Arabization. The most common religion among the Arabs is Sunni Islam, but there are also many Shiites (mostly in Iraq, Yemen, Syria and Lebanon) and Christians (mainly in Lebanon, Syria and Egypt).


It is often said that the Arabs are not one nation but a cultural community. This view is due to the fact that most Arabs are descendants of the conquered peoples during the Arab conquests (among them the Aramaic, the Egyptians, the Vandals, the Berbers, the Middle East and the inhabited inhabitants of North Africa).

Soon after Muhammad’s death, Arabs under the rule of the caliphs conquered vast regions – all of North Africa, the Levant, Mesopotamia, Persia, Turkmenistan, parts of Anatolia, Spain, Sicily and Sardinia. They spread their culture, script and language to all these areas. Islam as the religion of the state and the law governed the entire social life, but there were many significant movements trying to shake these rules. They have taken over many elements of foreign cultures – especially Byzantine, Persian and Indian, and local Christian communities. Christian Arabs and Arab-speaking Jews have established their own cultures within Arab culture. At the same time there were antagonisms between agriculture and urban nomadic Arab culture.

The Caliphate’s state (quite early in the 10th century) has fallen into many parts that still divide. At the end of the Middle Ages, Arab culture declined, as a result of Turkish and Mongol invasions and the development of movements seeking closer religious domination over all aspects of life. The Arabs were mostly under Turkish rule for centuries. After liberation, most of the regions inhabited by Arabs have undergone European colonization, especially French and English.

Arab troops can be found in the Moors army in Spain (conquest and reconquest) and as defenders of the Holy Land against the Crusaders (the Crusades).


The Middle Ages were also the period of the greatest flourishing of Arab culture. The Arabs have managed to assimilate, develop and reconcile with Islam the majority of the Hellenistic culture’s dominance in the areas conquered by them. At the same time they have absorbed many achievements of Indian culture. They have developed a highly developed philosophy and logic and rich literature (often based on Bedouin forms). They also started learning – especially alchemy, mathematics (through Arabs Europeans borrowed Indian so-called Arabic numerals) and medicine. They have inherited the legacy of Plato and Aristotle, which, among other things, has made it back to Western Europe.

The development of painting and sculpture was hampered by religious factors. Islam believes that any attempt at artistic representation of human and animal figures is a form of waning from the work of Allah and leading to idolatry. Sharia texts also consider sinful music, but this ban was never universally respected. Arabic music was strongly influenced by two ancient cultures: Persian and Akkadian. The Arabs are famous for their beautiful architecture, geometric and floral motifs, and the calligraphy of their world.

Through Islamic universalism, Arab culture has strongly influenced the cultures of North Africa, the Middle East, Central Asia and the Caucasus.






“Jeśli Bóg nam pobłogosławi, by wypędzić naszych wrogów z Jerozolimy, zwycięstwo będzie nasze! Jakimi modlitwami mu się odwdzięczymy jeśli zdecyduje się nas wesprzeć?”


Witam wszystkich serdecznie!


Zapraszam dziś na podróż na Bliski Wschód okresu z przed i w trakcje krucjat. Tym razem przyjrzymy się nieco przeciwnikom Krzyżowców. Na tę okazję przygotowałem także model islamskiego kapłana od Gripping Beast (dzięki chłopaki!).
Poniżej tradycyjnie kilka zdjęć, również porównawczych z innymi modelami z okresu Wypraw Krzyżowych.

Ale najpierw trochę historii.
Arabowie znani byli w pierwotnym znaczeniu jako “koczownicy”. Są grupą ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski.
Pierwsze wzmianki o Arabach pojawiają się w Biblii już ok. 1000 r. p.n.e., a w kronikach asyryjskich ok. VII wieku p.n.e. – przez ok. 1600 lat zamieszkiwali głównie rejon Półwyspu Arabskiego, aby w VII wieku n.e. rozpocząć ekspansję i zmieszać się z ludnością mieszkającą na zajętych przez nich terenach, która uległa w znacznej części arabizacji. Najczęstszym wyznaniem wśród Arabów jest islam sunnicki, ale jest również wielu szyitów (głównie w Iraku, Jemenie, Syrii i Libanie) oraz chrześcijan (głównie w Libanie, Syrii i Egipcie).

Często uznaje się Arabów nie za jeden naród, ale za wspólnotę kulturową. Pogląd ten jest spowodowany tym, że większość Arabów jest potomkami ludów podbitych w trakcie arabskich podbojów (m.in. Aramejczyków, Egipcjan, Wandalów, Berberów, zhellenizowanych mieszkańców Bliskiego Wschodu i zromanizowanych mieszkańców północnej Afryki).

Wkrótce po śmierci Mahometa Arabowie pod panowaniem kalifów podbili rozległe regiony – całą Afrykę Północną, Lewant, Mezopotamię, Persję, Turkiestan, część Anatolii, Hiszpanię, Sycylię i Sardynię. Rozpowszechnili swoją kulturę, pismo i język na wszystkie te obszary. Islam jako religia państwa i prawa regulował całe życie społeczne, było jednak wiele znaczących ruchów próbujących zachwiać tymi regułami. Przejęli wiele elementów kultur obcych – szczególnie bizantyjskiej, perskiej i indyjskiej oraz lokalnych wspólnot chrześcijańskich. Chrześcijańscy Arabowie i arabskojęzyczni Żydzi utworzyli własne kultury w obrębie kultury arabskiej. Jednocześnie wystąpiły antagonizmy między rolniczo-miejską a koczowniczą kulturą Arabów.

Państwo kalifów dość szybko (już w X wieku) rozpadło się na wiele wciąż dzielących się części. Pod koniec średniowiecza kultura arabska podupadła, na skutek najazdów tureckich i mongolskich oraz rozwoju ruchów dążących do ściślejszej dominacji religii nad wszystkimi aspektami życia. Arabowie przez wieki znajdowali się w większości pod panowaniem tureckim. Po wyzwoleniu spod niego większość regionów zamieszkanych przez Arabów uległa kolonizacji europejskiej, zwłaszcza francuskiej i angielskiej.

Wojska arabskie możemy znaleźć w armii Maurów w Hiszpanii (podbój i rekonkwista) oraz jako obrońców Ziemi Świętej przed Krzyżowcami (okres wypraw krzyżowych).

Średniowiecze było równie z okresem największego rozkwitu kultury arabskiej. Arabowie zdołali przyswoić sobie, rozwinąć i pogodzić z islamem większość osiągnięć kultury hellenistycznej dominującej na podbijanych przez nich obszarach. Zarazem przyswoili sobie wiele osiągnięć kultury indyjskiej. Stworzyli wysoce rozwiniętą filozofię i logikę oraz bogatą literaturę (często opartą na formach beduińskich). Zaczęli też uprawiać naukę – zwłaszcza alchemię, matematykę (za pośrednictwem Arabów Europejczycy zapożyczyli indyjskie tzw. cyfry arabskie) i medycynę. Przyswoili sobie dziedzictwo Platona i Arystotelesa, które między innymi dzięki nim przedostało się z powrotem do Europy zachodniej.

Rozwój malarstwa i rzeźby został zahamowany przez czynniki religijne. Islam uważa bowiem, iż wszelkie próby artystycznego przedstawiania postaci ludzkich i zwierzęcych stanowią naigrywanie się z dzieła Allaha i prowadzą do bałwochwalstwa. Teksty szariackie uważają także za grzeszną muzykę, zakaz ten nie był jednak nigdy powszechnie przestrzegany. Na muzykę arabską silnie wpłynęły dwie starożytne kultury: perska i akadyjska. Arabowie słyną z pięknej architektury, ozdabianej motywami geometrycznymi i roślinnymi, oraz wszechobecnej w ich świecie kaligrafii.

Za sprawą uniwersalizmu islamu kultura arabska silnie wpłynęła na kultury Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej i Kaukazu.





Coś do poczytania:



Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Scarecrows! / Strachy na Wróble! (HQ Resin Scarecrow Basing Kit in box)

Posted on August 16th, 2017 under , , , , , . Posted by

“Scarecrow
in the evening
Is full of sadness,
because the Fear-
by fear came upon
In a parcel garden”
– Wincenty Faber “Lonely Scare”

Hello friends!


Today on DwarfCrypt invite you to read the review scarecrows set, which you will find on HQ Resin offer.
HQ Resin sets are crafted with care for the smallest detail, with the highest quality resin. The review of the product, like other arcade sets, can be found in the Hexy-Shop
The Scarecrow Basing Kit consists of 2 scarecrows models and 6 pumpkins (1 large, 2 medium and 3 small). The set fits perfectly into the 28-33mm scale miniatures in the climate from the Middle Ages through the 18th century Wilderness in the World War II ends. Do not be ashamed to also use the set for fantasy and steampunk projects.

Scares and pumpkins will diversify and enrich each diorama, terrain element and model bases.
Below I have prepared a pictorial overview of the raw set, hand-painted elements and comparison with various figurines.

It is important to remember that before painting it is very helpful to wash the set in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.


Scarecrows
In the world of horror and legends belong to the top of the minds of fear and terror. 
Being a little boy, I was also afraid of this creature standing in the field, with a waving coat and a black, worn-out hat, which, combined with the unbearable sun, could have the impression of a living moving puppet that would catch you. Thanks to the grandparents!


We have and Scare in the Wizard of Oz. At the beginning of journey, Dorothy’s main hero meets Scarecrow. He has the whole body and head stuffed with straw and dreams of mind. Having found out about the purpose of the girl’s expedition, he joins her in the hope that the mighty Oz will be able to fulfill his greatest desire.

There were a horror versions: Night of the Scarecrow or Scarecrow.


Scarecrow also appeared on DC Comics’ Batman comic book. Its authors were a duo of Batman creators: cartoonist Bob Kane and screenwriter Bill Finger. Fear debuted in the comic World’s Finest Comics vol. 1 # 3 in 1941.
Dr. Jonathan Crane is a former psychologist who became a criminal in Gotham City. He uses a special chemical that causes fear and phobia victims. He is one of the most famous opponents of Batman and his allies.
Scarecrow has also been featured in various adaptations of Batman adventures. In the trilogy of the Dark Knight (directed by Christopher Nolan), the character of Dr. Jonathan Crane is played by Cillian Murphy. In Arkham Asylum, the voice of the scapegoat of Scrooge is played by Dino Andrade.

On the list of the 100 greatest comic bad asses (IGN nternet portal) Scarecroe ranked on 58th.

https://web.facebook.com/hqresin/
https://hexy-shop.com/

“Strach na wróble
wieczorem
stoi pełen smutku,
bo stracha
strach ogarnął
w działkowym ogródku.”
– Wincenty Faber “Samotny strach”


Witam wszystkich serdecznie!


Dziś na DwarfCrypt zapraszam do zapoznania się z recenzją zestawu Strachów na Wróble, które znajdziecie w ofercie HQ Resin.

Zestawy HQ Resin cechuje wykonanie z dbałością o najmniejszy szczegół, z najwyższej jakości żywicy. Recenzowany produkt podobnie jak inne arcyciekawe zestawy znajdziecie w sklepie Hexy-Shop.

Scarecrow Basing Kit składa się z 2 strachów na wróble oraz 6 dyń (1 duża, 2 średnie i 3 małe). Zestaw pasuję doskonale do figurek w skali 28-33mm w klimacie od wczesnego średniowiecza, poprzez XVIII wieczne bezdroża Ameryki, na drugiej wojnie światowej kończąc. Nie wstyd również wykorzystać zestaw do projektów w klimatach fantasy czy steampunk.

Strachy oraz dynie urozmaicą i wzbogacą każdą dioramę, element terenu czy podstawkę pod model.
Poniżej przygotowałem obrazowe omówienie surowego zestawu, własnoręcznie pomalowanych elementów oraz porównanie z różnymi figurkami.


Warto pamiętać, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie zestawu w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Strachy na Wróble…
W świecie horroru i legend należą do ścisłej czołówki istot napawających lękiem i grozą. Co ciekawe, polska nazwa sugeruję, że ów dziwo ma odstraszać wróble, a w rzeczywistości boją się go kruki (crow) i wrony. 
Będąc małym chłopcem również bałem się tej istoty, stojącej na polu, z powiewającym na wietrze płaszczem i czarnym zniszczonym kapeluszu- co w połączeniu z nieznośnym słońcem mogło sprawiać wrażenie żywej poruszającej się kukły, która zaraz cię złapie. Dzięki dziadkowie!

Mamy i stracha w Czarnoksiężniku z krainy Oz. W początkach swej wędrówki główna bohaterka Dorotka spotyka Stracha na Wróble. Strach ma całe ciało i głowę wypchane słomą i marzy o rozumie. Dowiedziawszy się o celu wyprawy dziewczynki, dołącza do niej w nadziei, że potężny Oz będzie mógł spełnić jego największe pragnienie.

Były i wersje rodem z horroru: Strach na wróble (org. Night of the Scarecrow) czy Pole Strachu (org. Scarecrow). 

Strach na Wróble zagościł również na kartach komiksów z udziałem Batmana, wydawanych przez DC Comics. Jego autorami był duet twórców Batmana: rysownik Bob Kane i scenarzysta Bill Finger. Strach zadebiutował w komiksie World’s Finest Comics vol. 1 #3 w 1941 roku.
Doktor Jonathan Crane jest byłym psychologiem, który stał się przestępcą w Gotham City. Używa on specjalnego środka chemicznego wywołującego u ofiary strach i fobie. Należy do grona najbardziej znanych przeciwników Batmana i jego sojuszników.

Strach na Wróble gościł również w różnych adaptacjach przygód Batmana. W trylogii Mrocznego Rycerza (w reżyserii Christophera Nolana), w postać doktora Jonathana Crane’a wcielił się Cillian Murphy. W grze Batman: Arkham Asylum głosu postaci Stracha na Wróble użycza Dino Andrade.


W zestawieniu 100 największych komiksowych złoczyńców portalu internetowego IGN zajął 58. miejsce


Raw state / Stan surowy





Painted set / Pomalowany zestaw

Or maybe the “Sleepy Hollow” climate? / A może klimat “Jeźdźca bez Głowy”?

Iroquois among pumpkins / Irokezi wśród dyń 

Ukrainian village. 1:35 scale / Ukraińska wieś. Skala 1:35

Jeepers Creepers / Smakosz

Jonathan Crane (Scarecrow)

Czarnoksiężnik z Krainy Oz / The Wizard of Oz







Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 

Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Scarecrows! / Strachy na Wróble! (HQ Resin Scarecrow Basing Kit in box)

Posted on August 16th, 2017 under , , , , , . Posted by

“Scarecrow
in the evening
Is full of sadness,
because the Fear-
by fear came upon
In a parcel garden”
– Wincenty Faber “Lonely Scare”

Hello friends!


Today on DwarfCrypt invite you to read the review scarecrows set, which you will find on HQ Resin offer.
HQ Resin sets are crafted with care for the smallest detail, with the highest quality resin. The review of the product, like other arcade sets, can be found in the Hexy-Shop
The Scarecrow Basing Kit consists of 2 scarecrows models and 6 pumpkins (1 large, 2 medium and 3 small). The set fits perfectly into the 28-33mm scale miniatures in the climate from the Middle Ages through the 18th century Wilderness in the World War II ends. Do not be ashamed to also use the set for fantasy and steampunk projects.

Scares and pumpkins will diversify and enrich each diorama, terrain element and model bases.
Below I have prepared a pictorial overview of the raw set, hand-painted elements and comparison with various figurines.

It is important to remember that before painting it is very helpful to wash the set in warm soapy water and to clean the elements from the light residue after the cast. I use modeling scissors and toothbrushes.


Scarecrows
In the world of horror and legends belong to the top of the minds of fear and terror. 
Being a little boy, I was also afraid of this creature standing in the field, with a waving coat and a black, worn-out hat, which, combined with the unbearable sun, could have the impression of a living moving puppet that would catch you. Thanks to the grandparents!


We have and Scare in the Wizard of Oz. At the beginning of journey, Dorothy’s main hero meets Scarecrow. He has the whole body and head stuffed with straw and dreams of mind. Having found out about the purpose of the girl’s expedition, he joins her in the hope that the mighty Oz will be able to fulfill his greatest desire.

There were a horror versions: Night of the Scarecrow or Scarecrow.


Scarecrow also appeared on DC Comics’ Batman comic book. Its authors were a duo of Batman creators: cartoonist Bob Kane and screenwriter Bill Finger. Fear debuted in the comic World’s Finest Comics vol. 1 # 3 in 1941.
Dr. Jonathan Crane is a former psychologist who became a criminal in Gotham City. He uses a special chemical that causes fear and phobia victims. He is one of the most famous opponents of Batman and his allies.
Scarecrow has also been featured in various adaptations of Batman adventures. In the trilogy of the Dark Knight (directed by Christopher Nolan), the character of Dr. Jonathan Crane is played by Cillian Murphy. In Arkham Asylum, the voice of the scapegoat of Scrooge is played by Dino Andrade.

On the list of the 100 greatest comic bad asses (IGN nternet portal) Scarecroe ranked on 58th.

https://web.facebook.com/hqresin/
https://hexy-shop.com/

“Strach na wróble
wieczorem
stoi pełen smutku,
bo stracha
strach ogarnął
w działkowym ogródku.”
– Wincenty Faber “Samotny strach”


Witam wszystkich serdecznie!


Dziś na DwarfCrypt zapraszam do zapoznania się z recenzją zestawu Strachów na Wróble, które znajdziecie w ofercie HQ Resin.

Zestawy HQ Resin cechuje wykonanie z dbałością o najmniejszy szczegół, z najwyższej jakości żywicy. Recenzowany produkt podobnie jak inne arcyciekawe zestawy znajdziecie w sklepie Hexy-Shop.

Scarecrow Basing Kit składa się z 2 strachów na wróble oraz 6 dyń (1 duża, 2 średnie i 3 małe). Zestaw pasuję doskonale do figurek w skali 28-33mm w klimacie od wczesnego średniowiecza, poprzez XVIII wieczne bezdroża Ameryki, na drugiej wojnie światowej kończąc. Nie wstyd również wykorzystać zestaw do projektów w klimatach fantasy czy steampunk.

Strachy oraz dynie urozmaicą i wzbogacą każdą dioramę, element terenu czy podstawkę pod model.
Poniżej przygotowałem obrazowe omówienie surowego zestawu, własnoręcznie pomalowanych elementów oraz porównanie z różnymi figurkami.


Warto pamiętać, że przed pomalowaniem bardzo pomocne będzie umycie zestawu w ciepłej wodzie z mydłem oraz wyczyszczenie elementów z lekkich pozostałości po odlewie. Ja używam nożyka modelarskiego oraz szczoteczki do zębów.


Strachy na Wróble…
W świecie horroru i legend należą do ścisłej czołówki istot napawających lękiem i grozą. Co ciekawe, polska nazwa sugeruję, że ów dziwo ma odstraszać wróble, a w rzeczywistości boją się go kruki (crow) i wrony. 
Będąc małym chłopcem również bałem się tej istoty, stojącej na polu, z powiewającym na wietrze płaszczem i czarnym zniszczonym kapeluszu- co w połączeniu z nieznośnym słońcem mogło sprawiać wrażenie żywej poruszającej się kukły, która zaraz cię złapie. Dzięki dziadkowie!

Mamy i stracha w Czarnoksiężniku z krainy Oz. W początkach swej wędrówki główna bohaterka Dorotka spotyka Stracha na Wróble. Strach ma całe ciało i głowę wypchane słomą i marzy o rozumie. Dowiedziawszy się o celu wyprawy dziewczynki, dołącza do niej w nadziei, że potężny Oz będzie mógł spełnić jego największe pragnienie.

Były i wersje rodem z horroru: Strach na wróble (org. Night of the Scarecrow) czy Pole Strachu (org. Scarecrow). 

Strach na Wróble zagościł również na kartach komiksów z udziałem Batmana, wydawanych przez DC Comics. Jego autorami był duet twórców Batmana: rysownik Bob Kane i scenarzysta Bill Finger. Strach zadebiutował w komiksie World’s Finest Comics vol. 1 #3 w 1941 roku.
Doktor Jonathan Crane jest byłym psychologiem, który stał się przestępcą w Gotham City. Używa on specjalnego środka chemicznego wywołującego u ofiary strach i fobie. Należy do grona najbardziej znanych przeciwników Batmana i jego sojuszników.

Strach na Wróble gościł również w różnych adaptacjach przygód Batmana. W trylogii Mrocznego Rycerza (w reżyserii Christophera Nolana), w postać doktora Jonathana Crane’a wcielił się Cillian Murphy. W grze Batman: Arkham Asylum głosu postaci Stracha na Wróble użycza Dino Andrade.


W zestawieniu 100 największych komiksowych złoczyńców portalu internetowego IGN zajął 58. miejsce


Raw state / Stan surowy





Painted set / Pomalowany zestaw

Or maybe the “Sleepy Hollow” climate? / A może klimat “Jeźdźca bez Głowy”?

Iroquois among pumpkins / Irokezi wśród dyń 

Ukrainian village. 1:35 scale / Ukraińska wieś. Skala 1:35

Jeepers Creepers / Smakosz

Jonathan Crane (Scarecrow)

Czarnoksiężnik z Krainy Oz / The Wizard of Oz







Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 

Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Hatamoto in feudal Japan / Hatamoto w feudalnej Japonii (Ronin Bushi Buntai #2)

Posted on August 12th, 2017 under , , , , , . Posted by

“Like the flowers, we are dying slowly .” Knowing life with every breath, with every cup of tea, with every life we receive “- Bushidō Samurai Codex


In the previous entry devoted to the emerging of new Ronin gam band I brought closer to you, the respectful visitors, the basics of knowledge about the Samurai. Today I go further on the country of the Blossoming Cherry of Feudal era and present another painted hero from the set of North Star Military Miniatures.

        Hatamoto, since I will speak of it today (in Japanese 旗 本) means literally “at the banner” which is often translated as “the standard bearer”.
This higher samurai remained in the direct service of the Tokugawa Shōgun in feudal Japan. Although all three siogunas in Japanese history had official vassals, the two earlier were referred to as gokenin. During the Edo hatamoto period they were a larger group of Tokugawa vassals, and the lower gokenin.
The difference between them was based primarily on income levels. In addition, Hatamoto had the right to have audience with shōguna (this law did not have gokenin).

        Many lords had their Hatamoto. However, when the Tokugawa clan gained a leading position in Japan in 1600, the social group was institutionalized.
Hatamoto ranks also included people from outside the hereditary lands of the Tokugawa home. The remnants of the families of the old defeated provincialists such as Takeda, Hōjō, Imagawa and the families of the feudal units of the gentry were included in the ranks of the social group. Among them were the heirs of masters whose domains were confiscated after long periods of clan wars.

          Some Hatamoto managed to advance to the feudal rank of Daimyō. However, this did not happen often. One example of such a promotion is the case of the Hayashi Kaibuchi family (later known as Jozai han), who started from Hatamoto to become the mentioned Daimyōs and play a significant role in the Boshin War.

            Hatamoto lost their status along with all other samurai in Japan after the abolition of these states in 1871.

“Jak kwiaty powoli wszyscy umieramy. Poznając życie z każdym oddechem. Z każdą czarką herbaty, z każdym życiem, które odbieramy”- z Kodeksu Samurajów Bushidō



W poprzednim wpisie poświęconym powstającej nowej bandzie do gry Ronin przybliżyłem Wam, szacowni odwiedzający, podstawy wiedzy na temat Samurajów. Dziś wędruję dalej po kraju Kwitnącej Wiśni czasów Feudalnych i przedstawiam kolejnego pomalowanego bohatera z zestawu North Star Military Miniatures.
         
           Hatamoto, gdyż o nim będzie mowa ( z jap. 旗本 ) oznacza dosłownie “u sztandaru” co tłumaczone jest często jako “chorąży”.
Ten wyższy rangą samuraj pozostawał w bezpośredniej służbie shōgunów Tokugawa w feudalnej Japonii. Mimo że wszystkie trzy siogunaty w historii Japonii posiadały oficjalnych wasali, w przypadku dwóch wcześniejszych określano ich jako gokenin. W okresie Edo hatamoto byli wyższą grupą wasali rodu Tokugawa, a gokenin niższą.
Różnica między nimi opierała się przede wszystkim na poziomie dochodu. Dodatkowo, Hatamoto mieli prawo audiencji u shōguna (to prawo nie przysługiwało gokenin).

           Wielu Panów posiadało swoich Hatamoto. Gdy jednak klan Tokugawa osiągnął pozycję lidera w Japonii w 1600 roku, omawiana grupa społeczna została zinstytucjonalizowana.
Szeregi Hatamoto obejmowały również osoby z zewnątrz dziedzicznych ziem domu Tokugawa. Resztki rodzin dawnych pokonanych prowincjonalistów, takich jak Takeda, Hōjō czy Imagawa, oraz rodziny oddziałów feudalnych panów zostały włączone w szeregi grupy społecznej. Wśród nich byli także spadkobiercy panów, których domeny zostały skonfiskowane po okresie wieloletnich wojen między klanami.

          Niektórym Hatamoto udawało się awansować do ​​rangi feudalnych Daimyō. To jednak nie zdarzało się często. Jednym z przykładów takiego awansu jest przypadek rodziny Hayashi Kaibuchi (znanej później jako Jozai han), która zaczęła z poziomu Hatamoto, by stać się wspomnianym Daimyōs i odegrać znaczącą rolę w wojnie Boshin.

           Hatamoto stracili swój status wraz ze wszystkimi innymi samurajami w Japonii po zniesieniu tych stanów w 1871 roku.


Klasyk do polecenia:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] Hatamoto in feudal Japan / Hatamoto w feudalnej Japonii (Ronin Bushi Buntai #2)

Posted on August 12th, 2017 under , , , , , . Posted by

“Like the flowers, we are dying slowly .” Knowing life with every breath, with every cup of tea, with every life we receive “- Bushidō Samurai Codex


In the previous entry devoted to the emerging of new Ronin gam band I brought closer to you, the respectful visitors, the basics of knowledge about the Samurai. Today I go further on the country of the Blossoming Cherry of Feudal era and present another painted hero from the set of North Star Military Miniatures.

        Hatamoto, since I will speak of it today (in Japanese 旗 本) means literally “at the banner” which is often translated as “the standard bearer”.
This higher samurai remained in the direct service of the Tokugawa Shōgun in feudal Japan. Although all three siogunas in Japanese history had official vassals, the two earlier were referred to as gokenin. During the Edo hatamoto period they were a larger group of Tokugawa vassals, and the lower gokenin.
The difference between them was based primarily on income levels. In addition, Hatamoto had the right to have audience with shōguna (this law did not have gokenin).

        Many lords had their Hatamoto. However, when the Tokugawa clan gained a leading position in Japan in 1600, the social group was institutionalized.
Hatamoto ranks also included people from outside the hereditary lands of the Tokugawa home. The remnants of the families of the old defeated provincialists such as Takeda, Hōjō, Imagawa and the families of the feudal units of the gentry were included in the ranks of the social group. Among them were the heirs of masters whose domains were confiscated after long periods of clan wars.

          Some Hatamoto managed to advance to the feudal rank of Daimyō. However, this did not happen often. One example of such a promotion is the case of the Hayashi Kaibuchi family (later known as Jozai han), who started from Hatamoto to become the mentioned Daimyōs and play a significant role in the Boshin War.

            Hatamoto lost their status along with all other samurai in Japan after the abolition of these states in 1871.

“Jak kwiaty powoli wszyscy umieramy. Poznając życie z każdym oddechem. Z każdą czarką herbaty, z każdym życiem, które odbieramy”- z Kodeksu Samurajów Bushidō



W poprzednim wpisie poświęconym powstającej nowej bandzie do gry Ronin przybliżyłem Wam, szacowni odwiedzający, podstawy wiedzy na temat Samurajów. Dziś wędruję dalej po kraju Kwitnącej Wiśni czasów Feudalnych i przedstawiam kolejnego pomalowanego bohatera z zestawu North Star Military Miniatures.
         
           Hatamoto, gdyż o nim będzie mowa ( z jap. 旗本 ) oznacza dosłownie “u sztandaru” co tłumaczone jest często jako “chorąży”.
Ten wyższy rangą samuraj pozostawał w bezpośredniej służbie shōgunów Tokugawa w feudalnej Japonii. Mimo że wszystkie trzy siogunaty w historii Japonii posiadały oficjalnych wasali, w przypadku dwóch wcześniejszych określano ich jako gokenin. W okresie Edo hatamoto byli wyższą grupą wasali rodu Tokugawa, a gokenin niższą.
Różnica między nimi opierała się przede wszystkim na poziomie dochodu. Dodatkowo, Hatamoto mieli prawo audiencji u shōguna (to prawo nie przysługiwało gokenin).

           Wielu Panów posiadało swoich Hatamoto. Gdy jednak klan Tokugawa osiągnął pozycję lidera w Japonii w 1600 roku, omawiana grupa społeczna została zinstytucjonalizowana.
Szeregi Hatamoto obejmowały również osoby z zewnątrz dziedzicznych ziem domu Tokugawa. Resztki rodzin dawnych pokonanych prowincjonalistów, takich jak Takeda, Hōjō czy Imagawa, oraz rodziny oddziałów feudalnych panów zostały włączone w szeregi grupy społecznej. Wśród nich byli także spadkobiercy panów, których domeny zostały skonfiskowane po okresie wieloletnich wojen między klanami.

          Niektórym Hatamoto udawało się awansować do ​​rangi feudalnych Daimyō. To jednak nie zdarzało się często. Jednym z przykładów takiego awansu jest przypadek rodziny Hayashi Kaibuchi (znanej później jako Jozai han), która zaczęła z poziomu Hatamoto, by stać się wspomnianym Daimyōs i odegrać znaczącą rolę w wojnie Boshin.

           Hatamoto stracili swój status wraz ze wszystkimi innymi samurajami w Japonii po zniesieniu tych stanów w 1871 roku.


Klasyk do polecenia:

Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)

[ENG/PL] When you get frenzy, the thing about Berserkers / Kiedy ogarnie cię szał, czyli rzecz o Berserkach (CP Models Barbarians)

Posted on August 4th, 2017 under , , , , , , , , . Posted by

“With warriors who turn into wolves or as berserkers they get furious, it’s so great that while this change lasts, they are so strong that no one and nothing can stand against them, but when they pass, they are completely exhausted from strenght”The Egil Saga


         Scandinavia has a harsh climate, which is contrasted only by the beauty of the fjords and snow-capped mountains. Under these circumstances, a hard, painless, but impetuous community emerged. We used to call them vikings. Their long boats, drakkars and snakkars, adorned with dragons and snakes, traversed the known seas and rivers, creating fear and horror, but also hired their axes and established cultural exchanges (see Vikings in Byzantium).

          In this remarkable society, there were known shamanic practices, most likely adopted by the Lapolks, who also expressed themselves in the change of form, for example, into a wolf or a bear and a beast, as Werewolf.
The first text that mentions the names Berserks (bears shirts) and Úlfhéðinn (Wolfskin) was the Haraldskvedi Saga, describing the battle in Hafsförder between Harald the Fair-haired and Soti Jarl. Let’s look at a few words:

“Berserkers cried when they joined the battle, Wolfskins howled and shook their spears”


        Warriors from both groups exaggerated the wolfs and bears, some of the bersers stuck their teeth at the shields, another ritually taped on the body. Harald, the future King of Norway, knew their value and placed it in front of his ship. There was a fury in them, and some threw away their helmets, their mail and shield, and so they went to battle. Hence, he came to culture in the image of berserker fighting without armor or improvised protection in the form of animal skins.

        How did the battle end? Slaughter, which fulfilled by Úlfhéðinn and bears friends. Harald, with the rest of the army, preferred to wait quietly and not to go under the madmen.
The relationship with animals was not accidental. Vikings believed that through mystical ritual they merged and transformed into wild animals.
Berserker believed it was a bear. Hence, many warriors led a lonely lifestyle away from civilization and human habitation.
Wolfskins, like wolves, joined in the watts under the leadership of an experienced warrior. The transformation was symbolic – for example, by applying the skin of an animal and imitating its voice during ceremonies.

         In this way the warriors gained more strength and resilience. They did not feel the fear of death and were able to significantly influence the fate of the battles alone. It also influenced life in peace time. Their impetuous temperament and emotional instability made them the changers and outcasts of society, finding themselves in the best of the bustle of the bustle.

         Well, how did our heroes get into a state of fury? There are several theories.
Odin, the chief Nordic deity (in Germanic, his counterpart was Wotan) was known as “mad”, “scary” or “roaring”, and his self-sacrifice on the Tree of Life allowed him to gain knowledge of Runes and Poetry. God is also the main patron of the berserkers, and perhaps it was self-mutilation, adrenaline rush, and autosuggestion that led to a battle frenzy. About this method he wrote in my previous  entry, Tacit, referring to a fanatical group of Germanic warriors who, before the battle, danced and muttered and fell into a state of combat.

Other likely components of this state were hallucinogenic agents such as:

  • Red Amanita Muscaria – strong toxins in the hat cause auditory-visual hallucinations;
  • Spotted Amanita Pantherina – works similarly to his red brother, however, his power is up to 4 times larger;
  • Black henbane (Hyoscyamus niger L.) – herbaceous powerful psychoactive agent;
  • Or maybe the Wild Rosemary (Ledum palustre) was added to the decoction? They have already done Siberian shamans in their rites, similar in some respects to the transformation into beast and other creatures.

         What would this ritual look like, one thing is certain – Berserkers and Úlfhéðinn often suffered from uncontrolled rage and during the battle they did not distinguish enemies from allies. Therefore, their time slowly passed away.
In 1066 Harald Hardrada’s army became famous for berserk, who during the Battle of Stamford Bridge alone defended the Anglo-Saxons crossing the bridge.
Odin’s confessor has laid down a dozen of Harold Godwinson’s warriors, and there was no way for him. Until the treacherous Anglosas sneaked under the bridge and beat the invincible Viking.
It was also a symbolic moment and a battle-end of the Vikings era …

         In Norway as early as 1015, berserker was considered baptized and after christianization their rituals were banned. In the same “Vikings” of Iceland the discussed social group survived until 1123, then banned the use of psychoactive means to get the battle madness.

I invite you to watch the painted figures now. 
Three Berserkers come from CP Models, courtesy of Mark D. I had the opportunity to paint and add to my Viking collection.
Úlfhéðinn, on the other hand, come from Gripping Beast. I will return to these models in the future as they are waiting to be repainted (they deserve much better!)

httpsnorskk.comulfhednar
httpwww.imgrum.orgtagulfhedinn
Vikings

“Z wojownikami, którzy przemieniają się w wilki albo jak berserkowie dostają furii, sprawa się tak ma, że póki owa przemiana trwa, są tak mocni, że nikt i nic nie jest w stanie im się przeciwstawić, lecz skoro minie, wówczas są zupełnie wyczerpani z sił”Saga o Egilu.


          Skandynawia ma surowy klimat, któremu przeciwstawia się tylko piękno fiordów i ośnieżonych szczytów gór. W tych okolicznościach wykształciła się społeczność twarda, odporna na ból, ale i porywcza. Zwykliśmy ich nazywać wikingami. Ich długie łodzie, drakkary i snakkary, przyozdabiane w głowy smoków i węży, przemierzały znane morza i rzeki budząc strach i przerażenie, ale i najmując swe topory i nawiązując wymianę kulturową (patrz Wikingowie w Bizancjum).

         W tym niezwykłym społeczeństwie znane były praktyki szamańskie, najprawdopodobniej przyjęte od Lapończyków, które to wyrażały się również w zmianę postaci np. w zwierzę- wilka czy niedźwiedzia i w bestię- Wilkołaka.
Pierwszym tekstem, który wspomina nazwy Berserków (niedźwiedzie koszule) oraz Úlfhéðinn (Wilczoskórzy) była pieśń Haraldskvedi, opisująca bitwę w Hafrsfiordzie między Haraldem Pięknowłosym a jarlem Sotim. Przyjrzyjmy się kilku jej słowom:

“Berserkowie krzyknęli, kiedy przystąpili do bitwy, Wilczoskórzy zawyli i potrząsnęli włóczniami”

         Wojownicy z obu grup wyli głosami wilków i niedźwiedzi, kilku berserków wbiło zęby w tarcze, inny nacinali się rytualnie na ciele. Harald, przyszły król Norwegii, znał ich wartość i ustawił na przedzie swego okrętu. Rosła w nich furia i niektórzy odrzucili swoje hełmy, kolczugi i tarczę i tak ruszyli do boju. Stąd przyjął się w kulturze obraz berserka walczącego bez zbroi lub z improwizowaną ochroną w postaci skór zwierząt.

        Jak skończyła się bitwa? Rzezią, której dopełnili Úlfhéðinn i ich niedźwiedzi koledzy. Harald z resztą wojsk wolał spokojnie czekać i nie wchodzić pod oręż tych szaleńców.
Związek ze zwierzętami nie był przypadkowy. Wikingowie wierzyli, że poprzez mistyczny rytuał łączą się i przemieniają w dzikie zwierze.
Berserkowie wierzyli, że jest to niedźwiedź. Stąd też wielu wojowników prowadziło samotny tryb życia, z dala od cywilizacji i siedlisk ludzkich.
Wilczoskórzy natomiast, niczym wilki łączyli się w watahy pod przywództwem doświadczonego wojownika. Przemiana następowała w sposób symboliczny – np. poprzez nałożenie skóry zwierzęcia i naśladowanie jego głosu podczas ceremonii.

       W ten sposób wojownicy zyskiwali większe połacie siły i odporności na ból. Nie czuli lęku przed śmiercią i byli w stanie w pojedynkę wpływać znacząco na losy bitew. Wpływało to również na życie w czasie pokoju. Ich porywczy temperament i chwiejność emocjonalna czyniła z nich odmieńców i wyrzutków społeczeństwa, odnajdujących się najlepiej w bitewnym zgiełku.

        No dobrze, a jak nasi bohaterowie wprowadzali się w stan bitewnego szału? Jest na to kilka teorii.
Odyn, naczelne bóstwo nordyckie ( u Germanów jego odpowiednikiem był Wotan) znany był jako “szalony” , “straszny” czy “ryczący” i to jego ofiara samego siebie na Drzewie Życia pozwoliła mu na otrzymanie wiedzy o Runach czy Poezji. Bóg jest także głównym patronem berserków, i być może to właśnie samookaleczenie, wzrost adrenaliny i autosugestia powodowały osiągnięcie bitewnego szału? O tej metodzie pisał wspomniany przeze mnie  w poprzednim wpisie Tacyt, odnosząc to do fanatycznej grupy germańskich wojowników, którzy przed bitwą tańczyli, okaleczali się i wyli, wpadając w stan tożsamy z szałem bitewnym.

Innymi prawdopodobnymi składowymi tego stanu były środki halucynogenne jak:

  • Muchomor Czerwony (Amanita Muscaria) – silne środki toksyczne znajdujące się w kapeluszu powodują omamy słuchowo-wzrokowe;
  • Muchomor Plamisty (Amanita Pantherina) – działa podobnie do swojego czerwonego brata, jednakże jego moc jest do 4 razy większa;
  • Czarny Lulek (Hyoscyamus niger L.) – silny zielny środek psychoaktywny;
  • a może do wywaru dodawano Dzikiego Rozmarynu (Ledum palustre)? Robili to już szamani syberyjscy w swoich obrzędach, podobnych w niektórych aspektach do przemiany w zwierzę i inne istoty.


         Jak nie wyglądałby ten rytuał, jedno jest pewne- Berserkowie i Úlfhéðinn często chorowali na niekontrolowane napady furii, a podczas bitwy zdarzało się, że nie odróżniali wrogów od sprzymierzeńców. Dlatego też ich czas powoli przemijał.
W 1066 roku w armii Haralda Hardrady sławą okrył się berserk który podczas Bitwy pod Stamford Bridge samotnie bronił przed Anglosasami przeprawy przez most.
Wyznawca Odyna położył trupem dziesiątki wojowników Harolda Godwinson i nie było na niego sposobu. Aż zdradzieccy Anglosasi zakradli się pod most i ugodzili niezwyciężonego wikinga.
Była to też symboliczna chwila i bitwa- kres ery wikingów…

         W Norwegii już w 1015 roku berserków uznano za banitów i po chrystianizacji zabroniono ich rytuałów. W równie “wikińskiej” Islandii omawiana grupa społeczna przetrwała do 1123 roku, potem nastąpił zakaz używania środków psychoaktywnych w celu uzyskania szału bitewnego.


Zapraszam teraz to obejrzenia pomalowanych figurek. Trzech Berserków pochodzi od CP Models, których dzięki uprzejmości Marka D. miałem okazję pomalować i dodać do swojej kolekcji wikingów.
Úlfhéðinn natomiast, pochodzą od Gripping Beast. Do tych modeli jeszcze powrócę w przyszłości, gdyż czekają na przemalowanie (zasługują na dużo lepsze!)

Coś do poczytania:
Quoting or copying the following text and photos remember the author :) 
Cytując lub kopiując powyższy tekst i zdjęcia pamiętaj o jego autorze :)